Paul Poupard

francuski duchowny katolicki, kardynał

Paul Joseph Jean Poupard (ur. 30 sierpnia 1930 w Bouzillé) – francuski kardynał, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury oraz przewodniczący Papieskiej Komisji ds. Dialogu Międzyreligijnego.

Paul Poupard
Kardynał prezbiter
ilustracja
Herb Paul Poupard Episcopus vobis vobiscum Christianus
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1930
Bouzillé
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury
Okres sprawowania 1988–2007
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego
Okres sprawowania 2006–2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 grudnia 1954
Nominacja biskupia 2 lutego 1979
Sakra biskupia 6 kwietnia 1979
Kreacja kardynalska 25 maja 1985
Jan Paweł II
Kościół tytularny Bazylika św. Praksedy w Rzymie
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 kwietnia 1979
Konsekrator François Marty
Współkonsekratorzy André Pailler
Jean Orchampt

ŻyciorysEdytuj

Kształcił się w seminariach w Beaupréau i Angers, następnie na paryskiej Sorbonie, gdzie obronił doktoraty z teologii i historii. Przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1954. Pracował m.in. jako wykładowca szkoły przy francuskiej sekcji watykańskiego Sekretariatu Stanu, otrzymał honorowe tytuły papieskie - kapelana Jego Świątobliwości (1965) i prałata honorowego (1971). W latach 1972-1980 był rektorem Instytutu Katolickiego w Paryżu. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Historii Kościoła, był autorem wielu publikacji, Akademia Francuska przyznała mu Wielką Nagrodę Kardynała Grente. Otrzymał również Legię Honorową.

2 lutego 1979 Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym Paryża, ze stolicą tytularną Usula; sakry biskupiej ks. Poupardowi udzielił metropolita paryski kardynał François Marty 6 kwietnia 1979. W czerwcu 1980 Poupard został promowany do rangi arcybiskupa i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej, pełniąc obowiązki przewodniczącego Sekretariatu ds. Niewierzących. Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a w II sesji specjalnej dla Kościoła europejskiego (październik 1999) był jednym z delegatów przewodniczących.

25 maja 1985 został wyniesiony do godności kardynalskiej, z diakonią S. Eugenio. Wraz z nominacją kardynalską został pełnoprawnym przewodniczącym Sekretariatu ds. Niewierzących, a w kwietniu 1988 dodatkowo przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Kultury; zachował stanowisko przewodniczącego Rady po włączeniu do niej Sekretariatu ds. Niewierzących w marcu 1993, dopiero śmierć Jana Pawła II w kwietniu 2005 zawiesiła dalsze pełnienie przez kardynała Pouparda tej funkcji; nowy papież Benedykt XVI powierzył mu ponownie kierowanie Radą. W marcu 2006 dodatkowo objął funkcję przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego (w czerwcu 2007 papież mianował następcą Pouparda na tym stanowisku kardynała Jeana-Louisa Taurana, który objął obowiązki we wrześniu 2007).

Uczestniczył w konklawe w kwietniu 2005.

Kardynał wielokrotnie reprezentował papieża na licznych uroczystościach rocznicowych i religijnych, a także na pogrzebie kardynała Henri de Lubaca (1991). W styczniu 1996 został promowany do rangi kardynała-prezbitera bazyliki św. Praksedy w Rzymie. 3 września 2007 przestał pełnić funkcję przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury, jego następcą został abp Gianfranco Ravasi.

W 2007 został nagrodzony tytułem doktora honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[1].

30 sierpnia 2010 utracił prawo do udziału w konklawe.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Paul Poupard, Marie-Joëlle Guillaume, W sercu Watykanu: od Jana XXIII do Jana Pawła II. Rozmowa z Marie-Joëlle Guillaume, Zenon Grocholewski, Janina Dembska (tłum.), Katowice: Księgarnia św. Jacka, 2005, ISBN 83-7030-420-6, OCLC 749585349.

Linki zewnętrzneEdytuj