Pierścień (biżuteria)

rodzaj biżuterii w kształcie małej obręczy nakładanej na palec ręki

Pierścień – rodzaj biżuterii w kształcie małej obręczy nakładanej na palec ręki. Pierścień wykonany jest najczęściej z metalu szlachetnego i zwykle posiada tzw. „oczko”, czyli oszlifowany kamień szlachetny.

Klasyczna budowa pierścienia ozdobionego kamieniem przezroczystym

Ze względu na kształt niemający punktu początkowego ani końca, pierścień od dawna uważany był za symbol wieczności. Łączono z nim wyobrażenia o cechach magicznych, przypisując mu zdolność przeciwdziałania złym mocom i czarom, lub odwrotnie – oddziaływanie podczas wykonywania zaklęć czy rzucania tzw. klątw. Noszono go więc jako amulet, a utratę lub pęknięcie pierścienia uważano przesądnie za oznakę nieszczęścia.

Ponadto pierścień zawiera w sobie symbolikę związku, wierności i przynależności do wspólnoty bądź społeczności (np. szlachecki pierścień rodowy). Dlatego bywa oznaką wyróżnienia, urzędu czy godności – jak np. pierścień królów (władców), rzymskich senatorów, rycerzy.

Odpowiednio grawerowanych pierścieni używano dawniej w charakterze pieczęci zastępujących podpis. Odmianą pierścienia jest sygnet jako mała, ujęta w pierścieniową oprawę pieczęć osobista, używana już od XII w.[1]

Pierścień Rybaka jest oznaką godności papieża jako następcy Piotra Apostoła, a pierścień biskupa stanowi znak więzi między nim a kierowanym przez niego kościołem lokalnym[2].

Dla podkreślenia ważności jak i wartości pierścieni pilnie je strzeżono, dziedzicząc i często przez wieki przekazując z pokolenia na pokolenie.

PrzypisyEdytuj

  1. K. Zwolińska, Z. Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa 1993, s. 291.
  2. R. Berger: Mały słownik liturgiczny. Poznań 1990, s. 118.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Leksykon symboli – Herder. Warszawa 2009, s. 221-222