Olgierd Grzymałowski

Olgierd Bohdan Grzymałowski, pseud. Foka, Luś (ur. 23 września 1899 w Odessie, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – polski harcerz, harcmistrz, inżynier-rolnik, ofiara zbrodni katyńskiej.

Olgierd Bohdan Grzymałowski
Foka, Luś
Data i miejsce urodzenia 23 września 1899
Odessa
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Stopień harcerski harcmistrz
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
sekretarz generalny ZHP
Okres sprawowania od 1 września 1924
do 1929
członek Naczelnictwa ZHP
Okres sprawowania od 1929
do 1931
Odznaczenia
Medal Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa (międzyaliancki) Kawaler Orderu Korony (Belgia)
Odznaka ZHP „Wdzięczności”

ŻyciorysEdytuj

Olgierd Grzymałowski uczył się początkowo w szkole realnej w Odessie, po śmierci ojca i przeniesieniu się rodziny do Kijowa kontynuował naukę w tamtejszym Prywatnym Gimnazjum Naumenki, które ukończył w 1918 roku. W czasie nauki w gimnazjum brał aktywny udział w pracach młodzieżowych organizacji niepodległościowych i uczestniczył w tajnym ruchu harcerskim. W grudniu 1917 roku wszedł do naczelnictwa harcerstwa na Rusi. Na początku 1919 roku przedostał się do Warszawy, a w marcu wstąpił do Szkoły Oficerskiej Wojsk Kolejowych w Krakowie. Po jej ukończeniu, jako podchorąży rozpoczął służbę w Wojsku Polskim, jednak ze względu na zły stan zdrowia został urlopowany w lutym 1920 roku na 12 miesięcy. W 1921 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, po roku przeniósł się na Wydział Rolniczy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, który ukończył z tytułem inżyniera-rolnika w 1929 roku. Przez wiele lat był prezesem Koła Rolników studentów SGGW[1]..

Rówoczesnie czynnie działał w harcerstwie. Od 1 września 1924 do 1930 roku był sekretarzem generalnym ZHP, członkiem Głównej Kwatery Męskiej, kierownikiem Wydziału VI Międzynarodowego i komisarzem międzynarodowym GKM. Przez siedem lat był członkiem Naczelnej Rady Harcerskiej, od 1933 roku był członkiem Rady Starszego Harcerstwa[1].

Od 1930 roku pracował w przedsiębiorstwie H. Cegielski Spółka Akcyjna w Poznaniu jako szef działu maszyn rolniczych. Był w Poznaniu również sekretarzem Zarządu Okręgu Wielkopolskiego ZHP, wydawał czasopismo „Harcerz”[1].

Po agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 roku uczestniczył w ewakuacji fabryki na wschód. Jako porucznik rezerwy saperów z przydziałem do 2 batalionu mostów kolejowych zgłosił się do wojska i wziął udział w obronie Lwowa. Po agresji ZSRR na Polskę i kapitulacji Lwowa przed Armią Czerwoną został wbrew warunkom kapitulacji miasta wzięty do niewoli radzieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Najprawdopodobniej zginął między 5 kwietnia a 5 maja 1940 roku w Charkowie podczas likwidacji obozu starobielskiego i spoczywa w jednej ze zbiorowych mogił w VI kwartale Parku Leśnego w Piatichatkach[1]. Jego symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 150-4-9/10)[2].

UpamiętnienieEdytuj

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Życie prywatneEdytuj

Olgierd Grzymałowski był synem Eliasza Grzymałowskiego herbu Grzymała i Zofii z Radłowskich (która zginęła w powstaniu warszawskim). Miał dwóch starszych braci: Jerzego, zamordowanego przez własowców w czasie powstania warszawskiego, i Stanisława[1][3].

PublikacjeEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Katafiasz 2006 ↓, s. 64.
  2. Cmentarz Stare Powązki: GRZYMAŁOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-04-15].
  3. Profil Olgierda Grzymałowskiego na stronie Wielkiej genealogii Marka Minakowskiego, www.wielcy.pl [dostęp 2017-02-04].
  4. Życie pogodne. znak.com.pl. [dostęp 2018-12-30].
  5. Życie pogodne. impulsoficyna.com.pl. [dostęp 2018-12-30].
  6. M.P. z 1926 r. nr 214, poz. 605
  7. M.P. z 1932 r. nr 92, poz. 124

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Zieliński: Grzymałowski Olgierd Bohdan. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 9. Wrocław – Warszawa – Kraków: Polska Akademia Nauk – Instytut Historii – Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1961, s. 121–122., reprint wydany przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1990, ​ISBN 83-04-03497-2
  • Tomasz Katafiasz: Grzymała-Grzymałowski Olgierd. W: Harcerski Słownik Biograficzny. Janusz Wojtycza (red.). T. 3. Warszawa: Muzeum Harcerstwa i Marron Edition, 2006, s. 62–65. ISBN 83-923571-1-6.