Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Wenezueli – społeczność wyznaniowa w Wenezueli, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 148 042 głosicieli, należących do 1801 zborów[1][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 452 717 osób (1,4% mieszkańców)[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w La Victoria[3]. Sale Zgromadzeń znajdują się w Campo Elías i Cúa. Jest to jedna z 25 wspólnot Świadków Jehowy na świecie, których liczebność przekracza 100 000 głosicieli[4].

Świadkowie Jehowy w Wenezueli
Państwo  Wenezuela
Liczebność
(2018)
148 042
% ludności kraju
(2018)
0,45%
Liczba zborów
(2018)
1801
Rozpoczęcie działalności ok. 1926
Mapa lokalizacyjna Wenezueli
Campo Elías
Campo Elías
Cúa
Cúa
Caracas
Caracas
Geographylogo.svg
Miejscowości w Wenezueli, w których znajdują się Sale Zgromadzeń Świadków Jehowy oraz zaznaczone na niebiesko Biuro Oddziału
„Codziennie badanie Pism” – jedna z publikacji Świadków Jehowy – w języku hiszpańskim

Spis treści

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Około roku 1926 współwyznawcy z innych krajów rozpowszechnili w głównych miastach publikacje religijne. Działał tu m.in. George Young. W roku 1936 do kraju dotarła Kate Goas z córką Marion, z Teksasu w Stanach Zjednoczonych. Działały w stolicy, a później w takim miastach jak: Quiriquire, El Tigre, Ciudad Bolívar i Maracaibo. W 1938 roku oprócz nich głosiło siedmiu miejscowych nowych głosicieli (w tym Rubén Araujo).

Rozwój działalnościEdytuj

W kwietniu 1946 roku do kraju przybyli z wizytą Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz, a wkrótce pierwsi misjonarze Szkoły Gilead, którzy we wrześniu otworzyli Biuro Oddziału i dom misjonarski w Caracas. Na koniec 1946 roku zanotowano liczbę 19 głosicieli, a rok później – 51[5]. Od 1948 roku przybywali kolejni misjonarze, którzy utworzyli kolejne domy misjonarskie poza stolicą (do 2009 roku do Wenezueli przybyło ponad 140 misjonarzy).

W styczniu 1950 roku odbyło się pierwsze w kraju zgromadzenie w Maracaibo z udziałem Nathana Knorra i Roberta Morgana z Biura Głównego Towarzystwa Strażnica. Wykład publiczny nadało radio Ondas del Lago. Trzy lata później kraj odwiedził ponownie N. Knorr. W 1954 roku w stolicy otwarto nowe Biuro Oddziału. W roku 1955 przekroczono liczbę 1000 głosicieli.

Od 23 do 27 stycznia 1967 roku odbył się pierwszy kongres międzynarodowy w Wenezueli pod nazwą – „Synowie Boży – synami wolności”, w którym udział wzięły 10 463 osoby, w tym 515 delegatów zagranicznych i członkowie zarządu Towarzystwa Strażnica. W 1968 roku przekroczono liczbę 5000 głosicieli. W latach 1969–1984 do Wenezueli nie dotarli żadni nowi misjonarze, ponieważ nie otrzymali wiz.

Kongres „Boskie zwycięstwo” w Valencii odbył się w dniach od 26 do 30 grudnia 1973 roku. W lutym 1977 roku Biuro Oddziału przeniesiono do La Victoria. Kongres „Zwycięska wiara” odbył się w Valencii w dniach od 27 do 31 grudnia 1978 roku. Uczestniczyło w nim 30 031 osób.

W 1980 roku przekroczono liczbę 15 000 głosicieli. W 1982 roku otwarto pierwszą Salę Zgromadzeń w Cúa, a potem drugą w Campo Elías. W kwietniu 1985 roku w stolicy otwarto nowe Biuro Oddziału. W 1987 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla ofiar powodzi w Maracay. W tym samym roku z okazji wizyty Lymana A. Swingle’a, członka Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy na arenie Plaza Monumental w Valencii zebrało się 63 580 osób[4]. W styczniu 1988 roku nadzorca strefy (przedstawiciel Biura Głównego Świadków Jehowy) – Don A. Adams przemawiał do 74 600 obecnych w amfiteatrze w Valencii. W 1988 roku zanotowano w Wenezueli liczbę 42 911 głosicieli.

W 1995 roku przekroczono liczbę 70 000 głosicieli. W 1999 roku zorganizowano akcje pomocy humanitarnej dla poszkodowanych przez powodzie.

3 marca 2001 roku 1600 delegatów z 22 krajów brało udział w otwarciu nowego kompleksu budynków Biura Oddziału. W 2007 roku przekroczono liczbę 100 000 głosicieli[4].

Pod koniec 2011 roku do kraju przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead. Na przełomie roku 2011 i 2012 Świadkowie Jehowy udzielili wsparcia współwyznawcom poszkodowanym przez powódź i osuwiska błotne, m.in. wybudowali ponad 50 nowych domów[6]. We wrześniu 2015 roku 200 wenezuelskich delegatów brało udział w kongresie specjalnym „Naśladujmy Jezusa!” w Medellín w Kolumbii[7], a w 2019 roku w kongresie międzynarodowym „Miłość nigdy nie zawodzi!” w Brazylii[8].

