Oskar Hansen

polski architekt

Oskar Nikolai Hansen (ur. 12 kwietnia 1922 w Helsinkach, zm. 11 maja 2005 w Warszawie) – polski architekt fińskiego pochodzenia, teoretyk, malarz, rzeźbiarz, pedagog, projektant wnętrz.

Oskar Hansen
Ilustracja
Imię i nazwisko urodzenia Oskar Nikolai Hansen
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1922
Helsinki
Data i miejsce śmierci 11 maja 2005
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód, zajęcie architekt, teoretyk, malarz, rzeźbiarz, pedagog, projektant wnętrz
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość polska
Alma Mater Politechnika Warszawska
Uczelnia Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Stanowisko profesor
Małżeństwo Zofia Garlińska-Hansen

ŻyciorysEdytuj

Ukończył wileńskie Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta, a następnie Wydział Mechaniczny w średniej Państwowej Szkole Technicznej im. Marszałka J. Piłsudskiego w Wilnie. Po wojnie studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (dyplom w roku 1951 u Romualda Gutta). W 1948 wyjechał do Paryża gdzie studiował malarstwo u Fernanda Légera. Tam też praktykował architekturę u Pierre’a Jeannereta.

Od roku 1955 był wykładowcą, a od 1967 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (patrz: Zakłady Artystyczno-Badawcze). Jego dydaktyka oraz teorie, zwłaszcza teoria formy otwartej, wywarły ogromny wpływ na jego studentów, m.in. Krzysztofa Bednarskiego, Grzegorza Kowalskiego, Zbigniewa Frączkiewicza, Zofię Kulik, Elżbietę Cieślar, Emila Cieślara, Wiktora Gutta i innych. W 1957 r. wystawa indywidualna. Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław ’70[1]. W 2005 r. wystawa retrospektywna „Ku formie otwartej”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki (Warszawa).

Był twórcą teorii formy otwartej. Opracował urbanistyczną koncepcję rozwoju miast przyszłości („Linearny System Ciągły” (LSC) i „Forma Ciągła”)[2][3]. Teorie Hansena znajdują zastosowanie w BAS (Bergen School of Architecture) w Bergen w Norwegii założonej w 1983 r. przez jego ucznia Sveina Hatløya.

Był mężem architekt Zofii Garlińskiej-Hansen, z którą poznał się podczas studiów na Wydziale Architektury. Wiele projektów stworzyli wspólnie.

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 53, rząd 1, miejsce 51)[4].

Realizacje i projektyEdytuj

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • za projekt pawilonu na EXPO 1958,
  • I nagroda w konkursie na Pomnik Oświęcimski

PublikacjeEdytuj

Jego dwie książki zawierające obserwacje, koncepcje i teorie zostały wydane pośmiertnie w niewielkim nakładzie jako katalogi towarzyszące retrospektywnej wystawie w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie. Od czasu wystawy nie było wznowień.

GaleriaEdytuj

Przyczółek GrochowskiEdytuj

Osiedle im. SłowackiegoEdytuj

InneEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Danuta Dziedzic, Zbigniew Makarewicz (red.), Sympozjum Plastyczne Wrocław '70, Wrocław: Zjednoczone Przedsiębiorstwa Rozrywkowe. Ośrodek Teatru Otwartego "Kalambur", 1983, s. 177, OCLC 830242745.
  2. Marek Lewoc: „Oskar Hansen i jego utopijna wizja – czy osiedla od Tatr po Bałtyk miały szanse na realizację?”. [dostęp 2020-01-02].
  3. Oskar Hansen: „Linearny System Ciągły - Pasmo Zachodnie” (film z 1976 r.). [dostęp 2020-01-02].
  4. Miejsce pochówku. [dostęp 2019-11-19].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj