Otwórz menu główne

Słoniorośl (Phytelephas Ruiz & Pav.) – rodzaj roślin z rodziny arekowatych (Arecaceae Bercht. & J. Presl). Według The Plant List w obrębie tego rodzaju znajduje się 7 gatunków o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych, podczas gdy kolejnych 12 taksonów ma status gatunków niepewnych (niezweryfikowanych)[3]. Występuje naturalnie w klimacie tropikalnym Ameryki[4]. Gatunkiem typowym jest P. macrocarpa Ruiz & Pav.[2]

Słoniorośl
Ilustracja
P. macrocarpa
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj słoniorośl
Nazwa systematyczna
Phytelephas Ruiz & Pav.
Syst. Veg. 299. Dec (sero) 1798[2]
Typ nomenklatoryczny
P. macrocarpa Ruiz & Pav.[2]
Synonimy

Elephantusia Willd.[2]

Spis treści

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Drzewo o pojedynczej kłodzinie[5].
Liście
Parzystopierzaste, włókniste u nasady[5].
Kwiaty
Promieniste, rozdzielnopłciowe, zebrane w wiechy, rozwijają się w kątach pędów. Kwiaty męskie mają 3 wolne płatki oraz 3 inne, nieco zrośnięte, z licznymi wolnymi pręcikami. Kwiaty żeńskie mają 3 małe działki kielicha i 4–10 wolnych płatków, zalążnia jest górna, jednokomorowa, zawierająca 4–10 zrośniętych owocolistków[5].

SystematykaEdytuj

Pozycja systematyczna według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG IV z 2016)
Należy do rodziny arekowatych (Arecaceae), rzędu arekowce (Arecales), kladu jednoliścienne (monocots) w obrębie kladu okrytonasiennych[1].
Lista gatunków[3]

ZastosowanieEdytuj

Nasiona gatunku P. macrocarpa są dość duże (4 cm długości[6]), twarde, zbudowane z prawie czystej celulozy o barwie i strukturze zbliżonej do kości słoniowej dzięki czemu wykorzystywane są jako surowiec imitujący kość słoniową[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-05-06].
  2. a b c d Phytelephas (ang.). Index Nominum Genericorum (ING). [dostęp 2017-05-06].
  3. a b Phytelephas (ang.). The Plant List. [dostęp 6 maja 2017].
  4. D. J. Mabberley: The Plant-book: A Portable Dictionary of the Vascular Plants (Second Edition). Cambridge University Press, 1997, s. 554. ISBN 978-0-521-41421-0. (ang.)
  5. a b c Phytelephas (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 6 maja 2017].
  6. Zbigniew Podbielkowski, Słownik roślin użytkowych, Warszawa: PWRiL, 1989, ISBN 83-09-00256-4, OCLC 69595653.
  7. Sobczak N., Sobczak T., 1998: Wielka encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa (strony: 218-219).