Tadeusz Obmiński
Tadeusz Antoni Obmiński (ur. 16 kwietnia 1874 we Lwowie, zm. 18 lipca 1932 tamże) – polski architekt, rektor Politechniki Lwowskiej, profesor.
Data i miejsce urodzenia |
16 kwietnia 1874 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
18 lipca 1932 |
Zawód, zajęcie |
architekt |
Narodowość |
polska |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() |
Życiorys
edytujW 1892 ukończył VII klasę w C.K. Wyższej Szkole Realnej we Lwowie[1] i wstąpił na Wydział Architektury Politechniki Lwowskiej, który ukończył dyplomem obronionym (ocena: znakomicie uzdolniony) w dniu 9 lipca 1898. W latach 1900–1901 odbył dodatkową specjalizację w Charlottenburgu. W latach 1897–1905 był asystentem w katedrze konstrukcji budowlanych, w latach 1906–1908 konstruktorem w katedrze budownictwa lądowego. W 1908 obronił doktorat (Geneza budownictwa drewnianego w Polsce), w 1909 był docentem płatnym rysunku technicznego i budownictwa drewnianego. W październiku 1910 został profesorem zwyczajnym i kierownikiem katedry budownictwa ogólnego. W latach 1926–1931 prowadził także wykłady o materiałach budowlanych, kosztorysach i prowadzeniu budowy.
W latach 1912/13 był dziekanem Wydziału Lądowo-Wodnego, w 1915/16 i 1920/21 Wydziału Architektonicznego, zaś w roku akademickim 1916/17 rektorem Politechniki Lwowskiej.
Według jego projektów zostały zbudowane:
- kościoły we Lwowie: Kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej, na Łyczakowie,
- kościoły w Galicji i Małopolsce Wschodniej: m.in. w Stanisławowie, Jaremczach, Krynicy,
- gmach Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie / Izby Handlowej,
- Biblioteka Politechniki Lwowskiej
- kilka wybitnych budynków secesyjnych we Lwowie,
- wille w stylu zakopiańskim,
- budynki instytucji ukraińskich we Lwowie (hotel Narodna Hostynnycia i gmach Towarzystwa Ubezpieczeniowego Dnister),
- projekt mensy ołtarzowej w kościele św. Marii Magdaleny,
- projekt prac związanych z osuszaniem katedry łacińskiej,
- osiedle mieszkaniowe (robotniczych, urzędniczych, oficerskich) w Chełmie, Lwowie, Warszawie, Radomiu, Nowej Wilejce, Przemyślu,
- budynki na lotnisku wojskowym w Skniłowie,
- kolonia oficerska na Górze Kamiennej w Przemyślu,
- domy mieszkalne w fabryce lokomotyw w Warszawie,
- budynki cukrownik w Chodorowie,
- klinika neurologiczna przy ul. Pijarów we Lwowie,
Był utalentowanym i wszechstronnym architektem, posiadał patent na obrotowy hangar lotniczy. Pełniąc funkcję konsulenta gminy Lwowa działał przy ustaleniu planu rekonstrukcji Kamienicy Królewskiej oraz przy opracowaniu herbu Lwowa.
Pełnił mandat radnego miasta Lwowa[2]. Był zastępcą komisarza rządowego Lwowa, Ottona Nadolskiego od 1928 do 1930.
3 maja 1928 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3][4].
18 lipca 1932 zmarł na atak serca. Spoczywa na cmentarzu Łyczakowskim, przy północnej alei, na polu nr 60.
Przypisy
edytuj- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższej Szkoły Realnej we Lwowie za rok szkolny 1892. Lwów, 1892, s. 47–48.
- ↑ Program Politechniki Lwowskiej na rok naukowy 1922/23, Lwów 1922
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za zasługi na polu naukowem”.
- ↑ Odznaczenia orderem Polonia Restituta. „Kurier Warszawski”. Nr 134, s. 16, 15 maja 1928.
Bibliografia
edytuj- Ś. p. prof. dr. Tadeusz Obmiński. „Gazeta Lwowska”. 163, s. 3, 20 lipca 1932.
- Stanisław M. Brzozowski: Obmiński Tadeusz. [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. XXIII, s. 431–432.
- Ігор Жук. Тадеуш/Тадей Обмінський — архітектор сецесійного Львова. (ukr.)
Linki zewnętrzne
edytuj- Publikacje Tadeusza Obmińskiego w serwisie Polona.pl