Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy zbioru opowiadań. Zobacz też: hasło dotyczące opartego na nich filmu "Opowieści kanterberyjskie".
Geoffrey Chaucer jako pielgrzym. Z rękopisu Opowieści kanterberyjskich

Opowieści kanterberyjskie (ang. Canterbury Tales) – zbiór opowiadań z XIV w. autorstwa Geoffreya Chaucera, historie opowiadane przez grupę pielgrzymów, zmierzających z Southwark do grobu Thomasa Becketa w Canterbury. Opowieści te zostały napisane w języku średnioangielskim.

Tekst jest nie tylko zabytkiem literatury, ale stanowi cenne źródło informacji dla językoznawców oraz historyków zainteresowanych myślą i postawami społecznymi w końcu XIV wieku.

Dzieło Chaucera jest bardzo wyrafinowane pod względem formalnym. Poeta wykorzystuje rymowany parzyście dziesięciozgłoskowiec i różnego rodzaju zwrotki, w tym strofę królewską[1].

Opowieści kanterberyjskie są zbudowane na zasadzie opowieści ramowej z jednym narratorem głównym i wieloma innymi narratorami, analogicznie do Dekamerona Giovanniego Boccaccia.

Najważniejsze przedstawione historie to:

  • Opowieść rycerza
  • Opowieść młynarza
  • Opowieść włodarza
  • Opowieść damy z Bath
  • Opowieść kwestarza
  • Opowieść kucharza
  • Opowieść giermka
  • Opowieść woźnego
  • Opowieść ziemianina
  • Opowieść przekupnia relikwii
  • Opowieść księdza z orszaku przeoryszy
  • Opowieść szafarza
  • Opowieść sługi kanonika

Dzieło było zamierzone na o wiele większą skalę (120 opowiadań), jednak poeta nie doprowadził go do końca.

Opowieści kanterberyjskie (w wyborze, głównie powiastki z gatunku fabliaux) na język polski przełożyła Helena Pręczkowska. Tłumaczenie to ukazało się w 1963 roku w Wydawnictwie Ossolineum. Opowieść rycerza przetłumaczył Przemysław Mroczkowski[2]. Jako pierwszy fragmenty prologu głównego przetłumaczył Jan Kasprowicz[3].

Aluzją do początku Opowieści kanterberyjskich jest pierwsza linijka Ziemi jałowej T.S. Eliota.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Joseph Berg Esenwein, Mary Eleanor Roberts, The art of versification. Revised edition, Springfield 1921, s. 111.
  2. Geoffrey Chaucer, Opowieść rycerza. Przełożył i przypisami oraz posłowiem opatrzył Przemysław Mroczkowski, Kraków 1988.
  3. Przekład znalazł się w antologii Poeci angielscy. Wybór poezyi, Lwów 1907.

Linki zewnętrzneEdytuj