Otwórz menu główne

SM UB-8

Niemiecki okręt podwodny

SM[2] UB-8niemiecki okręt podwodny typu UB I zbudowany w kilońskiej stoczni Friedrich Krupp Germaniawerft w latach 1914–1915. Został zwodowany w kwietniu 1915 roku – wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 23 kwietnia 1915 roku[1]. Pierwszym dowódcą został Ernst von Voigt[3]. 23 maja 1915 roku okręt został przydzielony do Flotylli Pula (Deutsche U-Halbflotille Pola)[1]. UB-8 w czasie 14 patroli zatopił 1 statek nieprzyjaciela o wyporności 11 621 BRT[4]. 4 czerwca 1915 roku okręt został przeniesiony do Constantinople Flotilla[1] i przedostał się na Morze Czarne.

SM UB-8
Ilustracja
SM UB-5 bliźniaczy do UB-8, około 1918 roku
Klasa okręt podwodny
Typ UB I
Historia
Stocznia Friedrich Krupp Germaniawerft, Kilonia
Początek budowy 1914
Położenie stępki 4 grudnia 1914[1]
Wodowanie kwiecień 1915[1]
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 23 kwietnia 1915[1]
Wycofanie ze służby 25 maja 1916[1]
 Bułgaria
Nazwa Podvodnik No. 18
(bułg.) (Пoдвoдник №18)
Wejście do służby 25 maja 1916[1]
Wycofanie ze służby 25 lutego 1919[1]
Los okrętu poddany Marine nationale
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 127 ton ↑
142 tony ↓
Długość 28,1 m
Szerokość 3,2 m
Zanurzenie 3 m
Zanurzenie testowe 50 m
Napęd
na powierzchni: silnik diesla o mocy 60 KM
pod wodą: silnik elektryczny o mocy 120 KM
Prędkość 6,5 węzła ↑
5,5 węzła ↓
Zasięg 1650 Mm (przy prędkości 5 węzłów) ↑
45 Mm (przy prędkości 4 węzłów) ↓
Uzbrojenie
2 torpedy, karabin maszynowy kal. 8 mm
Wyrzutnie torpedowe 2 dziobowe wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm
Załoga 15

Jedynym zatopionym przez UB-8 statkiem był SS „Merion”. Zbudowany w 1901 roku transatlantyk, został zakupiony przez Admiralicję w 1914 roku i służył jako wabik przypominający krążownik liniowy HMS „Tiger”. 29 maja 1915 roku „Merion” został trafiony torpedą u wejścia z Morza Egejskiego do Dardaneli, zatonął ponad dobę później[5].

Na początku 1916 roku UB-8 stacjonował w Warnie i patrolował Morze Czarne, jednak bez dalszych sukcesów. W tym też okresie Bułgarska Marynarka Wojenna zainteresowała się możliwością zakupu łodzi podwodnych od Niemców. Rozpoczęto negocjacje w sprawie zakupu UB-7 oraz UB-8 oraz szkoleń marynarzy bułgarskich na obu okrętach. 25 maja 1916 roku okręt został przekazany Bułgarskiej Marynarce Wojennej[6].

Podvodnik No. 18

Wszedł do służby jako pierwszy okręt podwodny Bułgarskiej Marynarki Wojennej przemianowany na Podvodnik No. 18, Пoдвoдник №18 (bułg.). Służył jako okręt rozpoznawczy oraz obrony przybrzeżnej wybrzeży Bułgarii. Po tym jak Rosja wycofała się z wojny, aktywność państw ententy na Morzu Czarnym praktycznie ustała. 23 lutego 1919 roku okręt został przekazany Marine nationale. Został odholowany do francuskiego portu Bizerta w Tunezji, gdzie zezłomowano go w końcu 1921 roku[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i WWI U-boats. UB 8 (ang.). uboat.net. [dostęp 2013-06-11].
  2. SM - Seiner Majestät.
  3. Ernst von Voigt (16 czerwca 1888 - ?), pierwszy dowódca okrętu SM UB-8. Następnie dowódca SM UC-35, SM U-73 oraz SM U-35. Pod jego dowództwem cztery okręty zatopiły 27 statków nieprzyjaciela o wyporności 48 906 BRT, uszkodziły 1 statek oraz zatopiły jeden okręt wojenny. - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  4. Ships hit by UB 8 - Uboat.net (ang.) [dostęp 8-06-2013]
  5. Merion SS (1902~1914) Tiger HMS (ex-Merion) (+1915) - wrecksite.eu (ang.) [dostęp 8-06-2013]
  6. David Miller: The Illustrated Directory of Submarines of the World. St. Paul, Minnesota: MBI Pub. Co, marzec 2002, s. 46-47. ISBN 978-0-7603-1345-9.
  7. Patrz Gardiner. s. 412.

BibliografiaEdytuj

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 43. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 180. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 99. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzneEdytuj