Stefan Łaszkiewicz

Oficer, pilot Wojska Polskiego

Stefan Łaszkiewicz (ur. 16 listopada 1905 na Wołyniu, zm. 3 lutego 2002[1]) − pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Stefan Łaszkiewicz
1 zwycięstwo
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1905
Wołyń
Data śmierci 3 lutego 2002
Przebieg służby
Lata służby 1928-1947
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo,
Roundel of the French Air Force before 1945.svg Armée de l’air,
RAF roundel.svg RAF,
US roundel 1943-1947.svg USAAF
Jednostki Brygada Pościgowa,
klucz frontowy Nr 1 "Ła",
dywizjon 308,
dywizjon 316,
9 Fighter Squadron USAAF
Stanowiska dowódca dywizjonu 308
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
kampania francuska 1940,
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Lotniczy (czterokrotnie)

ŻyciorysEdytuj

W roku 1921 wstąpił do korpusu kadetów, gdzie w 1925 roku zdał maturę. Bez powodzenia ubiegał się o przyjęcie do Szkoły Morskiej, ale ostatecznie dostał się do Szkoły Lotniczej w Grudziądzu. Został z niej relegowany w roku 1926 za udział w „buncie podchorążych”. Do szkoły, która przeniosła się do Dęblina, pozwolono mu wrócić rok później. W roku 1928 otrzymał szlify podporucznika obserwatora[2] i przydział do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie.

W latach 1936-1938 studiował w Wyższej Szkole Wojennej, po ukończeniu której otrzymał awans na kapitana. W marcu 1939 roku, po utworzeniu Brygady Pościgowej, pełnił obowiązki oficera operacyjnego tej formacji.

W czasie kampanii wrześniowej nie odbywał lotów bojowych, a 17 września ewakuował się − jak większość personelu lotniczego, co było zgodne z rozkazem Naczelnego Wodza − do Rumunii, a następnie do Francji, gdzie pod koniec grudnia 1939 roku objął dowództwo klucza tzw. Eskadry Montpellier (nazwa oficjalna: Klucz Frontowy Nr 1 "Ła"), na czele którego − podczas kampanii francuskiej − bronił obszaru powietrznego nad Cambrai.

Po klęsce Francji przedostał się − przez Maroko i Gibraltar − do punktu zbiorczego polskich lotników w Blackpool w Wielkiej Brytanii. Formował i był pierwszym dowódcą (od 9 września do 9 listopada 1940 roku) krakowskiego dywizjonu 308. Na skutek nieporozumień z brytyjskim dowódcą dywizjonu musiał odejść i po kilku miesiącach dostał przydział do Sekcji Lotniczej Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych, gdzie pracował do roku 1946.

Na krótko wrócił do macierzystej jednostki. Latał także w dywizjonie 316 oraz w 9 Fighter Squadron United States Army Air Forces, gdzie − jako jeden z nielicznych Polaków − miał możliwość walczyć na amerykańskich myśliwcach Republic P-47 Thunderbolt.

ZestrzeleniaEdytuj

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 275. pozycji z 1 samolotem Luftwaffe zestrzelonym na pewno.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stefan Łaszkiewicz, www.polishairforce.pl [dostęp 2020-06-27].
  2. II promocja

Linki zewnętrzneEdytuj