Otwórz menu główne

Siewka złotawa, siewka azjatycka (Pluvialis fulva) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkującego Syberię i zachodnią Alaskę. Zimuje w pasie południowo-wschodniej Afryki przez południową Azję po Indonezję, Australię, Nową Zelandię i Oceanię. Niewielka ilość zimuje w Kalifornii. Sporadycznie widywany w Polsce (do 2017 stwierdzono ją 8 razy[3]).

Siewka złotawa
Pluvialis fulva[1]
(J. F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina siewki
Rodzaj Pluvialis
Gatunek siewka złotawa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     przeloty

     zimowiska

     sezonowość występowania niepewna

Niegdyś uważano, że siewka złotawa i bardzo podobna do niej siewka szarapodgatunkami tego samego gatunku Pluvialis dominica. Badania prowadzone od 1983 r. na zachodniej Alasce, która jest obszarem ich współwystępowania, wykazały jednak, że ptaki z obu podgatunków różnią się wielkością i upierzeniem, głosem godowym, zakładają gniazda w innych miejscach, a przede wszystkim w ogóle nie krzyżują się między sobą. Uznano to za wystarczające przesłanki, aby wydzielić dwa gatunki: siewkę szarą (Pluvialis dominica) i siewkę złotawą (Pluvialis fulva).

Cechy gatunku 
Samiec w szacie godowej ma wierzch ciała ciemny, gęsto pokryty żółtymi plamkami. Spód ciała czarny, poza pokrywami podogonowymi, które są białe. Czoło, boki głowy i szyi również białe, oddzielają złoto-czarny wierzch ciała od czarnej plamy na spodzie. Dziób i nogi ciemne. Samica podobna, lecz na czarnej plamie na spodzie ciała znajdują się białe plamki. Osobniki młodociane i dorosłe w szacie spoczynkowej mają jasny spód ciała z ciemnymi plamkami na piersi i szyi. Od siewki szarej różni się smuklejszą sylwetką i dłuższymi nogami.
Wymiary średnie
długość ciała ok. 25 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 60–70 cm
masa ok. 100–200 g
Biotop 
Suche obszary tundry i lasotundry. W sezonie rozrodczym unika wybrzeża. Zimuje na brzegach mórz, łąkach, słonych bagnach i błotach.
Gniazdo 
Na ziemi.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w czerwcu 4 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 26 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie 
Bezkręgowce uzupełniane przez nasiona i owoce.
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Pluvialis fulva, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Pluvialis fulva. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 34. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2017. „Ornis Polonica”. 59, s. 119–153, 2018. 
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).