Otwórz menu główne

Kansai

historyczno-kulturowy region w Japonii
(Przekierowano z Region Kansai)
Prefektury, których samorządy skupione są w stowarzyszeniu Kansai Kōiki Rengō[1]

Kansai (jap. 関西)historyczno-kulturowy region w Japonii, położony w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, skupiony wokół miast Osaka, Kioto i Kobe[2][3]. W szerszym znaczeniu obejmuje prefektury Osaka, Kioto, Nara, Hyōgo, Wakayama i Shiga, tworząc wraz z prefekturą Mie region ekonomiczny Kinki[4]. Granice te są jednak płynne i w zależności od kontekstu mogą uwzględniać także prefektury Mie, Fukui, Tokushima i Tottori[5][6].

Region Kansai uważany jest za kolebkę cywilizacji japońskiej. Od co najmniej VIII wieku znajdował się tu ośrodek władzy cesarskiej; zlokalizowane zostały tu stolice cesarskie Nara (dawniej Heijō-kyō) w 710 roku, Nagaoka-kyō w 784 roku i Kioto (dawniej Heian-kyō) w 794 roku. Region pozostawał symbolicznym centrum władzy i kulturowym sercem Japonii aż do XIX wieku. Z czasem władza dworu cesarskiego została jednak przyćmiona przez konkurujące ze sobą potęgi wojskowe, które zakładały stolice administracyjne we wschodniej Japonii, w regionie Kantō. Po odzyskaniu przez cesarza Mutsuhito pełni władzy w 1868 roku przeniósł on swój dwór do Tokio, przypieczętowując przesunięcie centrum kraju do Kantō[7].

HistoriaEdytuj

Nazwa Kansai zaczęła być używana w X w. (okres Heian) i oznacza po japońsku „na zachód od punktu kontroli”, odnosząc się do strategicznego przejścia o nazwie Ōsaka no Seki (jap. 逢坂関), które znajdowało się na granicy prowincji Ōmi i Echizen. Oddzielało ono ówczesną stolicę Kioto oraz miasta Osaka i Kobe od regionu Kantō („na wschód od punktu kontroli”)[3][8]. Wraz z nastaniem w Japonii siogunatu w 1192 roku siogun Yoritomo przeniósł ośrodek władzy do miasta Kamakura w regionie Kantō. Cesarz, którego władza została ograniczona, nadal rezydował na swoim dworze w Kioto. Kansai zaczęło być od tego czasu utożsamiane z symboliczną i kulturową władzą cesarską, a Kantō z polityczną i militarną władzą siogunów. Różnice te miały przełożenie na strukturę społeczną w tych regionach. W czasie panowania siogunatu Tokugawów prawie połowę mieszkańców stolicy Edo (Tokio) stanowili samurajowie, podczas gdy w skupionej na handlu Osace było ich mniej niż 1%[6][9].

Różnice z KantōEdytuj

Kupiecka przeszłość Osaki ma przeniesienie na postrzeganie mieszkańców całego regionu. Japończycy przypisują im takie cechy jak pragmatyczność, przedsiębiorczość i duże poczucie humoru, które wyróżniają ich na tle wyrafinowanych i powściągliwych mieszkańców Kantō[6]. W Kansai na schodach ruchomych stoi się po prawej stronie, a wchodzi po lewej – odwrotnie niż w regionie Kantō[9].

Sos sojowy produkowany w regionie Kansai, usukuchi (jap. 薄口), ma jaśniejszy kolor i jest bardziej słony od używanego w Kantō[10], a nattō jest tu mniej lubiane niż na wschodzie Japonii. Z tego regionu, a zwłaszcza z Osaki, wywodzą się potrawy kulinarne takie jak okonomiyaki, takoyaki czy kitsune udon[6].

DialektEdytuj

 
Napis maido ōkini w restauracji w Kioto, który w dialekcie Kansai oznacza podziękowanie za wizytę

Mieszkańcy regionu Kansai posługują się dialektem języka japońskiego (właściwie grupą dialektów) Kansai-ben (jap. 関西弁). Wyróżnia się on odmiennym słownictwem, gramatyką, wymową i intonacją, a Japończycy postrzegają go jako bardziej swobodny, naładowany emocjonalnie i głośniejszy niż standardowy japoński[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 広域連合について (jap.). Kansai Kōiki Rengō. [dostęp 2017-04-03].
  2. Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Käthe Roth (tłum.). Cambridge: Harvard University Press, 2002, s. 477. ISBN 978-0-674-01753-5. (ang.)
  3. a b Kansai/Kanto. W: Boye Mente: Japan’s cultural code words: 233 key terms that explain the attitudes and behavior of the Japanese. Tokio: Tuttle Publishing, 2004. ISBN 978-1-4629-0062-6. (ang.)
  4. Pradyumna Karan: Japan in the 21st century: environment, economy, and society. Lexington: University Press of Kentucky, 2005, s. 140. ISBN 978-0-8131-3777-3. (ang.)
  5. 関西観光本部概要 (jap.). Kansai Kankō Honbu. [dostęp 2017-04-07].
  6. a b c d e Catherine Maxwell. Japan’s Regional Diversity: Kansai vs. Kanto. „Omusubi”. ISSN 1832-0341 (ang.). 
  7. Raphaël Languillon-Aussel, KANSAI, Encyclopædia Universalis [dostęp 2019-04-28] (fr.).
  8. Akira Watanabe, Fred G. Notehelfer, Japan, Encyklopedia Britannica [dostęp 2017-03-27] (ang.).
  9. a b Christal Whelan: Kansai cool: a journey into the cultural heartland of Japan. North Clarendon, Vermont: Tuttle Publishing, 2014. ISBN 978-1-4629-1412-8. (ang.)
  10. William Shurtleff: History of soybeans and soyfoods in Japan, and in Japanese cookbooks and restaurants outside Japan (701 CE to 2014). Lafayette, CA: Soyinfo Center, 2014, s. 3091. ISBN 978-1-928914-65-5. (ang.)