Ў, ў (nazwa „У krótkie”) – 22. litera białoruskiego alfabetu, oznacza dźwięk [w], brzmiący tak samo jak polskie zwałczone Ł i często mu odpowiada, zwłaszcza przed spółgłoską i w wygłosie (np. pol. dał, biał. даў). Pochodzi od znaku „iżyca z krótką” (Іереѵ̆ская власть, пучина Егеѵ̆ская itp.), którego używało się w wydaniach ukraińskich od końca XVI do początku XVII wieku. Znak ten w późniejszym okresie został zmodyfikowany („gammapodobny ук z krótką”), po czym wszedł do użycia w rumuńskim cyrylicznym piśmie, skąd w roku 1837 została wzięta ze zbiorów poezji ukraińskiej „Русалка Днѣстровая” już w prawie dzisiejszym kształcie. W białoruskim piśmie litera ta zaczęła funkcjonować w 1890 roku. W białoruskiej łacince literze tej odpowiada ŭ.

Ў
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła Ў
Minuskuła ў
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Znak diakrytyczny brewis
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

KodowanieEdytuj

ZnakЎў
Nazwa w UnikodzieCyrillic Capital Letter
Short U[1]
Cyrillic Small Letter
Short U[2]
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unikod1038U+040E1118U+045E
UTF-8208 142d0 8e209 158d1 9e
Odwołania znakowe SGMLЎЎўў
Macintosh Cyrillic216D8217D9
ISO 8859-5174AE254FE
Windows-1251161A1162A2
Code page 866246F6247F7
Code page 8551539915298

PrzypisyEdytuj

  1. Cyrillic Capital Letter Short U. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-19].
  2. Cyrillic Small Letter Short U. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-19].