Rajdowe Mistrzostwa Świata 1993

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1993 były 21 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1993 został fiński kierowca Juha Kankkunen startujący samochodem Toyota Celica Turbo 4WD, wyprzedził on dwóch francuskich kierowców François Delecoura i Didiera Auriola. Tytuł konstruktorów wygrała Toyota przed Fordem i Subaru.

Sezon 1993
Rajdowych mistrzostw świata
ilustracja
Liczba rajdów 13
Pierwsza runda Rajd Monte Carlo
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Juha Kankkunen
Konstruktorzy Toyota
Poprzedni sezonNastępny sezon
Samochód rajdowy Toyota Celica Turbo 4WD, którym fiński kierowca Juha Kankkunen zdobył mistrzostwo świata w roku 1993.

KalendarzEdytuj

W sezonie 1993 kalendarz mistrzostw świata składał się z trzynastu rajdów, było to o jeden mniej niż w rok wcześniej, zabrakło w nim Rajdu Wybrzeża Kości Słoniowej.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 21–27 stycznia   61. Rajd Monte Carlo   Didier Auriol Wyniki
2 12-14 lutego   42. Rajd Szwecji   Mats Jonsson Wyniki
3 3-6 marca   27. Rajd Portugalii   François Delecour Wyniki
4 8-12 kwietnia   41. Rajd Safari   Juha Kankkunen Wyniki
5 2–4 maja   37. Rajd Francji   François Delecour Wyniki
6 30 maja-1 czerwca   40. Rajd Grecji   Miki Biasion Wyniki
7 14-17 lipca   13. Rajd Argentyny   Juha Kankkunen Wyniki
8 5-8 sierpnia   23. Rajd Nowej Zelandii   Colin McRae Wyniki
9 27–29 sierpnia   43. Rajd Finlandii   Juha Kankkunen Wyniki
10 18–21 września   6. Rajd Australii   Juha Kankkunen Wyniki
11 11–13 października   35. Rajd San Remo   Gianfranco Cunico Wyniki
12 2–4 listopada   29. Rajd Hiszpanii   François Delecour Wyniki
13 21–24 listopada   49. Rajd Wielkiej Brytanii   Juha Kankkunen Wyniki

Zespoły i kierowcyEdytuj

Zespół Producent Samochód Opony Kierowca Rundy
  Jolly Club Lancia Delta HF Integrale M
P
  Carlos Sainz 1, 3, 5–8, 10–12
  Andrea Aghini 1, 3, 5–6, 11
  Gustavo Trelles 6–8, 12
  Jorge Recalde 6
  Dario Cerrato 11
  Ford Motor Co Ford Escort RS Cosworth M   Miki Biasion 1, 3, 5–8, 10–12
  François Delecour 1, 3, 5–6, 8, 10–13
  Mikael Ericsson 2
  Sebastian Lindholm 2, 9, 13
  Malcolm Wilson 2, 9, 13
  Fernando Peres 3
  Carlos Menem 7
  Gianfranco Cunico 11
  Patrick Snijers 11
  Robbie Head 13
  Toyota Castrol Team Toyota Celica Turbo 4WD
Celica GT-Four ST165
M   Didier Auriol 1–2, 5–10, 12–13
  Juha Kankkunen 1–2, 4, 6–10, 12–13
  Mats Jonsson 2, 13
  Tomas Jansson 2
  Markku Alén 4
  Ian Duncan 4
  Yasuhiro Iwase 4
  François Chatriot 5
  Yves Loubet 5
  Hannu Mikkola 9
  Neal Bates 10
  Mitsubishi Ralliart Europe Mitsubishi Lancer Evo I
Galant VR-4
M   Armin Schwarz 1, 3, 6, 9, 13
  Kenneth Eriksson 1, 3, 6, 9, 13
  Jarmo Kytölehto 2, 9
  Kenneth Bäcklund 2
  Kenjiro Shinozuka 4
  Ross Dunkerton 8, 10
  555 Subaru World Rally Team Subaru Legacy RS
Impreza 555
Vivio Sedan 4WD
M
P
  Colin McRae 2–6, 8, 10, 13
  Hannu Mikkola 2
  Per Eklund 2
  Markku Alén 3, 9
  Patrick Njiru 4
  Masashi Ishida 4
  Ari Vatanen 6, 8–10, 13
  Peter Bourne 8, 10
  Piero Liatti 11
  Richard Burns 13
  Alister McRae 13
  Motor Sport Developments Opel Calibra Turbo 4x4 P   Stig Blomqvist 2
  Erwin Doctor 12
  Astra Racing Lancia Delta HF Integrale M   Tommi Makinen 2, 6, 9
  Alex Fiorio 3, 6, 11–12
  Jorge Recalde 3
  Audi Sport Audi Audi Coupé S2 M
P
  Sepp Haider 2, 8, 10
  Rudi Stohl 4, 6–7
  Société Diac Renault Clio Williams M   Alain Oreille 5
  Jean Ragnotti 5
  Serge Jordan 5

Wyniki[1][2]Edytuj

Klasyfikacja zespołowaEdytuj

W sezonie 1993 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja
Punkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych osiem najlepszych występów. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. W tym roku po raz pierwszy, wszystkie rundy liczyły się do końcowej klasyfikacji. Zmianą był to, iż zespoły musiały na 30 dni przed każdym rajdem nominować zawodników, którzy będą dla niego zdobywać punkty[3][4].

