Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Malezji – społeczność wyznaniowa w Malezji, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 5350 głosicieli, należących do 118 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrały się 13 584 osoby[2]. Biuro Krajowe, koordynujące działalność miejscowych głosicieli oraz w krajach, w których działalność podlega prawnemu zakazowi: w Brunei[3] i Singapurze[4] znajduje się w Malakce[5].

Świadkowie Jehowy w Malezji
Państwo  Malezja
Liczebność
(2018)
5350
% ludności kraju
(2018)
0,016%
Liczba zborów
(2018)
118
Rozpoczęcie działalności 1912
Mapa lokalizacyjna Malezji
Malakka
Malakka
Geographylogo.svg
Położenie Biura Oddziału Świadków Jehowy w Malezji

Spis treści

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

27 stycznia 1912 roku Charles Taze Russell wygłosił przemówienie na Penangu. W tym samym roku działalność kaznodziejską na terenie dzisiejszej Malezji rozpoczęli współwyznawcy z Indii, a w 1923 roku również ze Sri Lanki (ówczesnego Cejlonu).

W roku 1930 dołączyła do nich grupa z Australii. Pięć lat później misjonarze z łodzi Towarzystwa StrażnicaLigtbearer („Nosiciel światła”) – upowszechniali wyznanie w głównych portach. W 1937 roku do pomocy przybyli niemieccy współwyznawcy – rozpowszechniono wówczas 50 tysięcy publikacji Świadków Jehowy w ponad 20 językach. Działalność prowadzili również Claude S. Goodman i Ronald Tippin współwyznawcy z Wielkiej Brytanii[6]. W roku 1940 w całej Malezji i w Singapurze działało 16 głosicieli, a rok później już 36.

Rozwój działalnościEdytuj

W marcu 1947 roku w Singapurze ze Świadkami Jehowy z Malezji spotkali się Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel z nowojorskiego Biura Głównego. Przybyli także pierwsi misjonarze, absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. W roku 1950 założono zbór w Ipoh. Rozpoczęto działalność w regionie Sabah i Kota Kinabalu, gdzie potem powstało kilka zborów. Następni misjonarze przybyli w 1951 roku, rozpoczynając działalność w Kuala Lumpur i w Penangu. Władze lokalne nałożyły w tym samym roku różne ograniczenia na działalność Świadków Jehowy, dlatego współwyznawcy z całego świata pisali petycje w tej sprawie do władz brytyjskich i lokalnych. Doprowadziło to do zniesienia restrykcji. W 1956 roku Nathan H. Knorr przemawiał do singapurskich i malezyjskich Świadków Jehowy. W 1957 roku kolejni misjonarze rozpoczęli działalność w Kuchingu i Kota Kinabalu.

W 1960 roku otwarto Salę Królestwa w Ipoh, a w 1967 roku w stolicy. W roku 1963 powstał zbór w Tawau. Od roku 1964 pionierzy z Filipin zostali przydzieleni do pomocy misjonarzom, działającym w Malezji.

W roku 1972 otwarto Biuro Oddziału w Penangu, a liczba głosicieli wynosiła około 200. W 1975 roku Malezję odwiedził N.Knorr i Frederick Franz. Rok później zanotowano 433 głosicieli, a w roku 1980 ponad 500. Trzy lata później Biuro Oddziału przeniesiono do Klang, a w roku 1995 do miasta Malakka.

W roku 1997 działalność Świadków Jehowy w Malezji została prawnie zalegalizowana. Rok później liczba głosicieli przekroczyła 2000, a w roku 2008 ponad 3250 osób. W 2011 roku przybyła kolejna grupa misjonarzy Szkoły Gilead. W 2012 roku zanotowano 4295 głosicieli, a w 2014 roku – 4803. 5 września 2014 roku ogłoszono wydanie „Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata” w języku malajskim[7]. W listopadzie 2015 roku delegacja Świadków Jehowy z Malezji brała udział w kongresie specjalnym „Naśladujmy Jezusa!” w tajlandzkim Chiang Mai[8]. W roku 2016 przekroczono liczbę 5000 głosicieli. W dniach od 17 do 19 listopada 2017 roku w indonezyjskiej Dżakarcie odbył się kongres specjalny „Nie poddawaj się!” z udziałem delegacji z Malezji[9].

Zebrania zborowe odbywają się w językach: malajskim, angielskim, birmańskim, chińskim, iban, indonezyjskim, japońskim, koreańskim, nepalskim, tagalskim, tamilskim, wietnamskim i malezyjskim migowym.

PrzypisyEdytuj

  1. Malezja – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-31].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  3. Watchtower: Kontakt z lokalnym przedstawicielem. jw.org.
  4. Watchtower: Kontakt z lokalnym przedstawicielem. jw.org.
  5. Watchtower: Biuro Krajowe w Malezji. jw.org. [dostęp 2013-12-17].
  6. Zaufałem Jehowie z całego serca. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 14–19, nr 14/1975. 
  7. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 30.
  8. 2015 Thailand Special Convention of Jehovah’s Witnesses (ang.). thailand2015.org.
  9. Watchtower: Kongresy specjalne 2017 (ang.). jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-06-15].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj