Kopalnia Węgla Brunatnego „Turów”

PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA oddział KWB Turów[1] – polska kopalnia węgla brunatnego w województwie dolnośląskim, obejmująca swym obszarem dawną wieś Turów.

PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA oddział Kopalnia Węgla Brunatnego Turów
Ilustracja
KWB Turów
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Siedziba

Bogatynia

Forma prawna

samodzielny oddział

Dyrektor

Sławomir Wochna

Nr KRS

0000005140

Zatrudnienie

3148

Dane finansowe
Kapitał zakładowy

330 mln zł

Położenie na mapie Bogatyni
Mapa konturowa Bogatyni, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Węgla Brunatnego Turów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Węgla Brunatnego Turów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Węgla Brunatnego Turów”
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego
Mapa konturowa powiatu zgorzeleckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Węgla Brunatnego Turów”
Położenie na mapie gminy Bogatynia
Mapa konturowa gminy Bogatynia, na dole znajduje się punkt z opisem „Kopalnia Węgla Brunatnego Turów”
50,909744°N 14,900036°E/50,909744 14,900036
Strona internetowa

DziałalnośćEdytuj

 
Zdjęcie lotnicze

Kopalnia położona jest w obrębie Obniżenia Żytawskiego, leżącego między Masywem Łużyckim a zachodnią częścią Gór Izerskich, w obrębie Przedgórza Izerskiego. Położenie złoża turoszowskiego: 50°52'30" do 50°50' szerokości geograficznej północnej, 14°51' do 15°00'30" długości geograficznej wschodniej. Kopalnia Turów znajduje się w zachodniej części województwa dolnośląskiego, w centralnej części tzw. Worka Turoszowskiego leżącego między granicami państwowymi Niemiec i Czech.

Zakres działalności KWB Turów obejmuje:

W Kopalni Turów złoże węgla brunatnego eksploatowane jest w sposób przemysłowy metodą odkrywkową od roku 1904, była to kopalnia Herkules. W 1924 zagłębie przeszło w posiadanie koncernu Aktiengesellschaft Sächsische Werke, wydobywany węgiel był dostarczany do brykietowni i elektrowni Hirschfelde (Friedensgrenze). W 1947(Data wątpliwa) wprowadzono nazwę Turów, a eksploatowane złoże nazwano Turów I. W 1968 rozpoczęto budowę kopalni Turów II, powstał wówczas kombinat paliwowo-energetyczny który poza dwoma złożami obejmował również elektrownię cieplną w Turoszowie[2]. Roczne wydobycie to ok. 12 mln ton węgla dodatkowo zdejmowane jest 30 mln m³ nadkładu. Powierzchnia odkrywki wynosi 2400 ha. Węgiel brunatny jako paliwo podstawowe, dostarczany jest przenośnikami taśmowymi do Elektrowni Turów.

Kopalnia Turów i Elektrownia Turów wchodzą w skład holdingu Polska Grupa Energetyczna.

Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska prowadziła postępowanie transgraniczne Kontynuacja eksploatacji kopalni węgla brunatnego Turów[3].

LegalnośćEdytuj

Koncesja kopalni miała wygasnąć w kwietniu 2020 r., ale w marcu 2020 r. polski rząd przedłużył ją o kolejne sześć lat. Polski rząd zgodził się na wolę kontynuowania przez Grupę PGE wydobycia na tym terenie do 2044 roku, kiedy spodziewane jest całkowite wyczerpanie zasobów węgla[4]. Później polski rząd ogłosił, że kopalnia zostanie zamknięta do 2044 r., twierdząc, że jest to zgodne z unijnymi planami ograniczenia emisji. Rozbudowa kopalni przez Grupę PGE spotyka się ze sprzeciwem czeskiego rządu, ponieważ pobliskie czeskie i niemieckie społeczności twierdzą, że oddziaływanie kopalni na środowisko poważnie wpływa na ich jakość życia i zagraża przetrwaniu kilku wiosek przygranicznych[5]. Według badań geologicznych dalsze wydobycie grozi również zapadaniem się gleby w niemieckim mieście Zittau[6]. W lutym 2021 r. Republika Czeska pozwała Polskę w sprawie kopalni przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości – pierwszy raz, kiedy państwo członkowskie UE pozwało inne państwo w sprawie ochrony środowiska[7].

W maju 2021 r. Polska sprzeciwiła się nakazowi sądu, który nakazał natychmiastowe zamknięcie kopalni, twierdząc, że miałoby to negatywny wpływ na system energetyczny kraju i doprowadziło do utraty tysięcy miejsc pracy[8]. Z kolei koncepcja stworzenia alternatywnych źródeł energii odnawialnej dla regionu, sporządzona przez KIKE, wskazuje, że według szacunków dałyby one około 800–4100 miejsc pracy więcej niż kopalnia i elektrownia węglowa, przy jednoczesnym zaoszczędzeniu ponad 13 miliardów euro na kosztach produkcji energii elektrycznej w ciągu 25 lat[9].

Zobacz teżEdytuj

Wykaz literatury uzupełniającej: Kopalnia Węgla Brunatnego „Turów”.

PrzypisyEdytuj

  1. Polska Grupa Energetyczna – Energetyka Konwencjonalna
  2. Wojciech Jankowski, Mały przewodnik po Polsce, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1983 ISBN 83-217-2329-2 s. 302
  3. Turów – Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska – Portal Gov.pl, gov.pl [dostęp 2021-06-23] (pol.).
  4. Poland vows to keep coalmine open despite €500,000-a-day ECJ fine, the Guardian, 20 września 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).
  5. Poland prolongs Turow mine life despite international outcry, www.euractiv.com, 30 kwietnia 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).
  6. Turow: Vast Polish coal mine infuriates the neighbours, „BBC News”, 16 czerwca 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).
  7. Kira Taylor, Turow: the Polish coal mine at the centre of regional tensions, www.euractiv.com, 6 maja 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).
  8. Agence France-Presse, Poland defies EU court by refusing to close major brown coalmine, the Guardian, 25 maja 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).
  9. Krajowa Izba Klastrów Energii, Klaster Zgorzelecki, Zakład Elektrowni i Gospodarki Elektroenergetycznej Politechniki Warszawskiej, Sustainable Energy Solutions (2020-10-05). "Analiza porównawcza możliwości zastąpienia konwencjonalnych źródeł energii źródłami OZE, na potrzeby transformacji energetycznej w ramach łużyckiego zielonego ładu"

Linki zewnętrzneEdytuj