Otwórz menu główne

Wacław Pawliszak

malarz i rysownik polski

Wacław Pawliszak (ur. 23 maja 1866 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1905 w Warszawie) – polski malarz, rysownik i ilustrator.

Wacław Pawliszak
Imię i nazwisko Wacław Franciszek Pawliszak
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1866
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1905
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka malarstwo historyczne, batalistyka
Powrót z narzeczoną

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wacław Pawliszak był synem dyrektora finansowego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. Lekcje rysunku pobierał początkowo w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona. W 1880 roku rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem m.in. Jana Matejki. Szkolił się także przez pewien czas w Monachium (u Józefa Brandta) i w Paryżu. Odbywał wiele podróży, zwłaszcza na Wschód, który go fascynował. Malował obrazy dla sułtana w Konstantynopolu. Przywiózł stamtąd kolekcję wschodniej broni i tkanin. Uwielbiał jeździć konno, był dobrym strzelcem i szermierzem. Wyróżniony został na wystawie światowej w Paryżu w 1900 roku. Chorował na gruźlicę kręgosłupa.

Pod koniec 1904 oddał swój obraz celem wystawienia w Salonie Zachęty. Jurorzy nie przyjęli dzieła z uwagi na fakt, że Pawliszak na oddanych obrazie umieścił innego artystę, L., z którym pozostawał w konflikcie. Inny jego obraz powiesili celowo obok malarza, z którym był we wrogich stosunkach. Urażony artysta ostentacyjnie zabrał swój obraz w dniu wernisażu i wysłał do członków jury obelżywe listy. Prof. Xawery Dunikowski na list odpisał, że jako od niepoczytalnego satysfakcji odeń nie żąda, co bardzo wzburzyło Pawliszaka, który był uważany za gwałtownika. 18 stycznia 1905 Pawliszak usiłował spoliczkować Dunikowskiego, gdy ten jadł obiad z właścicielem salonu sztuki Janem Krywultem w restauracji Lijewskiego przy Krakowskim Przedmieściu 8 w Warszawie. Rzeźbiarz wydobył z kieszeni rewolwer i uprzedzając uderzenie wystrzelił – kula przeszła przez prawy policzek malarza, wysadziła oko, przeszyła mózg i utkwiła w czaszce[1][2].

Nie odzyskawszy przytomności zmarł w szpitalu św. Rocha następnego dnia nad ranem. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim (w kwaterze 35)[3]. Osierocił trzyletnią córkę (rok wcześniej owdowiał).

PraceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Sołtysik: Fatum? (pol.). Palestra – Pismo Adwokatury Polskiej, 7-8 2003. [dostęp 1 grudnia 2008].
  2. Krwawy dramat w Warszawie. „Nowości Illustrowane”. 5, s. 2, 28 stycznia 1905. 
  3. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Wacław Pawliszak. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-11-03].

LiteraturaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj