Otwórz menu główne

Tadeusz Dietrich

polski ekonomista, polityk

Tadeusz Barnaba Dietrich (ur. 14 czerwca 1905 w Łodzi, zm. 28 lipca 1960 w Uppsali w Szwecji) – polski ekonomista i polityk komunistyczny. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, minister handlu wewnętrznego (1949–1952) oraz minister finansów (1952–1960).

Tadeusz Dietrich
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1905
Łódź
Data i miejsce śmierci 28 lipca 1960
Uppsala
Minister finansów
Okres od 21 listopada 1952
do 28 lipca 1960
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Konstanty Dąbrowski
Następca Jerzy Albrecht
Minister handlu wewnętrznego
Okres od 23 lutego 1949
do 21 listopada 1952
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Marian Minor
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Tadeusza Dietricha na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Bolesława i Heleny. Studiował na wydziale finansowo-ekonomicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych w Łodzi, następnie na wydziale prawno-ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, doktorat obronił na Uniwersytecie Toruńskim (doktoryzował się w naukach prawnych i ekonomicznych). Od 1925 pracował w administracji skarbowej w Poznaniu i Łodzi, w latach 1936–1939 pracował w Ministerstwie Skarbu. W trakcie wojny pracował w przedsiębiorstwach prywatnych, w 1945 w Izbie Skarbowej w Łodzi, w latach 1945–1946 dyrektor departamentu podatkowego w Ministerstwie Skarbu, następnie do 1948 jego podsekretarz stanu.

W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1947 członek Rady Naczelnej PPS, a w latach 1948–1960 Komitetu Centralnego PZPR. Pełnił mandat poselski na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji. W latach 1948–1949 prezes Centralnego Urzędu Planowania, następnie do 1952 minister handlu wewnętrznego, a w latach 1952–1960 minister finansów.

Zaliczany do byłych członków PPS zbliżonych do „puławian” podczas walki o władzę w kierownictwie PZPR w latach pięćdziesiątych[1]. Był stałym członkiem Komitetu Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z Zagranicą.

Zmarł 28 lipca 1960[2]. Po przewiezieniu jego zwłok ze Szwecji został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 1 sierpnia 1960[3] (kw. A 27 rz. Tuje m. 15).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

  • Order Sztandaru Pracy I klasy – pośmiertnie (1960, w uznaniu wybitnych zasług w działalności polityczno-społecznej oraz w pracy nad rozwojem gospodarki narodowej)[4].
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1947, za wybitne zasługi położone w dziedzinie przebudowy systemu podatkowego)[5]
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Krzyż Zasługi[6]

PrzypisyEdytuj

  1. Październik i „Mała stabilizacja". W: Jerzy Eisler: Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989. Warszawa: POW „BGW", 1992, s. 62. ISBN 83-7066-208-0.
  2. Zmarł Tadeusz Dietrich. „Nowiny”, s. 1, Nr 179 z 29 lipca 1960. 
  3. Dziś pogrzeb Tadeusza Dietricha. „Nowiny”, s. 1, Nr 181 z 1 sierpnia 1960. 
  4. Pośmiertne odznaczenie Sztandarem Pracy I klasy. „Nowiny”, s. 1, Nr 181 z 1 sierpnia 1960. 
  5. M.P. z 1947 r. nr 114, poz. 727
  6. http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000004069&find_code=SYS&local_base=ARS10

BibliografiaEdytuj