Raciborowice (województwo lubelskie)

wieś w województwie lubelskim

Raciborowicewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole[3].

Artykuł

50°56′39″N 23°45′30″E

- błąd

39 m

WD

50°54'N, 23°49'E

- błąd

19807 m

Odległość

924 m

Raciborowice
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

chełmski

Gmina

Białopole

Liczba ludności (2011)

301[1]

Strefa numeracyjna

82

Kod pocztowy

22-135[2]

Tablice rejestracyjne

LCH

SIMC

0101072

Położenie na mapie gminy Białopole
Mapa konturowa gminy Białopole, na dole znajduje się punkt z opisem „Raciborowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Raciborowice”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Raciborowice”
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa konturowa powiatu chełmskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Raciborowice”
Ziemia50°56′39″N 23°45′30″E/50,944167 23,758333
Integralne części wsi Raciborowice[4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0101089 Zaniże część wsi

Wieś leży przy drodze nr drodze wojewódzkiej nr 844. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie chełmskim. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 301 mieszkańców[1] i była czwartą co do wielkości miejscowością gminy Białopole.

HistoriaEdytuj

Wieś z rodowodem sięgającym XIV wieku, wzmiankowana w 1399 r. należała wówczas do Parafii Rzymskokatolickiej w Hrubieszowie[5] Od 1443 r. występują jako „Racziborowicze”. W 1510 r. tylko raz występują parafie (prawosławne) w Raciborowicach[6]. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1888 Raciborowice to wieś z folwarkiem w powiecie hrubieszowskim, gminie Białopole, parafii Moniatycze (obrzędu wschodniego w Buśnie) wieś posiadała szkołę początkową ogólną.

W 1870 r. istniały na obszarze folwarku: młyn wodny, destylarnia, piec wapienny, cegielnia. Znajdują się tu w tym okresie pokłady marglu i torfu. W 1827 r. było 18 domów i 158 mieszkańców. Jak podaje słownik: w pobliżu Raciborowic wypadnie prawdopodobnie stacja drogi żelaznej projektowanej od Chełma, do połączenia z linia galicyjską: Lwów - Bełżec.

W 1870 r. rozległość folwarku Raciborowice wynosiła 2186 mórg: gruntów ornych i ogrodów mórg 506, łąk mórg 338, pastwisk mórg 58, lasu mórg 903, zarośli mórg 207, nieużytków i wody mórg 74; budynków murowanych 5, z drzewa 35; las urządzony.

W skład dóbr wchodziły poprzednio: wieś Raciborowice osad 37, z gruntem mórg 255; wieś Zaporze osad 15 z gruntem mórg 180; wieś Kormanowo osad 18, z gruntem mórg 229.[7]

Począwszy od połowy XVII w. wieś należy do rodziny Wyzgów, do majątku Wyzgów wchodziły ponadto wsie: Kormanów i Zamże. W 1805 r. całość tychże dóbr, oszacowanych na 150.000 złp odziedziczył po ojcu Pawle Wydze syn Wincenty[8].

Raciborowice-Kolonia zostały wyodrębnione w roku 1970 r.

Szlaki turystyczneEdytuj

Przez wieś przechodzi   Szlak Tadeusza Kościuszki mający początek w Uchańce.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1053 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Wawryniuk 2002 ↓, s. wg indeksu.
  6. Czopek ↓, s. 166.
  7. Raciborowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 360.
  8. Wawryniuk 2002 ↓, s. według indeksu.

BibliografiaEdytuj