Senaricawieś we Włoszech, w regionie Abruzja, w prowincji Teramo, frazione w gminie Crognaleto.

Senarica
ilustracja
Państwo  Włochy
Region Abruzja
Prowincja Teramo
Nr kierunkowy 0861
Kod pocztowy 64043
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Senarica
Senarica
Ziemia42°32′51″N 13°30′50″E/42,547500 13,513889
Strona internetowa
Repubblica di Senarica
Republika Senariki
1343-1797
Flaga
Flaga
Stolica Senarica
Ustrój polityczny republika
Data powstania ok. 1343
Data likwidacji 2 poł. XVIII w.

GeografiaEdytuj

Miejscowość położona przy drodze krajowej SS 80, w pobliżu przełomu rzeki Vomano.

HistoriaEdytuj

Osada zamieszkana w czasach przedrzymskich.

W średniowieczu była lennem rodu Acquaviva, a następnie protektoratem weneckim, czego odzwierciedleniem mogą być wpływy języka weneckiego w miejscowym dialekcie.

W XVI w. wzniesiono w Senarice kościół św. Prota i Hiacynta.

Według tradycji, traktowanej niekiedy jako mistyfikacja stworzona przez lokalnych dziennikarzy i podchwycona przez historyków[1], Senarica była ośrodkiem suwerennej Republiki Senarica.

Republika SenarikiEdytuj

Senarica i sąsiednia wieś Poggio Umbricchio tworzyły niezależną Republikę Senariki, od kiedy w 1343 r. królowa Neapolu Joanna I d`Anjou przyznała niepodległość mieszkańcom, którzy stawili dzielny opór wojskom mediolańskim dowodzonym przez Ambrogia Viscontiego, krewnego seniora Luchina Viscontiego.

Ustrój Republiki Senarica był wzorowany na ustroju Republiki Weneckiej, z obieranym dożą na czele. Według legendarnego traktatu z "siostrzaną" Republiką Wenecką Senarica miała na wypadek wojny dostarczać kontyngent zbrojny w sile dwóch żołnierzy.

Herb państwowy wyglądał następująco: w polu czarnym srebrny lew dławiący srebrnego węża[a].

Senarica w literaturzeEdytuj

Senarica znana jest z opublikowanego w Neapolu w 1887 utworu La tragedia di Senarica Giuseppe Mezzanotte, włoskiego pisarza związanego z Abruzją. Pod nazwą Senarica ukryte jest jednak Chieti, rodzinna miejscowość twórcy[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Por. np. N. Castagna, La repubblica di Senarica: notizie storiche, Uffizio della Rassegna Nazionale, Firenze 1884
  2. Tonino Valeri: Giuseppe Mezzanotte e "la tragedia di Senarica" (wł.). W: Cultura in Abruzzo [on-line]. "La voce Pretuziana" r. IX: 1981, nr 3, s. 7-15, 2008-02-10. [dostęp 2012-08-20].

BibliografiaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Por. herb rodu Acquaviva przedstawiający lwa na złotej tarczy: Famiglia Acquaviva d'Aragona (wł.). Nobili Napoletani. [dostęp 2012-08-20].