Stefan Łaszkiewicz

Oficer, pilot Wojska Polskiego

Stefan Łaszkiewicz (ur. 16 listopada 1905 w Stadnikach, zm. 3 lutego 2002 w Ottawie[1]) − pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Stefan Łaszkiewicz
1 zwycięstwo
Ilustracja
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia

16 listopada 1905
Stadniki

Data i miejsce śmierci

3 lutego 2002
Ottawa

Przebieg służby
Lata służby

1928-1947

Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego,
Roundel of the French Air Force before 1945.svg Armée de l’air,
RAF roundel.svg RAF,
US roundel 1943-1947.svg USAAF

Jednostki

Brygada Pościgowa,
klucz frontowy Nr 1 "Ła",
dywizjon 308,
dywizjon 316,
9 Fighter Squadron USAAF

Stanowiska

dowódca dywizjonu 308

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
kampania francuska 1940,
bitwa o Anglię

Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Lotniczy (czterokrotnie)
Award-star-gold-3d.png
Krzyż Wojenny 1914-1918 ze złotą gwiazdą (Francja)

ŻyciorysEdytuj

W roku 1921 wstąpił do korpusu kadetów, gdzie w 1925 roku zdał maturę. Bez powodzenia ubiegał się o przyjęcie do Szkoły Morskiej, ale ostatecznie dostał się do Szkoły Podchorążych Lotnictwa[2]. Został z niej relegowany w roku 1926 za udział w „buncie podchorążych”. Do szkoły, która przeniosła się do Dęblina, pozwolono mu wrócić rok później. W roku 1928 otrzymał szlify podporucznika obserwatora[3] i przydział do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie.

W latach 1936-1938 studiował w Wyższej Szkole Wojennej, po ukończeniu której otrzymał awans na kapitana. W marcu 1939 roku, po utworzeniu Brygady Pościgowej, pełnił obowiązki oficera operacyjnego tej formacji.

W czasie kampanii wrześniowej nie odbywał lotów bojowych, a 17 września ewakuował się − jak większość personelu lotniczego, co było zgodne z rozkazem Naczelnego Wodza − do Rumunii, a następnie do Francji, gdzie pod koniec grudnia 1939 roku objął dowództwo klucza tzw. Eskadry Montpellier (nazwa oficjalna: Klucz Frontowy Nr 1 "Ła"), na czele którego − podczas kampanii francuskiej − bronił obszaru powietrznego nad Cambrai.

Po klęsce Francji przedostał się − przez Maroko i Gibraltar − do punktu zbiorczego polskich lotników w Blackpool w Wielkiej Brytanii. Formował i był pierwszym dowódcą (od września do 9 listopada 1940 roku) krakowskiego dywizjonu 308. Na skutek nieporozumień z brytyjskim dowódcą dywizjonu, Johnem Alfredem Daviesem[4], który uznał go za sprawcę wypadku lotniczego, został usunięty z dywizjonu co opisał szeroko w swoich wspomnieniach[5]. Po wyjściu ze szpitala służył w dywizjonach myśliwskich w Irlandii Północnej[5]. Po kilku miesiącach dostał przydział do Sekcji Lotniczej Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych, gdzie pracował do roku 1946.

Na krótko wrócił do macierzystej jednostki. Latał także w dywizjonie 316 oraz w 9 Fighter Squadron United States Army Air Forces, gdzie − jako jeden z nielicznych Polaków − miał możliwość walczyć na amerykańskich myśliwcach Republic P-47 Thunderbolt[6].

Zdemobilizowany w roku 1948 wyjechał do Kanady, gdzie mieszkał do końca życia[7]. W Kanadzie zmienił nazwisko na Mallory[7].

ZestrzeleniaEdytuj

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 275. pozycji z 1 samolotem Luftwaffe zestrzelonym na pewno.

PublikacjeEdytuj

Była autorem opowiadań i wspomnień[8]:
- Sępy (1935),
- Chmurne loty (1939),
- Opowieści róży wiatrów (1945),
- Szum młodości (1945, 2008),
- Od Cambrai po Coventry (1982).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Za swą służbę otrzymał odznaczenia:
- Krzyż Walecznych,
- Medal Lotniczy – czterokrotnie,
- Polowa Odznaka Pilota,
- Croix de Guerre avec Étoile d'Or.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Stefan Łaszkiewicz, www.polishairforce.pl [dostęp 2020-06-27].
  2. Pawlak 2009 ↓, s. 64.
  3. II promocja
  4. The Airmen's Stories - S/Ldr. J A Davies, [w:] Battle of Britain London Monument [online] [dostęp 2022-03-13].
  5. a b Stefan Łaszkiewicz, Od Cambrai po Coventry, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowe, 1982, s. 263-330.
  6. Skrzydlata Polska 11'1984 ↓, s. 4.
  7. a b Stefan Łaszkiewicz, Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej [dostęp 2022-03-13].
  8. Skrzydlata Polska 11'1984 ↓, s. 3.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj