Otwórz menu główne

Tadeusz Syryjczyk

polityk polski

Tadeusz Andrzej Syryjczyk (ur. 9 lutego 1948 w Krakowie) – polski polityk i przedsiębiorca, minister przemysłu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego i minister transportu i gospodarki morskiej w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm I, II i III kadencji.

Tadeusz Syryjczyk
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1948
Kraków
Minister przemysłu
Okres od 12 września 1989
do 12 stycznia 1991
Przynależność polityczna Forum Prawicy Demokratycznej
Poprzednik Mieczysław Wilczek
Następca Andrzej Zawiślak
Minister transportu i gospodarki morskiej
Okres od 8 grudnia 1998
do 8 czerwca 2000
Przynależność polityczna Unia Wolności
Poprzednik Eugeniusz Morawski
Następca Jerzy Widzyk
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W Krakowie ukończył szkołę podstawową i średnią. Następnie w 1971 został magistrem elektrotechniki na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica. Stopień naukowy doktora nauk technicznych w zakresie informatyki uzyskał w 1977.

W latach 1971–1980 pracował kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt w AGH. Następnie do 1989 był zatrudniony jako adiunkt i starszy wykładowca w Instytucie Informatyki na tej uczelni. Jednocześnie od 1987 prowadził firmę informatyczną.

W 1980 był współzałożycielem NSZZ „Solidarność” w Krakowie i na AGH, w 1981 zasiadał w prezydium regionu małopolskiego związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 23 lipca 1982. W 1987 był współzałożycielem, a w 1990 objął funkcję prezesa Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego.

Był przewodniczącym jednego z zespołów Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. Od września 1989 do stycznia 1991 zajmował stanowisko ministra przemysłu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Następnie przez rok prowadził firmę doradczą.

W latach 1991–2001 przez trzy kadencje sprawował mandat poselski (należał do Forum Prawicy Demokratycznej, Unii Demokratycznej i Unii Wolności). W latach 1992–1993 został szefem zespołu doradców Prezesa Rady Ministrów Hanny Suchockiej. Od 1998 do 8 czerwca 2000 zajmował stanowisko ministra transportu i gospodarki morskiej w rządzie Jerzego Buzka[2]. Od 1995 do 2001 był wiceprzewodniczącym Unii Wolności.

W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu w parlamencie. Po porażce wyborczej do 2003 ponownie prowadził firmę doradczą. W 2003 odszedł z UW, w tym samym roku objął funkcję dyrektora w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie (jako przedstawiciel Polski w radzie dyrektorów). Stanowisko to zajmował do 2007. W tym samym roku został ekspertem w Zespole Doradców Gospodarczych Tor.

Powołany w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK) oraz rady nadzorczej spółki akcyjnej Comarch. Członek Zrzeszenia Studentów Polskich (1965–1972), Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Informatycznego.

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001, s. 513. ISBN 83-7059-503-0. [dostęp 9 października 2015].
  2. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 407. ISBN 978-83-240-2130-7.
  3. M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780
  4. M.P. z 2006 r. nr 83, poz. 837
  5. M.P. z 2017 r. poz. 367
  6. Sprawne państwo to sprawni samorządowcy – szef MAC podczas konferencji w Krakowie. mac.gov.pl, 23 września 2015. [dostęp 12 listopada 2015].
  7. Laureaci medalu 70-lecia polskiej informatyki. pti.org.pl. [dostęp 7 lutego 2019].

BibliografiaEdytuj