Władysław Szczekowski

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Władysław Szczekowski ps.Sztark” (ur. 14 lutego 1898, zamordowany w sierpniu 1944) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

Władysław Szczekowski
Sztark
podpułkownik dyplomowany artylerii podpułkownik dyplomowany artylerii
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1898
Chełm
Data śmierci sierpień 1944, zamordowany
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
AK DYSK.png Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

7 stycznia 1920 został wysłany do batalionu zapasowego 1 pułku artylerii polowej[1]. Po zakończeniu wojny z bolszewikami pełnił służbę w 7 pułku artylerii ciężkiej w Poznaniu. Z dniem 1 listopada 1924 r. rozpoczął naukę na Kursie Normalnym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został z dniem 11 października 1926 r. do dowództwa 27 Dywizji Piechoty w Kowlu. Następnie służył w Sztabie Głównym Wojska Polskiego w Warszawie oraz 19 pułku artylerii polowej i od 1935 w 27 pułku artylerii lekkiej[2]. W 1936 roku otrzymał awans na stopień wojskowy majora. 20 czerwca tego roku objął stanowisko szefa sztabu Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej w Pińsku.

Podczas kampanii wrześniowej opracowywał plany działań przy dowódcy Flotylli Rzecznej kmdr. Witoldzie Zajączkowskim. W związku z rozwiązaniem jednostki, na skutek wyczerpania możliwości operacyjnych, od 29 września 1939 roku przebywał w sztabie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” pełniąc funkcję szefa Oddziału I. Po otrzymaniu od gen. Kleeberga zezwolenia przedostał się wraz z kmdr. Zajączkowskim za linie Wehrmachtu do Warszawy.

Pozostał na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. W okresie od czerwca 1940 roku do kwietnia 1942 roku był szefem Sztabu Okręgu Kielce-Radom Armii Krajowej. W późniejszym czasie znajdował się w sztabie gen. bryg. Stefana Roweckiego „Grota”. 9 października 1943 roku został aresztowany przez Gestapo i zamordowany w sierpniu 1944 roku w nieznanych okolicznościach.

AwanseEdytuj

  • porucznik – zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. (w 1924 r. zajmował 307. lokatę w korpusie oficerów zawodowych artylerii)
  • kapitan – 19 marca 1928 r. ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 r. i 43. lokatą w korpusie oficerów zawodowych artylerii
  • major – 19 marca 1936 r.
  • podpułkownik – ?

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 24.01.1920 r., s. 17
  2. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 5, s. 31, 21 marca 1935. 
  3. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 373.
  4. M.P. z 1931 r. nr 156, poz. 227
  5. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2035 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1563)

BibliografiaEdytuj

  • Praca zbiorowa pod redakcją dr. Jana Sawickiego. "Kadry Morskie Rzeczypospolitej. Tom II. Polska Marynarka Wojenna. Część I. Korpus oficerów 1918-1947." Zespół autorski: st. kust. dypl. dr Maria Babnis, kmdr Julian Czerwiński, Małgorzata Czerwińska, inż. Alfons Jankowski, dr Jan Sawicki. Wyższa Szkoła Morska. Gdynia 1996.ISBN 83-86703-50-4
  • Józef Wiesław Dyskant, Flotylla Rzeczna Marynarki Wojennej 1919-1939, Warszawa: Bellona, 1994, s. 205, 215, 308, 335, 339, 355, 356, ISBN 83-11-08251-0, OCLC 69454589.
  • Jan Wróblewski, Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" 1939, Wydawnictwo MON, Warszawa 1989, ​ISBN 83-11-07659-6​, s. 27, 190, 209.
  • Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 26.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 710, 751, 1365.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 438, 471.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 193, 422.