Otwórz menu główne

Mika Myllylä

fiński biegacz narciarski

Mika Kristian Myllylä (ur. 12 września 1969 w Haapajärvi, zm. 5 lipca 2011 w Kokkola) – fiński biegacz narciarski, sześciokrotny medalista olimpijski, dziewięciokrotny medalista mistrzostw świata. W latach 1997 i 1999 zdobył tytuł Fińskiego Sportowca Roku.

Mika Myllylä
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 września 1969
Haapajärvi, Finlandia
Data i miejsce śmierci 5 lipca 2011
Kokkola, Finlandia
Klub Joutsan Pommi
Wzrost 183 cm
Debiut w PŚ 7.12 1991, Silver Star (27. miejsce - 10 km)
Pierwsze punkty w PŚ 4.01 1992, Kawgołowo (15. miejsce - 30 km)
Pierwsze podium w PŚ 4.01 1994, Kawgołowo (3. miejsce – 15 km)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 7.12 1996, Davos
(10 km)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
złoto Nagano 1998 30 km
srebro Lillehammer 1994 50 km
brąz Lillehammer 1994 30 km
brąz Lillehammer 1994 Sztafeta
brąz Nagano 1998 10 km
brąz Nagano 1998 Sztafeta
Mistrzostwa świata
złoto Trondheim 1997 50 km
złoto Ramsau 1999 10 km
złoto Ramsau 1999 30 km
złoto Ramsau 1999 50 km
srebro Trondheim 1997 25 km pościgowy
srebro Trondheim 1997 Sztafeta
srebro Ramsau 1999 25 km pościgowy
brąz Thunder Bay 1995 10 km
brąz Trondheim 1997 10 km
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1996/1997
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1998/1999
Puchar Świata (Długie dystanse)
FIS Crystal Globe.svg Mała kryształowa kula
1996/1997
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1997/1998
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1998/1999
Zakończenie kariery: 2005 r.

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się w 1989 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Vang. Zajął tam piąte miejsce w sztafecie, 25. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną oraz 28. miejsce na dystansie 30 km stylem dowolnym[1].

Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Albertville. W swoim najlepszym występie na tych igrzyskach zajął 14 miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer zaprezentował się znacznie lepiej. W biegu na 50 km techniką klasyczną zdobył srebrny medal ulegając jedynie reprezentantowi Kazachstanu Władimirowi Smirnowowi, a w biegu na 30 km technika dowolną zdobył brązowy medal. Ponadto sztafeta fińska 4x10 km w składzie: Myllylä, Harri Kirvesniemi, Jari Räsänen i Jari Isometsä zdobyła brązowy medal. Igrzyska olimpijskie w Nagano były zarówno najlepszymi jak i ostatnimi w jego karierze. Został mistrzem olimpijskim w biegu na 30 km techniką klasyczną. Ponadto zdobył też brązowe medale w biegu na 10 m stylem klasycznym oraz w sztafecie 4x10 km.

W 1993 roku zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Falun. Tam jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 17 miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Thunder Bay zdobył swój pierwszy medal zajmując trzecie miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Swoją kolekcję medali powiększył na mistrzostwach świata w Trondheim. Zdobył złoty medal na dystansie 50 km stylem klasycznym, srebrny medal w biegu pościgowym 10+15 km oraz brązowe w biegu na 10 km techniką klasyczną oraz w sztafecie. Największe sukcesy osiągnął jednak na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie zdobył złote medale na 30 km technika dowolną, 10 i 50 km techniką klasyczną oraz srebrny w biegu pościgowym 10+15 km, gdzie wyprzedził go jedynie Thomas Alsgaard z Norwegii.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1996/1997, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji biegów długodystansowych zdobył małą kryształową kulę. W sezonie 1998/1999 był trzeci zarówno w klasyfikacji generalnej jak i w klasyfikacji długodystansowej. Ponadto w sezonie 1997/1998 był drugi w klasyfikacji długodystansowej. Łącznie 25 razy stawał na podium, w tym 10 razy zwyciężał.

W roku 2001 zamieszany był wraz z innymi kolegami z reprezentacji (Jari Isometsä, Janne Immonen, Harri Kirvesniemi, Virpi Kuitunen, Milla Jauho) w największą aferę dopingową w historii fińskiego narciarstwa. Całej szóstce w czasie mistrzostw świata w Lahti udowodniono korzystanie z niedozwolonego preparatu HES. Wszyscy zostali zdyskwalifikowani na dwa lata.

Po upływie dwóch lat dyskwalifikacji próbował wrócić do sportu w 2003 roku. Pomimo dobrego występu w Biegu Wazów w 2003 roku oraz zdobyciu dwóch tytułów mistrza Finlandii w latach 2003-2004, nie występował już w znaczących zawodach międzynarodowych i w 2005 roku zakończył karierę.

