Marian Sanok
Marian Sanok (ur. 10 sierpnia 1901 w Krakowie, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki |
13 Pułk Ułanów Wileńskich |
Stanowiska |
dowódca plutonu kawalerii |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujUrodził się w jako syn Wojciecha i Anny, z domu Duda. Był ich jednym z ośmiorga dzieci. Jego ojciec pracował jako urzędnik w Krośnie. Tam Marian Sanok ukończył szkołę realną.
Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej i Związku Strzeleckiego. Podczas I wojny światowej jako ochotnik wstąpił do Legionów Polskich. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 i III powstaniu śląskim. W niepodległej II Rzeczypospolitej do 1928 roku służył w 13 pułku Ułanów Wileńskich w Nowej Wilejce. Zawodowo pracował we Lwowie.
Podporucznikiem został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilejka. Posiadał przydział do 23 pułku Ułanów Grodzieńskich w Postawach[1].
19 marca 1939 roku został awansowany na porucznika w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 2 plutonem szwadronu kawalerii KOP „Krasne”.
Został aresztowany przez Sowietów. Następnie był przetrzymywany w obozie w Kozielsku[2]. Na wiosnę 1940 został zabrany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu.
Jego żoną była Maria, a pasierbem Bronisław.
Upamiętnienie
edytuj5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia kapitana[3]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
13 kwietnia 2011 roku w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia” przy Szkole Podstawowej im. Bohaterów Monte Cassino w Ustrobnej posadzono Dąb Pamięci honorujący Mariana Sanoka (w uroczystości uczestniczyła m.in. jego siostrzenica Stanisława Cygan)[4][5]. Ponadto w Ustrobnej analogicznie uhonorowany został Marian Kosiba, także ofiara zbrodni katyńskiej. Obu oficerów upamiętnia także pomnik katyński w Ustrobnej[6][7].
Nazwisko Mariana Sanoka znajduje się wśród zbiorowo upamiętnionych mieszkańców Krosna i okolic pomordowanych w ramach zbrodni katyńskiej, umieszczonych na tablicy pamiątkowej, odsłoniętej 17 września w bazylice kolegiackiej Świętej Trójcy w Krośnie[8][9].
Ordery i odznaczenia
edytujZobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 129, 603.
- ↑ Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 244. ISBN 83-7001-294-9.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ „KATYŃ – PAMIĘTAMY” – uroczystość posadzenia Dębu Pamięci majora Franciszka Szafrana przy Szkole Podstawowej w Bratkówce. „Miesięcznik informacyjny Gminy Wojaszówka”, s. 2, Nr 50 (maj 2011). Gmina Wojaszówka.
- ↑ Pamiętamy. spustrobna.pl. [dostęp 2014-04-09].
- ↑ Grażyna Szepieniec: Wizyta Rodziny majora Mariana Kosiby. spustrobna.pl, 7 października 2012. [dostęp 2014-04-09].
- ↑ Gminne obchody Święta Niepodległości. wojaszowka.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-09].
- ↑ Ofiary Katynia: lista nazwisk zabitych krośnian. krosno24.pl, 20 września 2012. [dostęp 2014-04-09].
- ↑ Piotr Dymiński: Przypomniano krośnieńskie ofiary sowieckiej zbrodni. krosnocity.pl, 23 września 2012. [dostęp 2014-04-09].
Bibliografia
edytuj- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2000. s. 632. [dostęp 2014-04-09].
- Życiorys Mariana Sanoka na stronie SP w Ustrobnej. spustrobna.pl. [dostęp 2014-04-09].
- Informacje na stronie katyn-pamietam.pl. katyn-pamietam.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-13)].
- Informacja na stronie nekropole.info