Numer Zespół MCO
 
SWE
 
PRT
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
ARG
 
NZL
 
FIN
 
AUS
 
ITA
 
ESP
 
GBR
 
Punkty
1   Toyota 20 20 - 20 17 20 (14) 20 20 20 157
2   Ford 17 20 20 20 17 17 (14) 20 14 145
3   Subaru 14 12 10 20 17 17 12 10 112
4   Mitsubishi 12 11 10 14 10 12 17 86
5   Lancia 14 12 17 12 12 - 8 75

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1993 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów[3]. Nieliczone rajdy ujęto w nawiasach.

Numer Kierowca MCO
 
SWE
 
PRT
 
KEN
 
FRA
 
GRE
 
ARG
 
NZL
 
FIN
 
AUS
 
ITA
 
ESP
 
GBR
 
Punkty
1   Juha Kankkunen (8) 15 20 20 8 20 20 12 20 135
2   François Delecour 15 20 20 15 12 20 10 112
3   Didier Auriol 20 15 12 12 12 15 6 92
4   Miki Biasion 12 15 4 20 15 10 76
5   Colin McRae 12 4 8 20 6 50
6   Kenneth Eriksson 10 8 8 15 41
7   Ari Vatanen 15 15 8 38
8   Carlos Sainz 10 15 10 - 35
9   Gustavo Trelles 8 10 4 6 28
10   Tommi Mäkinen 10 6 10 26
11   Markku Alén 10 15 25
12   Armin Schwarz 6 12 2 3 23
13   Mats Jonsson 20 2 22
14   Andrea Aghini 12 10 22
15   Gianfranco Cunico 20 20
16   Alex Fiorio 6 4 8 18
17   Bruno Thiry 3 1 8 4 16
18   Patrick Snijers 15 15
19=   Ian Duncan 12 12
19=   François Chatriot 12 12
19=   Gilberto Pianezzola 12 12
19=   Malcolm Wilson 12 12
23   Sepp Haider 4 8 12
24=   Yasuhiro Iwase 10 10
24=   Ross Dunkerton 10 10
24=   Piero Liatti 10 10
27=   Björn Johansson 8 8
27=   Guy Jack 8 8
27=   Carlos Menem 8 8
30   Rudi Stohl 3 4 7
31=   Per Eklund 6 6
31=   Ashok Pattni 6 6
31=   Bernard Béguin 6 6
31=   Mohammed Bin Sulayem 6 6
31=   Peter 'Possum' Bourne 6 6
31=   Sebastian Lindholm 6 6
31=   Renato Travaglia 6 6
38=   Olivier Burri 4 4
38=   Marco Brighetti 4 4
38=   Hannu Mikkola 4 4
38=   Ed Ordynski 4 4
38=   Andrea Dallavilla 4 4
38=   Richard Burns 4 4
44   Alex Fassina 2 1 1 4
45=   Kenneth Bäcklund 3 3
45=   Jorge Bica 3 3
45=   Jean Ragnotti 3 3
45=   Kóstas Apostolou 3 3
45=   António Coutinho 3 3
45=   Neil Allport 3 3
45=   Lasse Lampi 3 3
45=   Neal Bates 3 3
45=   Angelo Medeghini 3 3
45=   Luís Climent 3 3
55=   Christophe Spiliotis 2 2
55=   Jarmo Kytölehto 2 2
55=   Basmat Shamji 2 2
55=   Alain Oreille 2 2
55=   Níkos Tsadaris 2 2
55=   Gabriel Raies 2 2
55=   Joe McAndrew 2 2
55=   Kiyoshi Inoue 2 2
55=   Freddy Loix 2 2
55=   Mía Bardolet 2 2
65=   Jean-Baptiste Serpaggi 1 1
65=   Per Svan 1 1
65=   Manfred Stohl 1 1
65=   Giovanni Manfrinato 1 1
65=   José Ceccheto 1 1
65=   Yoshio Fujimoto 1 1
65=   Marcus Grönholm 1 1
65=   David Officer 1 1
65=   Oriol Gómez 1 1
65=   Alister McRae 1 1

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)Edytuj

Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę osiem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą[3].

Msc. Kierowca  Punkty 
1   Alesandro Fassina 56
2   António Coutinho 28
3   Jarmo Kytölehto 23
4   Mohammed Bin Sulayem 15
5   Juha Hellman 15

PrzypisyEdytuj

  1. Sezon 1993 (pol.). www.ewrc-results.com. [dostęp 09-01-2015].
  2. Home > Seasons > Season 1993 > Championship standings (ang.). www.juwra.com. [dostęp 09-01-2015].
  3. a b c Home > Seasons > Season 1993 > Championship standings (ang.). www.juwra.com. [dostęp 01-05-2020].
  4. Home > Seasons > Season 1993 > Rule changes (ang.). www.juwra.com. [dostęp 01-05-2020].

Linki zewnętrzneEdytuj