Po zakończeniu kariery miał problemy z alkoholem, był m.in. wielokrotnie skazywany za jazdę samochodu pod wpływem alkoholu. Przyznał się także do stosowania EPO w latach 90.

Mika Myllylä został znaleziony martwy 5 lipca 2011 roku w swoim domu w miejscowości Kokkola w zachodniej Finlandii. Policja nie stwierdziła śladów przestępstwa[2].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
34. 10 lutego 1992   Albertville 30 km stylem klasycznym 1:22:27,8 +7:40,1   Vegard Ulvang
14. 13 lutego 1992   Albertville 10 km stylem klasycznym 27:36,0 +1:41,0   Vegard Ulvang
20. 15 lutego 1992   Albertville 10+15 km pościgowy 1:05:37,9 +3:31,2   Bjørn Dæhlie
3.  14 lutego 1994   Lillehammer 30 km stylem dowolnym 1:12:26,4 +1:48,1   Thomas Alsgaard
6. 17 lutego 1994   Lillehammer 10 km stylem klasycznym 24:20,1 +45,2   Bjørn Dæhlie
4. 19 lutego 1994   Lillehammer 10+15 km pościgowy 1:00:08,8 +1:47,1   Bjørn Dæhlie
3.  22 lutego 1994   Lillehammer Sztafeta 4x10 km [3] 1:41:15,0 +1:00,6   Włochy
2.  27 lutego 1994   Lillehammer 50 km stylem klasycznym 2:07:20,3 +1:21,6   Władimir Smirnow
1.  9 lutego 1998   Nagano 30 km stylem klasycznym 1:33:55,8 - -
3.  12 lutego 1998   Nagano 10 km stylem klasycznym 27:24,5 +15,6   Bjørn Dæhlie
6. 14 lutego 1998   Nagano 10+15 km pościgowy 1:07:01,7 +48,9   Thomas Alsgaard
3.  17 lutego 1998   Nagano Sztafeta 4x10 km [4] 1:40:55,7 +1:19,8   Norwegia

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
23. 20 lutego 1993   Falun 30 km stylem klasycznym 1:17:33,6 +3:51,5   Bjørn Dæhlie
17. 22 lutego 1993   Falun 10 km stylem klasycznym 24:51,6 +1:08,6   Sture Sivertsen
18. 24 lutego 1993   Falun 10+15 km pościgowy 1:01:45,0 +3:51,5   Bjørn Dæhlie
  Władimir Smirnow
4. 26 lutego 1993   Falun Sztafeta 4x10 km [3] 1:44:14,9 +2:22,7   Norwegia
4. 9 marca 1995   Thunder Bay 30 km stylem klasycznym 1:15:52,3 +1:49,9   Władimir Smirnow
3.  11 marca 1995   Thunder Bay 10 km stylem klasycznym 24:52,3 +19,2   Władimir Smirnow
4. 13 marca 1995   Thunder Bay 10+15 km pościgowy 1:06:19,5 +28,6   Władimir Smirnow
10. 21 lutego 1997   Trondheim 30 km stylem dowolnym 1:06:28,2 +1:54,0   Aleksiej Prokurorow
3.  24 lutego 1997   Trondheim 10 km stylem klasycznym 23:41,8 +32,4   Bjørn Dæhlie
2.  25 lutego 1997   Trondheim 10+15 km pościgowy 1:00:11,1 +50,1   Bjørn Dæhlie
2.  28 lutego 1997   Trondheim Sztafeta 4x10 km [5] 1:37:06,1 +2:11,2   Norwegia
1.  2 marca 1997   Trondheim 50 km stylem klasycznym 2:16:37,5 - -
1.  19 lutego 1999   Ramsau 30 km stylem dowolnym 1:15:26,2 - -
1.  22 lutego 1999   Ramsau 10 km stylem klasycznym 24:19,2 - -
2.  23 lutego 1999   Ramsau 10+15 km pościgowy 1:05:54,9 +0,7   Thomas Alsgaard
5. 26 lutego 1999   Ramsau Sztafeta 4x10 km [4] 1:35:07,5 +1:48,8   Austria
1.  28 lutego 1999   Ramsau 50 km stylem klasycznym 2:18:08,7 - -
1.[a] 22 lutego 2001   Lahti Sztafeta 4x10 km [6] 1:36:15,5 - -

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
28. 16 marca 1989   Vang 30 km stylem dowolnym 1:25:09,0 +6:07,9   Johann Mühlegg
25. 18 marca 1989   Vang 10 km stylem klasycznym 28:00,4 +1:45,8   Władimir Isupow
5. 19 marca 1989   Vang Sztafeta 4x10 km [7] 1:55:56,0 +2:10,0   ZSRR

