Tarnów (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim

Tarnów (niem. Tarnau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.

Artykuł 50°34′40″N 16°47′18″E
- błąd 39 m
WD 50°38'N, 16°50'E, 50°34'42.56"N, 16°47'25.33"E
- błąd 19691 m
Odległość 1354 m
Tarnów
wieś
Ilustracja
Kościół św. Marii Magdaleny w Tarnowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Ząbkowice Śląskie
Liczba ludności (III 2011) 642[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-200
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0856669
Położenie na mapie gminy Ząbkowice Śląskie
Mapa konturowa gminy Ząbkowice Śląskie, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Tarnów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Tarnów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Tarnów”
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa konturowa powiatu ząbkowickiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Tarnów”
Ziemia50°34′40″N 16°47′18″E/50,577778 16,788333

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego liczył (III 2011 r.) 642 mieszkańców[1]. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Ząbkowice Śląskie.

NazwaEdytuj

Pierwsze zapisy historyczne o wsi pochodzą już z wieku XIII. Wzmiankowana jest po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Tarnava”[2].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny, z końca XVII w., XVIII w.
  • park, z drugiej połowy XIX wieku

Znane osoby z TarnowaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.