Tadeusz Tomaszewski (cichociemny)

Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Tadeusz Stanisław Tomaszewski ps.: „Wąwóz”, „Parów” (ur. 1 stycznia 1917 w Płocku, prawdopodobnie zamordowany po 5 sierpnia 1944 w Warszawie, podczas rzezi Woli) – żołnierz Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych, oficer Armii Krajowej, podporucznik piechoty, cichociemny.

Tadeusz Stanisław Tomaszewski
Wąwóz, Parów
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1917
Płock
Data i miejsce śmierci po 5 sierpnia 1944
prawdopodobnie Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1939–1944
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie,
AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej, 3 Dywizja Piechoty (PSZ), Batalion Czata 49, Batalion Pięść
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)
Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Tadeusza Tomaszewskiego

ŻyciorysEdytuj

Był synem Bronisława, dependenta hipotecznego, i Kazimiery z domu Kurowskiej. W 1937 złożył maturę w Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku.

W 1938 zgłosił się do odbycia jednorocznej służby wojskowej. Został uczniem Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 28 DP przy 15 Pułku Piechoty w Dęblinie. 24 sierpnia 1939 został przeniesiony do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej. W jego szeregach walczył w kampanii wrześniowej. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. W maju 1940 dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do 8 Pułku Piechoty. Po upadku Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie przydzielono go do 1 Batalionu Strzelców Podhalańskich. Odbył staż w oddziałach brytyjskich.

Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony 23 września 1943 roku w Oddziale VI sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. W nocy z30 na 31 marca 1944 roku został zrzucony do kraju w ramach akcji „Weller 30” dowodzonej przez mjra naw. Eugeniusza Arciuszkiewicza (zrzut na placówkę odbiorczą „Paszkot” 7 km na północ od Łańcuta, w okolicy wsi Dąbrówki).

W czasie powstania warszawskiego walczył w składzie batalionu „Czata 49" i batalionu „Pięść”. Był ciężko ranny na Woli 5 sierpnia w czasie natarcia oddziału Kedywu. Został przetransportowany do szpitala polowego. Dalsze jego losy sa nieznane.

AwanseEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Tadeusz Tomaszewski.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj