Lew Gumilow

rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista

Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 18 września?/ 1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista. Teoretyk Eurazjatyzmu.

Lew Gumilow
Лев Николаевич Гумилёв
Ilustracja
1934
Data i miejsce urodzenia

1 października 1912
Petersburg, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

15 czerwca 1992
Petersburg, Federacja Rosyjska

Zawód, zajęcie

historyk, geograf, etnolog, orientalista

Narodowość

rosyjska

Tytuł naukowy

doktor

Alma Mater

Uniwersytet Leningradzki

Lew Gumilow na znaczku Kazachstanu
Nikołaj Gumilow, Lew Gumilow, Anna Achmatowa 1913

ŻyciorysEdytuj

W latach 1933–1938 trzykrotnie aresztowany przez OGPU i NKWD, po czym osadzony w obozie koncentracyjnym (łagrze) (w Gułagu), gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.

Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Leningradzkiego. Po uzyskaniu tytułu doktora nauk historycznych (1961) wykładał etnologię na Wydziale Geografii Uniwersytetu Leningradzkiego[1].

Syn Nikołaja Gumilowa i Anny Achmatowej.

Wybrane publikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wiktor Osiatyński: Zrozumieć świat. Rozmowy z uczonymi radzieckimi. Warszawa: Czytelnik, 1982, s. 311. ISBN 83-07-00684-8.

Bibliografia, linkiEdytuj