Otwórz menu główne

Prometazyna

związek chemiczny

Prometazynaorganiczny związek chemiczny, pochodna fenotiazyny, w postaci chlorowodorku stosowana jako lek.

Prometazyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C17H20N2S
Masa molowa 284,43 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 60-87-7
PubChem 4927[1]
DrugBank DB01069[2]
Podobne związki
Podobne związki fenotiazyna
Klasyfikacja medyczna
ATC D04AA10, R06AD02
Stosowanie w ciąży kategoria C

Należy do najstarszej grupy leków przeciwhistaminowych (nieselektywny silny antagonista receptora H1 będący jednym z pierwszych leków I generacji). Wykazuje również właściwości antagonistyczne wobec receptora H2, a także działa umiarkowanie cholinolitycznie (receptory M1, M2, M3, M4, M5), odznacza się działaniem dopaminolitycznym (receptor D2), adrenolitycznym (receptor α1) i antyserotoninowym (receptor 5-HT2A). Jest też inhibitorem kalmoduliny[2].

Ponadto wykazuje synergizm m.in. z lekami przeciwbólowymi, wzmacniając i wydłużając ich efekt terapeutyczny[3].

ZastosowanieEdytuj

Działania niepożądaneEdytuj

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, zaburzenia koncentracji, zawroty i bóle głowy, niewyraźne widzenie, ataksja i osłabienie mięśniowe. W niektórych przypadkach pobudzenie OUN ze współistniejącymi halucynacjami, drgawkami i objawami encefalopatii.

Utrudnienia w oddawaniu moczu, szczególnie u pacjentów z powiększonym gruczołem krokowym.
Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego też nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych w trakcie stosowania preparatu.

Prometazyna nie wywołuje uzależnienia.

PreparatyEdytuj

  • Polfergan – syrop
  • Diphergan – drażetki, iniekcje, syrop
  • Choligrip Noc (preparat złożony: prometazyna, dekstrometorfan, paracetamol) – syrop

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Wojciech Kostowski (red.): Farmakologia. Podstawy farmakoterapii, podręcznik dla studentów i lekarzy. Wyd. II poprawione. Warszawa: PZWL, 2001. ISBN 83-200-2504-4.