Otwórz menu główne

Polskie Porozumienie Niepodległościowe

Polskie Porozumienie Niepodległościowe (PPN) – organizacja polskiej opozycji demokratycznej w PRL, założona na przełomie 1975/1976 przez Zdzisława Najdera.

Spis treści

Cele i programEdytuj

Jedna z pierwszych inicjatyw w Polsce po 1956, która sformułowała wyraźnie, że jej celem politycznym jest pełna niepodległość Polski.

Program PPN zakładał całkowite uniezależnienie się od ZSRR, wyjście z Układu Warszawskiego, wprowadzenie ustroju demokratycznego i swobód obywatelskich, zniesienie cenzury, przywrócenie wolności słowa i stowarzyszania się, dopuszczenie sektora prywatnego do swobodnej działalności gospodarczej. Postulował pojednanie z Niemcami, czego gwarancją byłoby wejście do wspólnoty europejskiej. Zakładał popieranie dążeń niepodległościowych Ukrainy, Białorusi i Litwy.

DziałaczeEdytuj

DorobekEdytuj

PPN nie prowadziło działalności organizacyjnej. Ograniczało się do prac programowych i analitycznych. W pracach tych brało udział około 60 osób. Ich nazwiska były tajne. Powstało 46 opracowań i szkiców koncepcyjnych, niektóre z nich to:

  • Tradycja niepodległościowa i jej wrogowie, 1977
  • Obywatel a służba bezpieczeństwa, 1977, autorstwa Jana Olszewskiego, (stał się instrukcją dla ściganych przez SB opozycjonistów)
  • Polska a Niemcy, 1978
  • Polacy-Żydzi, 1979
  • Polska i Europa, (1979)

BibliografiaEdytuj

PPN / 1976-1981 / Język niepodległości, wybór i opracowanie Łukasz Bertram, Ośrodek KARTA, Warszawa 2012