Łubnice (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim

Łubnicewieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Łubnice[2]. Siedziba władz gminnych.

Artykuł 51°9′45″N 18°17′24″E
- błąd 39 m
WD 51°9'0.0"N, 18°16'59.9"E, 51°8'N, 18°20'E
- błąd 14 m
Odległość 1549 m
Łubnice
wieś
Ilustracja
Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Łubnicach
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat wieruszowski
Gmina Łubnice
Liczba ludności (2011) 1118[1]
Strefa numeracyjna 62
Kod pocztowy 98-432
Tablice rejestracyjne EWE
SIMC 0203401
Położenie na mapie gminy Łubnice
Mapa lokalizacyjna gminy Łubnice
Łubnice
Łubnice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łubnice
Łubnice
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Łubnice
Łubnice
Położenie na mapie powiatu wieruszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wieruszowskiego
Łubnice
Łubnice
Ziemia51°09′45″N 18°17′24″E/51,162500 18,290000
Strona internetowa

Łubnice uzyskały lokację miejską w 1440 roku, zdegradowane przed 1500 rokiem[3]. Wieś duchowna, własność klasztoru cysterek w Ołoboku położona była w końcu XVI wieku w ziemi wieluńskiej należącej do województwa sieradzkiego[4].

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1234 roku. W 1239 księżna opolska Wiola oraz jej syn Mieszko II Otyły zezwolili ówczesnemu właścicielowi Łubnic, kasztelanowi krakowskiemu Klemensowi, na lokację miasta na prawie średzkim. Kasztelan jednak wkrótce nadał osadę klasztorowi cysterek w Ołoboku, który kontynuował starania lokacyjne, czego dowodem jest skrót kontraktu zawartego z sołtysem Konradem w sprawie założenia miasta. Tymczasem mimo kolejnego potwierdzenia lokacji uzyskanego przez klasztor od książąt wielkopolskich w 1253, brak jest dowodów na rzeczywiste powstanie w Łubnicach ośrodka miejskiego. O niepowodzeniu lokacji zadecydowała prawdopodobnie konkurencja sąsiedniego, książęcego miasta Bolesławca, założonego przez Bolesława Pobożnego przed 1266 i uprzywilejowanego przez władcę[5].

12 czerwca 1397 miał miejsce układ zawarty na zjeździe książąt śląskich w Łubnicy (dzisiejszych Łubnicach), podpisany osobiście przez króla Władysława Jagiełłę, a traktujący o współpracy przy zwalczaniu rozbójnictwa przygranicznego.

Podczas wojny trzydziestoletniej w Łubnicach znalazła schronienie Maria Cunitz, wybitna śląska astronom. Tu powstało jej dzieło Urania propitia. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej klasztor został rozwiązany przez władze pruskie. W 1815 wieś weszła w skład Królestwa Kongresowego.

W 1827 w Łubnicach było 80 domostw z 901 mieszkańcami[6]. Pod koniec XIX wieku Łubnice liczyły 147 domostw z 1155 mieszkańcami (wieś) i 5 domów z 44 mieszkańcami (folwark)[6]. W miejscowości istniała wtedy szkoła jednoklasowa, gorzelnia, cegielnia i kopalnia torfu[6].

Do 1953 roku Łubnice były siedzibą gminy Dzietrzkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

ZabytkiEdytuj

Do najważniejszych zabytków należy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z XIV wieku. Od XVI do przynajmniej XIX wieku kościół był jedynie kościołem filialnym[6]. Kościół wraz z wyposażeniem wpisany jest do rejestru zabytków prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Łodzi.

WspółczesnośćEdytuj

Na terenie Łubnic działa Orkiestra Dęta.

Wykaz ulic: Byczyńska, Cmentarna, Gen. Władysława Sikorskiego, Henryka Sienkiewicza, Kościelna, Leśna, Łąkowa, Ogrodowa, Piastowska, Polna, Sadowa, Wieluńska, Wodna.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 9 sierpnia 2015]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 czerwca 2015)].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1178, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 9 sierpnia 2015]. 
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 48-49.
  4. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 69.
  5. Zbyszko Górczak: Najstarsze lokacje miejskie w Wielkopolsce (do 1314 r.). Poznań: 2002, s. 101.
  6. a b c d Łubnice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.

Linki zewnętrzneEdytuj