Otwórz menu główne

Wincenty Józef Górski (ur. 2 września 1899 w Oszczeklinie, w powiecie kaliskim, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – inżynier rolnik, porucznik rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Wincenty Józef Górski
porucznik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 2 września 1899
Oszczeklin
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19181940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 pułk piechoty Legionów
2 Pułk Ułanów Wielkopolskich
16 Pułk Ułanów
7 pułk strzelców konnych
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Wincentego i Wandy z Wołowskich[1]. Absolwent Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

W wojnie 1920 żołnierz 3 pułku piechoty Legionów.

Od 10 września do 6 grudnia 1919 roku był uczniem 19. klasy (jazdy) Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. 1 stycznia 1920 roku został mianowany podporucznikiem w kawalerii i przydzielony do 2 pułku Ułanów Wielkopolskich[2]. Od 3 marca do maja 1920 roku dowodził szwadronem karabinów maszynowych[3].

W latach 20. był oficerem rezerwowym 16 pułku Ułanów Wielkopolskich w Bydgoszczy[4][5]. 29 stycznia 1932 roku został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii[6]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łask. W dalszym ciągu posiadał przydział w rezerwie do 16 pułku Ułanów Wielkopolskich[7]. Następnie przeniesiony ewidencyjnie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Konin i przydzielony w rezerwie do 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich w Poznaniu.

W okresie międzywojennym administrował rodzinnym majątkiem Oszczeklin.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów, w grudniu 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 035/4, poz. 33 z 16.04.1940, akta nr 4736[8]. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 28.04.1943[9]. Przy szczątkach znaleziono książeczkę wojskową, telegram, świadectwo szczepień nr 2, order Virtuti Militari z legitymacją, okulary, notatnik z adresami, kartę pocztową nadaną przez Zofię Górską z Warszawy, list, listę towarzyszy broni poległych w 1939 w walkach z Rosjanami[10] . Figuruje na liście AM-182-0623 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0623. Nazwisko Górskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 0623) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 109 z 1943. Krewni do 1957 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Życie prywatneEdytuj

Mieszkał w Oszczeklinie[a]. Żonaty z Zofią Karnkowską, miał syna Kazimierza (ur. 1930) i córkę Teresę (ur. 1932)[1].

UpamiętnienieEdytuj

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976)
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Według innych źródeł mieszkał w Warszawie

PrzypisyEdytuj

  1. a b Marek Jerzy Minakowski, Wincenty Józef Górski h. Ślepowron, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2017-12-09].
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 17 stycznia 1920 roku, s. 2.
  3. Dmochowski i Małek 1934 ↓, s. 16, 21, 22.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 632, 710.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 571, 632.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 1 lutego 1932 roku, s. 108.
  7. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 121, 597.
  8. Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 685.
  9. УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 268.
  10. Amtliches Material zum Massenmord von Katyn, Berlin 1943, s. 182.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1151.
  12. Dmochowski i Małek 1934 ↓, s. 18 (fotografia w mundurze z Orderem VM), 42.

BibliografiaEdytuj