Tomaszów Bolesławiecki

wieś w województwie dolnośląskim

Tomaszów Bolesławiecki (dawniej niem.: Thomaswaldau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Warta Bolesławiecka, na pograniczu Niziny Śląsko-Łużyckiej (Równiny Chojnowskiej) i Pogórza Kaczawskiego w Sudetach.

Artykuł 51°15′48″N 15°41′3″E
- błąd 38 m
WD 51°15'48"N, 15°41'3"E, 51°15'42.52"N, 15°41'8.63"E
- błąd 38 m
Odległość 0 m
Tomaszów Bolesławiecki
wieś
Ilustracja
Widok wsi z kościołami
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Warta Bolesławiecka
Liczba ludności (III 2011) 1811[1]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-708
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0368119
Położenie na mapie gminy Warta Bolesławiecka
Mapa lokalizacyjna gminy Warta Bolesławiecka
Tomaszów Bolesławiecki
Tomaszów Bolesławiecki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tomaszów Bolesławiecki
Tomaszów Bolesławiecki
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Tomaszów Bolesławiecki
Tomaszów Bolesławiecki
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bolesławieckiego
Tomaszów Bolesławiecki
Tomaszów Bolesławiecki
Ziemia51°15′48″N 15°41′03″E/51,263333 15,684167

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

PołożenieEdytuj

Przez miejscowość przepływa rzeczka Bobrzyca, dopływ Bobru.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa DK94.

HistoriaEdytuj

Miejscowość powstała po 1210, wzmiankowana w 1259, rozwinęła się z osady przy szlaku handlowym "Via Regia" (szlak królewski). W dokumencie z 1376 wymieniono ją jako Thomaswalde, była w posiadaniu von Bolzów, von Bibranów, von Hocke, von Axlebenów, von Pücklerów. 28 lipca 1488 pod Tomaszowem Bolesławieckim rycerstwo śląskie i węgierskie pod dowództwem Hansa von Haugwitza rozbiło posiłki czeskie spieszące na pomoc księciu Janowi II żagańskiemu[2].

DemografiaEdytuj

Jest największą miejscowością gminy, liczącą 1811 mieszkańców (III 2011 r.).

ZabytkiEdytuj

Do rejestru zabytków wpisane są[3]

  • kościół parafialny pw. św. Jadwigi z XIII/XIV wieku, odbudowany po pożarze w 1558 r., przebudowany w 1768 r. i w kolejnym pożarze w 1834
  • cmentarz przy kościele z 1588 roku
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki pomocniczy pw. św. Antoniego z 1742, odbudowany po pożarze w 1785, przebudowany w 1835 r.
  • pastorówka, obecnie dom mieszkalny nr 21, z końca XVIII wieku
  • zespół pałacowy z XIX wieku:
    • pałac, z XIX wieku
    • dwór, obecnie mieszkania, z 1701 r., przebudowany w XIX/XX wieku
    • dwa budynki gospodarcze przy dworze, z XIX wieku
    • obora, z XIX wieku
    • park, z XVIII-XIX wieku
    • ruina Pałacu Górnego z XVII wieku, nie istnieje
    • ruina pawilonu parkowego przy Pałacu Górnym z XVIII wieku, nie istnieje
  • dom nr 22, z 1870 r.
  • dom nr 191, z XVIII w., przebudowany w XIX/XX wieku

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Waldemar Bena opis do mapy "Bory Dolnośląskie, Przemkowski Park Krajobrazowy" Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2004 ​ISBN 83-88049-83-6
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 6,7. [dostęp 3 września 2012].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj