Zbigniew Rau (ur. 1955)

polski prawnik i polityk
(Przekierowano z Zbigniew Rau (senator))
Ten artykuł dotyczy polityka i senatora. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Zbigniew Włodzimierz Rau (ur. 3 lutego 1955 w Łodzi) – polski prawnik i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Katedry Doktryn Polityczno-Prawnych oraz Centrum Myśli Polityczno-Prawnej im. Alexisa de Tocqueville’a UŁ. Senator VI kadencji, wojewoda łódzki (2015–2019), poseł na Sejm IX kadencji.

Zbigniew Rau
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1955
Łódź
Wojewoda łódzki
Okres od 8 grudnia 2015
do 11 listopada 2019
Przynależność polityczna bezpartyjny (z rekomendacji PiS)
Poprzednik Jolanta Chełmińska
Następca Tobiasz Bocheński
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowa Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”
Zbigniew Rau odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wiesława Kozielewicza zaświadczenie o wyborze na posła IX kadencji (2019)

ŻyciorysEdytuj

W 1977 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Pracował jako bibliotekarz-stażysta i młodszy bibliotekarz w Bibliotece UŁ. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”.

W 1982 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Od 1983 do 1995 pracował na zagranicznych uczelniach w Max-Planck-Institut fuer Geschichte w Getyndze, Trinity College w Cambridge oraz na Uniwersytecie w Teksasie w Austin, był też stypendystą uniwersytetów brytyjskich, amerykańskich i australijskich. W 1995 został pracownikiem naukowym Uniwersytetu Łódzkiego, w 1996 habilitował się, rok później został kierownikiem Zakładu Doktryn Polityczno-Prawnych. W 1998 objął funkcję pełnomocnika rektora ds. filii Uniwersytetu Łódzkiego w Tomaszowie Mazowieckim. Od 2001 kierował Katedrą Filozofii Prawa i Etyki w Wyższej Salezjańskiej Szkole Ekonomii i Zarządzania w Łodzi. W 2005 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Został też kierownikiem Katedry Doktryn Polityczno-Prawnych na UŁ.

W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W tym samym roku w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu piotrkowskim. Od stycznia 2006 do stycznia 2008 reprezentował polski parlament w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy[1]. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o reelekcję. W tym samym roku objął funkcję kierownika Centrum Myśli Polityczno-Prawnej im. Alexisa de Tocqueville’a. We wrześniu 2008 znalazł się we władzach stowarzyszenia Ziemia Łódzka XXI[2]. Wchodził także w skład rady ogólnopolskiej ruchu Polska XXI. Został też członkiem rady naukowej kwartalnika „Prawo i Więź[3].

8 grudnia 2015 został powołany na stanowisko wojewody łódzkiego[4]. W wyborach w 2019 z ramienia PiS uzyskał mandat posła IX kadencji z okręgu łódzkiego[5]. W związku z tym wyborem 11 listopada 2019 zakończył urzędowanie na funkcji wojewody[6]. W Sejmie objął funkcję przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych[7].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

Publikacje książkowe
  • The Reemergence of Civil Society in Eastern Europe and the Soviet Union, Westview Press, Boulder 1991.
  • Contractarianism versus Holism: Reinterpreting Locke's Two Treatises of Government, University Press of America, Lanham 1995.
  • From communism to liberalism: Essays on the individual and civil society, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 1998.
  • Liberalizm. Zarys myśli politycznej XIX i XX wieku, Fundacja Aletheia, Warszawa 2000.
  • Forgotten freedom. In search of the historical foundation of liberalism, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2004.
  • Księga cnót (wybór i wstęp), Księgarnia Akademicka, Kraków 2006.
  • Umowa społeczna i jej krytycy w myśli politycznej i prawnej, wraz z Maciejem Chmielińskim, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2010.
  • Tocquevillian Ideas: Contemporary European Perspectives, wraz z Markiem Tracz-Trynieckim, University Press of America, Lanham 2014.
  • Bellum iustum versus bellum sacrum. Uniwersalny spór w refleksji średniowiecznej. Konstancja 1414–1418, wraz z Tomaszem Tulejskim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2014.
  • Magna Carta. A Central European Perspective of our Common Heritage of Freedom, wraz z Przemysławem Żurawskim vel Grajewskim i Markiem Tracz-Trynieckim, Routledge, Londyn 2016.
  • Doktryna Polaków: Klasyczna filozofia polityczna w dyskursie potocznym, wraz z Katarzyną Staszyńską, Maciejem Chmielińskim i Krzysztofem Zagórskim, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego i Wydawnictwo Naukowe Scholar, Łódź-Warszawa, 2018.
Tłumaczenia

PrzypisyEdytuj

  1. Profil na stronie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (ang.). [dostęp 2020-01-01].
  2. Łodzianie tworzą Polskę XXI. gazeta.pl, 30 września 2009. [dostęp 2017-12-20].
  3. Rada Naukowa. prawoiwiez.edu.pl. [dostęp 2018-08-18].
  4. Premier Beata Szydło powołała nowych wojewodów. mswia.gov.pl, 8 grudnia 2015. [dostęp 2017-12-20].
  5. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  6. Premier odwołał ośmiu wojewodów. Zobacz listę nazwisk. dorzeczy.pl, 12 listopada 2019. [dostęp 2019-11-12].
  7. Zbigniew Rau przewodniczącym sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych. gazetaprawna.pl, 14 listopada 2019. [dostęp 2019-11-14].
  8. M.P. z 2001 r. nr 31, poz. 512
  9. Postanowienie nr 13/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 2 czerwca 2017. [dostęp 2019-01-17].
  10. Wojewódzkie obchody Święta Policji w Łodzi za nami. policja.pl, 1 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-21].

BibliografiaEdytuj