Otwórz menu główne

Zdzisław Tomal

działacz państwowy w okresie PRL

Zdzisław Tomal (ur. 19 marca 1921 w Rogowie, zm. 18 sierpnia 1984 w Warszawie) – polski inżynier rolnik i polityk. Poseł na Sejm PRL III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji, wiceprezes Rady Ministrów (1969–1976), zastępca przewodniczącego Rady Państwa (1976–1984).

Zdzisław Tomal
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1921
Rogów
Data i miejsce śmierci 18 sierpnia 1984
Warszawa
Zastępca przewodniczącego Rady Państwa
Okres od 25 marca 1976
do 18 sierpnia 1984
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 28 czerwca 1969
do 27 marca 1976
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Partyzancki
Zdzisław Tomal (po prawej) podpisuje protokół polsko-wschodnioniemiecki w sprawie ochrony środowiska, 29 czerwca 1972
Grób Zdzisława Tomala na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny chłopskiej urodził się w Rogowie w powiecie kazimierskim. Studiował na Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu (ukończył w 1956). Wieloletni działacz partii ludowych, od 1945 Stronnictwa Ludowego, następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Należał do władz partii – od 1959 członek Naczelnego Komitetu, w latach 1964–1981 członek Prezydium NK, w latach 1966–1969 sekretarz NK, w latach 1973–1981 wiceprezes NK, w latach 1976–1980 członek Sekretariatu NK; poza tym był wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu ZSL we Wrocławiu (1957), a w latach 1976–1980 przewodniczącym Klubu Poselskiego w Sejmie VII kadencji.

Podczas okupacji działał w ruchu oporu (Bataliony Chłopskie), po wojnie działacz wiejskich organizacji młodzieżowych. W latach 1947–1956 pracownik kolejno urzędu wojewódzkiego i prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu, w latach 1957–1966 przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie.

W latach 1969–1976 wicepremier, następnie od 1976 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Był posłem na Sejm PRL od 1961 do śmierci (III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji). Od 1974 był także członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim, Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a także Krzyżem Partyzanckim[1].

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 4 Tuje m. 6).

PrzypisyEdytuj

  1. „Kurier Polski”, nr 163 z 20 sierpnia 1984, s. 2 (nekrolog).