Wadi Muluja

Wadi Muluja (arab. وادي ملوية, fr. Oued Moulouya) – jedna z głównych rzek Maroka o długości 520 km. Ma źródła w środkowym Atlasie, a uchodzi do Morza Śródziemnego niedaleko granicy z Algierią. Poziom wody w ciągu roku ulega znacznym wahaniom, podobnie jak w przypadku innych rzek Afryki. Rzeka jest używana w irygacji. Jej dorzecze ma największą powierzchnię nie tylko z wszystkich rzek Maroka, ale z całej Północnej Afryki. Z powodu nieregularnych stanów wody rzeka nie jest żeglowna.

Muluja
Ilustracja
Ujście Muluji
Kontynent

Afryka

Państwo

 Maroko

Rzeka
Długość 520 km
Powierzchnia zlewni

54 500 km²

Średni przepływ

34 m³/s

Źródło
Miejsce Atlas
Współrzędne

32°47′26,5″N 4°46′00,8″W/32,790694 -4,766889

Ujście
Recypient

Morze Śródziemne

Miejsce (Maroko w pobliżu granicy z Algierią)
Współrzędne

35°07′22″N 2°20′40″W/35,122778 -2,344444

Położenie na mapie Maroka
Mapa konturowa Maroka, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „ujście”

Około 6,4 km od ujścia rzeki, które tworzy deltę o długości 20 km i szerokości 4 km znajdują się Wyspy Chafarinas. Jednym z ważniejszych dopływów jest rzeka Wadi Za. W biegu rzeki wybudowane zostały dwie tamy: Mechra Homadi (zbudowana w 1957) i Mohamed V (1967), jednak są one obecnie bliskie zatkania.

Na obszarze ujścia i okolicznych terenów podmokłych utworzono obszary chronione, w tym w ramach konwencji ramsarskiej.

HistoriaEdytuj

Rzeka ta wielokrotnie bywała wykorzystywana jako granica naturalna. Już w czasach starożytnego Rzymu oddzielała prowincję Mauretania Tingitana i Mauretania Caesariensis. Następnie wyznaczono tędy linię dzieląca strefy wpływów Kastylii i Aragonii mocy traktatu z Monteagudo z 1291 roku.

Zobacz teżEdytuj