Otwórz menu główne

SS Puck – jeden z dwóch bliźniaczych parowców zbudowanych dla armatora Żegluga Polska w roku 1935 w Wielkiej Brytanii (drugim był SS „Hel”).

SS Puck
Ilustracja
„Puck” w kwietniu 1935 r.
Bandera  Polska
Port macierzysty Gdynia
Armator Żegluga Polska
Historia
Stocznia Swan Hunter and Wigham Richardson Ltd., Newcastle upon Tyne
Data wodowania 1935
Data zatonięcia 1943
Dane techniczne
Nośność (DWT) 1545
Liczba członków załogi 10
Długość całkowita (L) 73,6 m
Szerokość (B) 11,1 m
Zanurzenie (D) 4,6 m
Pojemność brutto: 1055 RT

netto: 503 RT

Napęd mechaniczny
Silnik trzycylindrowa tłokowa maszyna parowa
Moc silnika 1050 KM
Prędkość maks. 10 w.

Drobnicowiec „Puck” pływał początkowo do portów Europy Zachodniej, a od lutego 1939 roku na linii śródziemnomorskiej.

W czasie II wojny światowej w konwojach. „Puck” i „Morska Wola” znajdowały się w konwoju HX-84 zaatakowanym 5 listopada 1940 roku przez niemiecki „pancernik kieszonkowy” „Admiral Scheer”. Oba statki (i wiele innych) ocalały dzięki samobójczej akcji brytyjskiego krążownika pomocniczegoJervis Bay”.

2 grudnia 1943 roku, podczas niemieckiego nalotu bombowego na zajęty przez aliantów włoski port w Bari, „Puck” – podobnie jak 27 innych statków (był wśród nich także drobnicowiec SS „Lwów”) – został trafiony i zatopiony. Na statku zginął jeden z oficerów (Polak) i kilku artylerzystów (Anglików).

Po wojnie (prawdopodobnie w roku 1946) statek został wydobyty przez Włochów, wyremontowany i przywrócony do służby. Pływał pod różnymi nazwami (m.in. „Torres” i „Campidano”) do roku 1964, kiedy to oddany został na złom.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989. ISBN 83-10-08902-3.
  • Jerzy Pertek: Druga mała flota. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1983. ISBN 83-210-0371-0.