Otwórz menu główne

Michał Władysław Pakosz (ur. 15 września 1888 we Lwowie, zm. 4 kwietnia 1938 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Michał Władysław Pakosz
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 15 września 1888
Lwów
Data i miejsce śmierci 4 kwietnia 1938
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1914-1938
Siły zbrojne Legiony Polskie
cesarska i królewska Armia Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Piechoty Legionów
33 Pułk Piechoty
1 Dywizja Piechoty Legionów
Obszar Warowny „Wilno”
24 Dywizja Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku piechoty
dowódca pułku piechoty
dowódca piechoty dywizyjnej
pomocnik dowódcy i dowódca obszaru warownego
dowódca dywizji piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Grób gen. Michała Pakosza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

Michał Władysław Pakosz urodził się 15 września 1888 we Lwowie, w rodzinie Antoniego i Kornelii z Mielnickich. W latach 1902–1910 był uczniem ośmioklasowego C. K. Gimnazjum w Brzeżanach[1] (w jego klasie od 1907 był Platon Bałaban, późniejszy dowódcy Żandarmerii Ministerstwa Spraw Wojskowych)[2]. W latach 1910–1914 studiował na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie studiów działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim „Strzelec”.

W latach 1914–1917 walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 1 pułku piechoty LP. Dowodził plutonem i kompanią. 19 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Od sierpnia 1918 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Brzeżanach.

Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do Dowództwa „Wschód”[3][4]. 3 listopada 1918 został internowany przez Ukraińców. Od 28 maja 1919, po zwolnieniu z internowania, pełnił służbę w 1 pułku piechoty Legionów. Dowodził kompanią, a następnie III batalionem. 15 lipca 1920 został zatwierdzony w stopniu majora, a 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu podpułkownika. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 1 pułku piechoty Legionów. W styczniu 1923 objął dowództwo 33 pułku piechoty w Łomży[5][6]. 1 grudnia 1924 awansował na pułkownika. 14 września 1926 został dowódcą 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie[7]. 19 marca 1928 został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie[8]. W lutym 1929 został przeniesiony do Komendy Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko pomocnika dowódcy z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego[9]. 9 października 1930 zastąpił gen. bryg. Henryka Krok-Paszkowskiego na stanowisku dowódcy Obszaru Warownego „Wilno”[10][11]. Od 10 listopada 1931 do 15 lipca 1932 był słuchaczem VI Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Od 18 sierpnia 1932 pełnił jednocześnie obowiązki dowódcy OWar. „Wilno” i komendanta garnizonu Wilno. 12 października 1935 został dowódcą 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu. Na generała brygady został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 w korpusie generałów. Zmarł 4 kwietnia 1938 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Generał Michał Pakosz był żonaty z Felicją Suchorzewską (1893–1986) córką Witolda (1857–1936) i Stefanii z Gołębiowskich (1868–1937). Felicja była siostrą Leona Suchorzewskiego (1894–1970) i Zofii (1892-1988), żony generała Stefana Dąb-Biernackiego.

Michał i Felicja mieli dwoje dzieci: Andrzeja i Barbarę (ur. 1928).

Andrzej Pakosz ps. „Paweł” urodził się 18 lutego 1924 w Łomży, gdzie jego ojciec dowodził 33 pułkiem piechoty. W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji. Był żołnierzem Armii Krajowej w stopniu plutonowego podchorążego. Pełnił służbę w I plutonie 1 kompanii batalionu AK „Zośka”. Poległ 2 sierpnia 1944 na Mokotowie.

AwanseEdytuj

  • chorąży – 2 lipca 1915
  • podporucznik – 1 kwietnia 1916
  • porucznik – 1918
  • kapitan – 1919
  • major – 15 lipca 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 „w piechocie, w grupie byłych Legionów Polskich”
  • podpułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 200. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • pułkownik – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • generał brygady – ze starszeństwem z 19 marca 1938 w korpusie generałów

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Brzeżanach za rok szkolny 1909/10. Brzeżany: 1910, s. 113.
  2. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum w Brzeżanach za rok szkolny 1903, Brzeżany 1903, s. 32, klasa Ic. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum w Brzeżanach za rok szkolny 1905, Brzeżany 1905, s. 43, klasa IIIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1906, Brzeżany 1906, s. 47, klasa IVa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1907, Brzeżany 1907, s. 83, klasa Va. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1907/8, Brzeżany 1908, s. 97, klasa VIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1908/9, Brzeżany 1909, s. 101, klasa VIIa. Sprawozdanie Dyrekcji c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach za rok szkolny 1909/10, Brzeżany 1910, s. 113, 114, klasa VIIIa.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych z 24 kwietnia 1919 r. Nr 44, poz. 1433.
  4. Dziennik Rozkazów Wojskowych z 26 kwietnia 1919 r. Nr 45, poz. 1495.
  5. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 17 stycznia 1923 r., Nr 5, s. 51.
  6. Rocznik oficerski 1923, s. 221, 398.
  7. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 września 1926 r., Nr 37, s. 302.
  8. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 marca 1928 r., Nr 7, s. 65.
  9. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 14 lutego 1929 r., Nr 4, s. 79.
  10. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 stycznia 1928 r., Nr 1, s. 1.
  11. Rocznik oficerski 1932, s. 16, 483.
  12. Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8 poz. 239

BibliografiaEdytuj

  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.

Linki zewnętrzneEdytuj