Mario Borghezio

Mario Borghezio (ur. 3 grudnia 1947 w Busto Arsizio) – włoski polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego V, VI, VII i VIII kadencji, były „premier” Padanii.

Mario Borghezio
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1947
Busto Arsizio
Przynależność polityczna Liga Północna

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia z zakresu prawa, w 1977 rozpoczął praktykę adwokacką.

Zaangażował się w działalność Ligi Północnej, głoszącej przez pewien czas hasła secesjonistyczne. W 1999 został mianowany premierem rządu Padanii, „regionu” promowanego przez jego ugrupowanie. Formalnie stanowisko to zajmował do 2004, kiedy to LN odeszła od programu niepodległościowego.

W okresie 1990–2001 był radnym Turynu. W latach 1992–2001 zasiadał we włoskiej Izbie Deputowanych jako poseł XI, XII i XIII kadencji. W 1994 w pierwszym rządzie Silvia Berlusconiego pełnił funkcję podsekretarza stanu w resorcie sprawiedliwości.

W 1999 kandydował bez powodzenia do Parlamentu Europejskiego. Mandat europosła objął w 2001, w 2004 i w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję. Należał m.in. do grupy Unii na rzecz Europy Narodów oraz Europy Wolności i Demokracji.

W 1993 został skazany na karę 750 tys. lirów grzywny za pobicie marokańskiego dziecka. Prowadził też akcję opryskiwania siedzeń w pociągu linii Turyn-Mediolan zajmowanych przez nigeryjskie prostytutki, motywując to chęcią dokonania dezynfekcji[1]. W 2005 wymierzono mu grzywnę ponad 3 tys. euro za podpalenie mienia imigrantów nocujących pod mostem w Turynie[2]. W 2007 został zatrzymany i osadzony w belgijskim areszcie po demonstracji przeciwko islamizacji Europy[3].

W 2011 został zawieszony na trzy miesiące w prawach członka Ligi Północnej, gdy w telewizyjnym wystąpieniu poparł antyislamskie poglądy Andersa Breivika[4]. W 2013 usunięto go z frakcji Europy Wolności i Demokracji za rasistowskie uwagi pod adresem czarnoskórej minister Cécile Kyenge w nowym włoskim rządzie[5]. W 2014 ponownie wybrany do Europarlamentu.

PrzypisyEdytuj

  1. Miguel Martínez: Un crociato con il disinfettante: Ovvero, come Mario Borghezio è diventato un buono (wł.). kelebekler.com, 19 listopada 2001. [dostęp 2013-06-09].
  2. Incendio doloso multato Borghezio (wł.). la Repubblica.it, 2 lipca 2005. [dostęp 2013-06-09].
  3. Belgian Police Grabs Flemings by the Balls (ang.). brusselsjournal.com, 11 września 2007. [dostęp 2013-06-09].
  4. Italian politician praising Norwegian murderer's ideas is suspended from party in Prime Minister Berlusconi's coalition (ang.). alarabiya.net, 30 lipca 2011. [dostęp 2013-06-09].
  5. European parliament eurosceptic group expels Italian for racism (ang.). reuters.com, 3 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-09].

BibliografiaEdytuj