Otwórz menu główne

Stanisław Jerzy Daniel (ur. 29 marca 1910 we Władywostoku, zm. 15 sierpnia 1944 w Nieszkowicach Wielkich) – major obserwator Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych.

Stanisław Jerzy Daniel
major major
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1910
Władywostok
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1944
Nieszkowice Wielkie
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svglotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 12 Eskadra Wywiadowcza,
13 Eskadra Obserwacyjna,
19 Eskadra Towarzysząca,
Dywizjon 309,
Dywizjon 305,
1586 Eskadra do Zadań Specjalnych
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Polowa Odznaka Obserwatora

ŻyciorysEdytuj

Stanisław Daniel urodził się w polskiej rodzinie we Władywostoku. W listopadzie 1920 wraz z rodzicami Wojciechem i Joanną przybył do Polski. W latach 1925-1926 rozpoczął naukę w Korpusie Kadetów Nr 2 w Modlinie, którą zakończył zdaniem matury. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (6 promocja, 49. lokata) w 1932 został przydzielony do 12 Eskadry Liniowej, a w 1935 przeniesiony do 13 Eskadry Towarzyszącej. W listopadzie 1937 został dowódcą plutonu II/19 19 Eskadry Towarzyszącej[1].

W chwili wybuchu II wojny światowej Daniel służył jako dowódca eskadry szkolnej w Szkole Podchorążych Lotnictwa i w walkach nie brał udziału. Po ewakuacji przez Rumunię i Francję w czerwcu 1940 Stanisław Daniel dotarł do Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu kursu na samolotach bombowych został w listopadzie 1940 roku przydzielony do Dywizjon 309. W sierpniu 1943 roku został przeniesiony do 305 Dywizjonu Bombowego Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, na własną prośbę został przeniesiony do 1586 Eskadry do Zadań Specjalnych[1], która dokonywała lotów nad Warszawę z dostawami dla walczących powstańców.

Dnia 14 sierpnia 1944 roku załoga w składzie:

wystartowała z lotniska w Brindisi.

 
Rekonstrukcja Liberatora załogi kpt. Szostaka

Po dokonaniu zrzutu w okolicach pl. Krasińskich w Warszawie samolot Liberator nr KG 890 został zaatakowany przez niemieckie myśliwce nad Puszczą Niepołomicką. Dowódca kpt. Zbigniew Szostak rozkazał opuszczenie palącego się samolotu. Załoga wyskoczyła ze spadochronami, ale z powodu zbyt małego pułapu większość spadochronów nie zdążyła się otworzyć. Lotnicy zginęli na miejscu roztrzaskując się o ziemię. Liberator został zestrzelony przez niemieckiego asa Luftwaffe Gustava Eduarda Fracsi.

Stanisław Daniel pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Wcześniej był odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, trzykrotnie Medalem Lotniczym[2] i Polową Odznaką Obserwatora. Został pochowany na cmentarzu w Pogwizdowie. Po wojnie szczątki wszystkich członków załogi zostały przeniesione na cmentarz wojskowy w Krakowie.

Części samolotu załogi kpt. Zbigniewa Szostaka zostały wykorzystane do rekonstrukcji makiety samolotu Consolidated B-24 Liberator znajdującego się w Muzeum Powstania Warszawskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. a b F/L Stanisław Daniel. 301.dyon.pl. [dostęp 2019-02-20].
  2. Daniel Stanisław Jerzy. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-02-20].

BibliografiaEdytuj