Otwórz menu główne

Rinus Michels

holenderski trener piłkarski

Marinus Jacobus Hendricus "Rinus" Michels (ur. 9 lutego 1928 w Amsterdamie, zm. 3 marca 2005 w Aalst) – holenderski piłkarz, trener piłkarski, twórca tzw. Futbolu Totalnego.

Rinus Michels
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Marinus Jacobus Hendricus Michels
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1928
Amsterdam
Data i miejsce śmierci 3 marca 2005
Aalst
Wzrost 186 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1958 AFC Ajax 264 (122)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1950–1954  Holandia 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1960–1964 JOS Watergraafsmeer
1964–1965 AFC DWS
1965–1971 AFC Ajax
1971–1975 FC Barcelona
1974 Holandia
1975–1976 AFC Ajax
1976–1978 FC Barcelona
1979–1980 Los Angeles Aztecs
1980–1983 1. FC Köln
1984–1985 Holandia
1986–1988 Holandia
1988–1989 Bayer 04 Leverkusen
1990–1992 Holandia
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce RFN 1974 piłka nożna
Mistrzostwa Europy
I miejsce RFN 1988 piłka nożna

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W latach 19461958 bronił barw Ajaxu Amsterdam w 257 meczach ligowych, strzelił 120 bramek. Zadebiutował w meczu z Ado den Haag w roku 1946 i już w pierwszym spotkaniu zaaplikował rywalom 5 bramek. Zaliczył także pięć spotkań w zespole narodowym. W 1947 i 1957 świętował z Ajaxem tytuły mistrza Holandii.

Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się pracą trenerską. Od 1965 prowadził Ajax, sięgając do 1971 po cztery tytuły mistrzowskie oraz trzy Puchary KNVB (odpowiednik Pucharu Ligi). W 1971 zdobył Puchar Europy, pokonując w finale ateński Panathinaikos w stosunku 2:0. Tym samym otworzył trzyletnią serię tryumfów na arenie międzynarodowej (w kolejnych sezonach zastąpił go Rumun Stefan Kovacs).

W czasie pracy w Amsterdamie opracował system, nazwany Futbolem Totalnym; wykorzystywał on maksymalnie możliwości wszystkich pozycji boiskowych, a także upowszechnił tzw. pułapkę ofsajdową.

W 1971 przeszedł do pracy z Barceloną. Po zdobyciu tytułu mistrzowskiego w ekstraklasie hiszpańskiej (1974) podjął się prowadzenia reprezentacji narodowej Holandii i dotarł z nią do finału mistrzostw świata w Niemczech. Ponownie prowadził zespół narodowy w latach 1984-1985, 1986-1988 i 1990-1992. Wykreował wiele gwiazd futbolu, m.in. Cruijffa, van Bastena, Gullita, Rijkaarda; z trzema ostatnimi sięgnął po mistrzostwo Europy w 1988.

Ze względu na zdecydowany styl pracy trenerskiej, a także częste porównywanie piłki do boiskowej wojny, nosił przydomek „Generała”. W 1999 FIFA przyznała mu tytuł „Trenera Stulecia”.

OsiągnięciaEdytuj

BibliografiaEdytuj