W czasie trwającego kryzysu gospodarczego, który rozpoczął się po koniec 2012 roku, dochodziło do wtargnięć uzbrojonych przestępców do Sal Królestwa – z zamiarem kradzieży urządzeń elektronicznych i innych wartościowych przedmiotów. Ponadto czasem zebrania muszą się odbywać w domach prywatnych, ponieważ gwałtowne starcia uniemożliwiają korzystanie z Sal Królestwa. Niektórzy Świadkowie Jehowy prowadzący własną działalność gospodarczą w obawie o własne bezpieczeństwo byli zmuszeni sprzedać swoje firmy i opuścić kraj. Od 2014 do 2018 roku co najmniej 749 Świadków Jehowy zostało porwanych, 15 396 przeżyło rozbój z użyciem broni, 162 padło ofiarami gwałtu lub usiłowania gwałtu, a 47 straciło życie. Jeszcze inni zmarli, ponieważ nie otrzymali niezbędnej pomocy medycznej. W trosce o podstawowe potrzeby i środki do życia Świadków Jehowy Biuro Oddziału w Wenezueli powołało własny Komitet Pomocy Doraźnej, który nadzoruje 24 podkomitety działające w całym kraju. Pomimo tej sytuacji w 2017 roku liczba głosicieli i pionierów przekroczyła 149 000[9]. Od 2013 roku ponad 20 000 głosicieli wyjechało do innych krajów: do Argentyny, Brazylii, Chile, Ekwadoru, Hiszpanii, Kolumbii, Peru, Portugalii, Stanów Zjednoczonych i Włoch. W roku 2018 działało 60 komitetów, których głównym zadaniem jest dystrybucja żywności wśród głosicieli. Dotychczas wenezuelskie Biuro Oddziału przy pomocy Biura Oddziału w Brazylii dostarczyło setki ton żywności ponad 64 000 głosicieli w 1497 zborach. Pomimo kryzysu gospodarczego w całym kraju odbyły się 122 kongresy regionalne pod hasłem „Bądź odważny!”[10][11][12]. Każdego miesiąca dzięki wsparciu sąsiednich Biur Oddziałów dostarcza się setki ton podarowanej żywności 75 000 głosicieli w 1595 zborach[13].

Do działalności kaznodziejskiej wśród Indian (w siedmiu językach), zamieszkujących dorzecze Amazonki, wykorzystano specjalną łódź El precursor del Amazonas (Amazoński pionier)[14].

Kongresy i zebrania odbywają się w 16 językach (hiszpańskim, angielskim, arabskim, chińskim, guahibo, karaibskim, keczua (Chimborazo), kreolskim (Haiti), pemon, piaroa, portugalskim, romani (Rumunia), wayuunaiki, wenezuelskim migowym, włoskim i yukpa)[15][16]. Wenezuelskie Biuro Oddziału tłumaczy literaturę biblijną na wenezuelski język migowy oraz na pięć rdzennych języków: guahibo, pemon, piaroa, warao i yukpa[3][15].

UwagiEdytuj

  1. Około 10% głosicieli mieszka w stolicy kraju – Caracas.

PrzypisyEdytuj

  1. Wenezuela – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-25].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
  3. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Wenezueli. jw.org. [dostęp 2017-02-25].
  4. a b c Watchtower: Coraz więcej krajów w „klubie stutysięczników”. jw.org, 2015. [dostęp 2015-09-06].
  5. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses. Watchtower, 1949, s. 249, 250. (ang.)
  6. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  7. 2015 Medellín Special Conventtion: 2015 Medellín Special Conventtion (ang.). www.aemedellin2015.com, 2015. [dostęp 2015-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-26)].
  8. Watchtower: Kongresy międzynarodowe 2019. jw2019.org, 2018-08-08. [dostęp 2019-07-26].
  9. Watchtower: Świadkowie Jehowy w Wenezueli prowadzą biblijną działalność edukacyjną mimo kryzysu gospodarczego. jw.org, 2017-08-30. [dostęp 2017-09-05].
  10. Watchtower: Aktualizacja: Niezłomna wiara mimo pogarszającej się sytuacji w Wenezueli. jw.org, 2018-11-05. [dostęp 2018-11-13].
  11. Watchtower: Znoszenie prób w Wenezueli. tv.jw.org, 2018-11-15. [dostęp 2018-11-15].
  12. Watchtower: Wenezuela — miłość i wiara w trudnych czasach. tv.jw.org, 2018-11-21. [dostęp 2018-11-22].
  13. Watchtower: Wenezuela: Duchowa działalność nie ustaje mimo trudności. jw.org, 2019-06-06. [dostęp 2019-06-13].
  14. Watchtower: „Niech rzeki klaszczą w dłonie”. tv.jw.org, 2016-12-23. [dostęp 2016-12-23].
  15. a b Watchtower: Sprawozdanie z Wenezueli. tv.jw.org, 2015-05. [dostęp 2015-05-05].
  16. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-01-20].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj