Otwórz menu główne

Oskar Zawadil (oficer kawalerii)

Oskar Zawadil (ur. 10 sierpnia 1891, zm. 3 września 1939) – major kawalerii Wojska Polskiego.

Oskar Zawadil
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia 10 sierpnia 1891
Data śmierci 3 września 1939
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png c. i k. Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 6 Pułk Strzelców Konnych
18 Pułk Ułanów
16 Pułk Ułanów Wielkopolskich,
Pomorska Brygada Kawalerii
Stanowiska dowódca szwadronu
dowódca pułku
kwatermistrz pułku
zastępca dowódcy pułku
rejonowy inspektor koni
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 10 sierpnia 1891, w rodzinie Oskara Zawadila (zm. 1916), pułkownika piechoty c. i k. Armii, i Jadwigi z Rychterów[1].

W 1909 roku został powołany do zawodowej służby wojskowej w c. i k. Armii i wcielony do 3 Galicyjskiego Pułku Ułanów, który wówczas stacjonował w Wiedniu, a w 1910 został przeniesiony do Krakowa i Bielska[2]. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912-1913)[3], a następnie walczył na frontach I wojny światowej[4][5][6]. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: chorążego (1 września 1909)[7], podporucznika (1 listopada 1911)[8], porucznika (1 sierpnia 1914)[9] i rotmistrza (1 listopada 1917)[10].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[11]. 9 listopada 1920 został przeniesiony z 6 pułku ułanów do szwadronu zapasowego 4 pułku strzelców konnych na stanowisko dowódcy[12]. Od 15 stycznia 1921 do 1923 pełnił obowiązki dowódcy 4 pułku strzelców konnych w Żółkwi, który w międzyczasie został przemianowany na 6 pułk strzelców konnych[13]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii)[14][15][16]. W 1924 był kwatermistrzem 18 pułku ułanów w Grudziądzu[17]. W grudniu 1925 został przesunięty ze stanowiska kwatermistrza na stanowisko pełniacego obowiązki zastępcy dowódcy pułku[18]. W grudniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii i przydzielony na stanowisko rejonowego inspektora koni we Włocławku[19][20].

W chwili wybuchu jako major w spoczynku pełnił funkcję komendanta Kwatery Głównej Pomorskiej Brygady Kawalerii. Poległ 3 września 1939 walcząc w szeregach 16 pułku Ułanów Wielkopolskich[21][22].

Jego żoną była Irena z domu Braunek (1899–1976), z którą miał syna Jerzego (1922–1993).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Oskar Zawadil. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-03-18].