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu
1. 7 grudnia 1996   Davos 10 km st. klasycznym 26:02,0
2. 4 stycznia 1997   Kawgołowo 30 km st. dowolnym 1:12:47,0
3. 2 marca 1997   Trondheim 50 km st. klasycznym 2:16:37,5
4. 3 stycznia 1998   Kawgołowo 30 km st. dowolnym 1:11:46,3
5. 14 lutego 1999   Seefeld 10 km st. dowolnym 26:08,5
6. 19 lutego 1999   Ramsau 30 km st. dowolnym 1:15:26,2
7. 22 lutego 1999   Ramsau 10 km st. klasycznym 24:19,2
8. 28 lutego 1999   Ramsau 50 km st. klasycznym 2:18:08,7
9. 2 lutego 2000   Trondheim 10 km st. dowolnym 24:53,1
10. 20 grudnia 2000   Davos 30 km st. klasycznym 1:19:33,9

Miejsca na podiumEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Pozycja Strata Zwycięzca
1. 9 stycznia 1994   Kawgołowo 15 km st. klasycznym 42:54,2 +59,8 3 Władimir Smirnow
2. 15 stycznia 1994   Oslo 15 km st. dowolnym 37:14,2 +29,5 3 Władimir Smirnow
3. 14 lutego 1994   Lillehammer 30 km st. dowolnym 1:14:14,5 +1:48,1 3 Thomas Alsgaard
4. 27 lutego 1994   Lillehammer 50 km st. klasycznym 2:08:41,9 +1:21,6 2 Władimir Smirnow
5. 12 marca 1994   Falun 30 km st. klasycznym 1:22:11,6 +27,3 2 Harri Kirvesniemi
6. 11 marca 1995   Thunder Bay 10 km st. klasycznym 25:11,5 +19,2 3 Władimir Smirnow
7. 16 grudnia 1995   Santa Caterina 10 km st. klasycznym 26:06,6 +31,0 3 Bjørn Dæhlie
8. 13 stycznia 1996   Nové Město 15 km st. klasycznym 40:47,4 +36,1 3 Władimir Smirnow
9. 7 grudnia 1996   Davos 10 km st. klasycznym 26:02,0 - 1 -
10. 4 stycznia 1997   Kawgołowo 30 km st. dowolnym 1:12:47,0 - 1 -
11. 19 stycznia 1997   Lahti 30 km st. klasycznym 1:15:53,0 +24,8 2 Władimir Smirnow
12. 24 lutego 1997   Trondheim 10 km st. klasycznym 24:14,2 +32,4 3 Bjørn Dæhlie
13. 25 lutego 1997   Trondheim 15 km st. dowolnym (pościgowy) 1:01:01,2 +50,1 2 Bjørn Dæhlie
14. 2 marca 1997   Trondheim 50 km st. klasycznym 2:16:37,5 - 1 -
15. 3 stycznia 1998   Kawgołowo 30 km st. dowolnym 1:11:46,3 - 1 -
16. 8 stycznia 1998   Ramsau 15 km st. klasycznym 36:23,5 +0,9 2 Thomas Alsgaard
17. 5 stycznia 1999   Otepää 15 km st. klasycznym 40:48,3 +39,7 2 Espen Bjervig
18. 14 lutego 1999   Seefeld 10 km st. dowolnym 26:08,5 - 1
19. 19 lutego 1999   Ramsau 30 km st. dowolnym 1:15:26,2 - 1 -
20. 22 lutego 1999   Ramsau 10 km st. klasycznym 24:19,2 - 1 -
21. 23 lutego 1999   Ramsau 15 km st. dowolnym (pościgowy) 1:05:55,6 +0,7 2 Thomas Alsgaard
22. 28 lutego 1999   Ramsau 50 km st. klasycznym 2:18:08,7 - 1 -
23. 13 marca 1999   Falun 30 km st. klasycznym 1:17:21,9 +18,3 3 Anders Bergström
24. 2 lutego 2000   Trondheim 10 km st. dowolnym 24:53,1 - 1 -
25. 20 grudnia 2000   Davos 30 km st. klasycznym 1:19:33,9 - 1 -

UwagiEdytuj

  1. Sztafeta fińska ukończyła rywalizację na pierwszym miejscu, o 27 sekund przed drugimi na mecie Norwegami. Finowie zostali jednak zdyskwalifikowani za doping

PrzypisyEdytuj

  1. cccski.com: oficjalne wyniki biegów na MŚJ 1989 (ang.)
  2. Mika Myllylä nie żyje. 2011-07-05. [dostęp 2011-07-08].
  3. a b Skład drużyny: Mika Myllylä, Harri Kirvesniemi, Jari Räsänen, Jari Isometsä
  4. a b Skład drużyny: Harri Kirvesniemi, Mika Myllylä, Sami Repo, Jari Isometsä
  5. Skład drużyny: Harri Kirvesniemi, Mika Myllylä, Jari Räsänen, Jari Isometsä
  6. Skład drużyny: Janne Immonen, Harri Kirvesniemi, Sami Repo, Mika Myllylä
  7. Skład drużyny: Esa Talvitie, Karri Hietamäki, Mika Myllylä, Mario Möller

Linki zewnętrzneEdytuj