Pasikurowice

wieś w województwie dolnośląskim

Pasikurowice (niem. Paschkerwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.

Pasikurowice
wieś
Ilustracja
Stacja kolejowa w Pasikurowicach
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

wrocławski

Gmina

Długołęka

Liczba ludności (III 2011)

763[2]

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

55-095[3]

Tablice rejestracyjne

DWR

SIMC

0873930

Położenie na mapie gminy Długołęka
Mapa konturowa gminy Długołęka, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pasikurowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Pasikurowice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pasikurowice”
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa konturowa powiatu wrocławskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Pasikurowice”
Ziemia51°12′36″N 17°06′16″E/51,210000 17,104444[1]

Przez Pasikurowice biegnie linia kolejowa nr 326 Wrocław Psie PoleWrocław ZakrzówTrzebnica.

Znajduje się tu rozdzielcza stacja elektroenergetyczna 400/110 kV Krajowego Systemu Elektroenergetycznego.

We wsi działa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej.

Historia

edytuj

Pierwsze wzmianki o Pasikurowicach pochodzą z XIII wieku. Miejscowość została wymieniona w łacińskim dokumencie wydanym w 1332 roku w Oleśnicy w zlatynizowanej staropolskiej formie villa Passieurowicz[4].

W latach 1954-1968 wieś była siedzibą gromady Pasikurowice, po jej likwidacji w gromadzie Skarszyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

W miejscowości funkcjonuje klub piłkarski Iskra Pasikurowice, założony w 1946 roku (obecnie A-klasa, grupa: Wrocław II). Mecze rozgrywane są na Gminnym Stadionie Sportowym (pojemność: 400 miejsc, boisko o wymiarach: 101 × 63 m). Największym sukcesem drużyny był awans i roczny pobyt w klasie okręgowej, grupa: Wrocław, w sezonie 2013/2014. Zespół zajął wówczas 16. miejsce, zdobywając 25 pkt w 30 spotkaniach (bilans: 7-4-19)[5].

Zabytki

edytuj

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[6]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. św. Józefa Oblubieńca, ul. Wrocławska 48, z 1839 r.

inne zabytki:

  • dwa stare kamienne krzyże o niewiadomym wieku (być może późnośredniowieczne) i przyczynie fundacji. Krzyże te określane są często jako tzw. krzyże pokutne, na co nie ma jednak dowodów[7].
  • stary cmentarz dawnych, niemieckich mieszkańców tej miejscowości
  • stacja kolejowa
 
Kościół pw. św. Józefa
 
Krzyż pokutny pod drzewem

Przypisy

edytuj
  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 97844
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 920 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Colmar Grünhagen 1854 ↓, s. 154.
  5. portal 90minut.pl
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 228. [dostęp 2012-10-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)].
  7. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11-12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32-37, 2010. 

Bibliografia

edytuj
  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.22 Regesten zur schlesischen Geschichte 1327-1333. Breslau: E. Wohlfarth's Buchhandlung, 1903.