Otwórz menu główne

William Preble Hall

szef sztabu generalnego armii Stanów Zjednoczonych.

William Preble Hall (ur. 11 czerwca 1848 w hrabstwie Randolph w stanie Missouri, zm. 14 grudnia 1927 w Waszyngtonie) – generał brygady armii Stanów Zjednoczonych, odznaczony Medalem Honoru za waleczność okazaną w akcji 20 października 1879 przy White River w stanie Kolorado. W 1868 roku ukończył Akademię Wojskową West Point, służył w armii do przejścia na emeryturę 11 czerwca 1912 roku. Od 17 lutego do 11 czerwca 1912 szef sztabu generalnego armii Stanów Zjednoczonych.

William Preble Hall
Ilustracja
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1848
hrabstwo Randolph, Missouri
Data i miejsce śmierci 14 grudnia 1927
Waszyngton
Przebieg służby
Lata służby 1868–1912 (United States Army)
Stanowiska szef sztabu generalnego armii Stanów Zjednoczonych
Główne wojny i bitwy walki z Indianami
wojna amerykańsko-hiszpańska
Późniejsza praca pielgrzym Towarzystwa Strażnica
Odznaczenia
Medal Honoru (Stany Zjednoczone)

Spis treści

BiografiaEdytuj

Życie rodzinneEdytuj

William Preble Hall pochodził z liczącej się rodziny w stanie Missouri mieszkającej w pobliżu Huntsville. Jego ojciec William Augustus Hall, był szanowanym sędzią, a jego brat Uriel Sebree Hall został kongresmanem. Po śmierci pierwszej żony Katherine Conrad Stanton (1848–1881), w roku 1890 ożenił się powtórnie z Teresą Blackburn (1868–1943), córką Josepha Blackburna, senatora z Kentucky, znaną w kręgach towarzyskich w Waszyngtonie. W.P. Hall miał syna i dwie córki (Teresę 1894–1899 i Octavię 1900–1981, która później przyjęła imię Teresa)[1][2].

Służba wojskowaEdytuj

W roku 1868 William P. Hall ukończył Akademię Wojskową West Point i zaczął się piąć po szczeblach kariery wojskowej. Służył głównie na zachodzie Stanów Zjednoczonych aż do wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej. Uczestniczył w licznych walkach z Indianami. 20 października 1879, służąc w 5 Regimencie Kawalerii, dowodził oddziałem zwiadowczym w czasie akcji przeciwko wrogim Indianom w pobliżu obozu nad White River w Kolorado. Spiesząc na ratunek kawalerzystom, wraz z grupą zwiadowczą 3 żołnierzy został zaatakowany przez 35 wojowników. Podczas walki kilkukrotnie narażał życie, usiłując odciągnąć natarcie od oblężonych żołnierzy. Dzięki temu jego oddział odnalazł ich i uratował. Za najwyższe męstwo okazane w walkach z Indianami 18 września 1897 został odznaczony Medalem Honoru[3][4].

Był znakomitym strzelcem wyborowym. Biorąc udział w zawodach strzeleckich organizowanych w armii, w latach 1879–1892, zdobywał medale posługując się zarówno karabinem, jak i rewolwerem[3]. W 1901 roku W.P. Hall wydał książkę How to Shoot a Revolver (Jak strzelać z rewolweru).

11 września 1897 został awansowany do stopnia podpułkownika, a 18 kwietnia 1901 został pułkownikiem[1]. Po wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej stanął na czele biura sztabu generalnego w Departamencie Zatoki w Atlancie. W latach 1899–1900 nadzorował operacje wojskowe w Portoryko. W 1901 został wysłany na Filipiny, gdzie dowodził biurem sztabu generalnego. Przed rokiem 1903 pułkownik Hall powrócił do Waszyngtonu i 23 kwietnia 1904 został awansowany na zastępcę szefa sztabu generalnego[3]. W 1904 został generałem brygady.

AwanseEdytuj

  • podporucznik – 15 czerwca 1868 (po ukończeniu West Point)
  • porucznik – 1 lipca 1876
  • kapitan – 8 marca 1887
  • major – 6 listopada 1893
  • podpułkownik – 11 września 1897
  • pułkownik – 18 kwietnia 1901
  • generał – 1904
  • zastępca szefa sztabu generalnego – 23 kwietnia 1904
  • szef sztabu generalnego – 17 lutego 1912

Towarzystwo StrażnicaEdytuj

 
Siedmioosobowy Komitet Misyjny w podróży dookoła świata 1911–1912 (od góry od lewej: dr Leslie W. Jones, gen. William Preble Hall, Ernest Wilson V. Kuehn, Frederick Homer Robison, Robert B. Maxwell, John T.D. Pyles i poniżej Charles T. Russell)

W 1904 uczestniczył w wystawie światowej w Saint Louis, gdzie zetknął się z publikacjami Towarzystwa Strażnica. Następnie zamówił książkę Charlesa T. Russella Boski plan wieków i przyjął wierzenia Badaczy Pisma Świętego. Do roku 1905 nawiązał ścisłą współpracę z Towarzystwem Strażnica[2].

W dniach od 1 do 10 września 1911 był jednym z mówców ogólnokrajowej konwencji generalnej Badaczy Pisma Świętego zorganizowanej w Mountain Lake Park. Został wówczas wybrany zastępcą przewodniczącego Komisji Misyjnej, która wraz z Charlesem T. Russellem od grudnia 1911 do marca 1912 udała się w podróż dookoła świata w celu zbadania możliwości rozwoju działalności misyjnej. W trakcie tej podróży misyjnej w różnych miastach świata wygłaszał wykład publiczny „Biblia z punktu widzenia żołnierza”. Podczas podróży 16 lutego jego bezpośredni zwierzchnik, generał Fred C. Ainsworth, przeszedł w stan spoczynku, na skutek czego W.P. Hall został mianowany szefem sztabu generalnego armii amerykańskiej. Funkcję tę pełnił do czasu, gdy sam przeszedł w stan spoczynku 11 czerwca 1912[2][3]. Zastąpił go generał brygady George Andrews.

Po przejściu na emeryturę W.P. Hall wspierał działalność Towarzystwa Strażnica. W redagowanych przez siebie pismach i reklamach podpisywał się: „Generał Brygady W. P. Hall, Armia Stanów Zjednoczonych”. Po podziałach w ruchu Badaczy Pisma Świętego pozostał związany z największą grupą badacką, która w 1931 roku przyjęła nazwę Świadkowie Jehowy. Aż do lat 20. usługiwał jako pielgrzym, odwiedzając zbory w stanach Wirginia, Wirginia Zachodnia, Maryland i innych, tak długo jak pozwalało mu na to zdrowie[2].

Zmarł w szpitalu wojskowym Waltera Reeda 14 grudnia 1927 w Waszyngtonie. Został pochowany z honorami wojskowymi na Cmentarzu Narodowym w Arlington[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b William Preble Hall (ang.). W: Historic Huntsville Missouri [on-line]. [dostęp 2018-04-08].
  2. a b c d Uczestnicy podróży. „Straż i Zwiastun Obecności Chrystusa”. LXXVI nr 2, s. 36, kwiecień-czerwiec 2012. Wydawnictwo „Straż”. ISSN 0984-9467. 
  3. a b c d e Michael Robert Patterson: William Preble Hall (ang.). arlingtoncemetery.net, 2007-08-23. [dostęp 2018-04-08].
  4. Indian Wars Period Medal of Honor Recipients (ang.). W: U.S. Army Center of Military History [on-line]. history.army.mil, 2013-07-30. [dostęp 2018-04-08].