Otwórz menu główne

Michał Cwynar

kapitan pilot Wojska Polskiego

Michał Cwynar (ur. 14 listopada 1915 w Orzechówce k. Krosna, zm. 26 maja 2008 w Dumfries), kapitan pilot Wojska Polskiego, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski Polskich Sił Powietrznych na obczyźnie.

Michał Cwynar
5 i 1/2 zwycięstw
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1915
Orzechówka
Data i miejsce śmierci 26 maja 2008
Dumfries
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 114 Eskadra Myśliwska
113 Eskadra Myśliwska
Dywizjon 315
Dywizjon 316
Stanowiska dowódca eskadry
dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Kampania wrześniowa
kampania francuska 1940
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej (Wielka Brytania)

ŻyciorysEdytuj

Syn Jana i Marii prowadzących gospodarstwo rolne. W Brzozowie uczęszczał do gimnazjum państwowego, po ukończeniu czterech klas w 1933 r. wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy. Od maja 1937 roku na przeszkoleniu myśliwskim w Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu. Po jego zakończeniu trafił do 114 eskadry myśliwskiej – latał na P.11. Od 6 grudnia 1938 roku w 113 eskadrze myśliwskiej.

1 września zestrzelił Ju 87. 17 września przekroczył granicę z Rumunią. Przez Bejrut dotarł do Francji (29 października 1939). Latał na Caudron CR.714, Morane-Saulnier MS.406 oraz Dewoitine D.520. 17 lipca 1940 dotarł do Wielkiej Brytanii.

15 kwietnia 1941 r. przydzielony do 315 „Dęblińskiego” dywizjonu myśliwskiego. 14 sierpnia 1941 zestrzelił Bf 109, kolejnego 16 września 1941. 1 czerwca 1942 r. otrzymał promocję na stopień podporucznika. 3 lutego 1943 r. (na Spitfire IX) koło Calais zestrzelił Focke-Wulfa Fw 190. 5 maja 1943 r. został przeniesiony na odpoczynek do 58 OTU w Balado Bridge. Do dywizjonu 315 wrócił 20 listopada 1943 r. Od kwietnia 1944 r. po przezbrojeniu dywizjonu latał na Mustangach III, a od 7 czerwca 1944 r. pełnił stanowisko dowódcy eskadry „B”. 30 lipca 1944 r. brał udział w eskorcie Beaufighterów z dywizjonu RCAF nad Norwegię. 3 lipca 1945 r. objął dowództwo 316 „Warszawskiego” dywizjonu myśliwskiego.

Zdemobilizował się w grudniu 1948 r. Osiedlił się w Dumfries w Szkocji, gdzie założył własną firmę.

Zwycięstwa powietrzneEdytuj

Na liście Bajana zajmuje 32. pozycję z wynikiem 5 i 1/2 zestrzeleń pewnych, 1 prawdopodobne.

Zestrzelenia pewneEdytuj

  • Ju 87 – 1 września 1939
  • Bf 109 – 14 sierpnia 1941
  • Bf 109 – 16 września 1941
  • Fw 190 – 3 lutego 1943
  • Bf 109 – 30 lipca 1944
  • 1/2 Bf 109 – 30 lipca 1944 (wspólnie z ppor. Gwidonem Świstuniem)

Zestrzelenia prawdopodobneEdytuj

  • Bf 110 – 3 września 1939

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj