Otwórz menu główne

Flora Alejandra Pizarnik (ur. 16 lub 29 kwietnia 1936 w Buenos Aires, zm. 25 września 1972 tamże) – argentyńska poetka, pisarka i malarka.

Alejandra Pizarnik
Flora Alejandra Pizarnik
Ilustracja
Alejandra Pizarnik
Imię i nazwisko Flora Alejandra Pizarnik
Data i miejsce urodzenia 16 lub 29 kwietnia 1936
Buenos Aires
Data i miejsce śmierci 25 września 1972
Buenos Aires
Narodowość argentyńska
Język hiszpański
Alma Mater Uniwersytet Buenos Aires
Dziedzina sztuki poezja

ŻyciorysEdytuj

Alejandra Pizarnik urodziła się 16 lub 29 kwietnia 1936 w Buenos Aires[1]. Przyszła na świat w żydowskiej rodzinie wywodzącej się z Europy Wschodniej[2]. Uczęszczała na Uniwersytet Buenos Aires, gdzie studiowała literaturę i filozofię[1]. Interesowała się też sztukami plastycznymi. Studiowała malarstwo pod okiem Juana Batlle’a Planasa, argentyńskiego artysty pochodzenia katalońskiego[1]. W 1960 wyjechała do Francji. W Paryżu pracowała dla różnych wydawnictw[1]. Zaczęła publikować swoje wiersze. Zajęła się też tłumaczeniami. Przekładała na hiszpański dzieła współczesnych awangardowych pisarzy francuskich, jak np. Henri Michaux, Antonin Artaud, Marguerite Duras i Yves Bonnefoy[1]. W 1965 wróciła Argentyny. Wydała wtedy trzy ze swoich ośmiu tomików poetyckich. W 1972 popełniła samobójstwo[1].

TwórczośćEdytuj

Alejandra Pizarnik wydała między innymi tomy wierszy Los trabajos y las noches (Prace i dnie, 1965), Extracción de la piedra de la locura (Usunięcie kamienia szaleństwa, 1968) i El infierno musical (Muzyczne piekło, 1971)[1]. Opublikowała też prozatorską opowieść o Elżbiecie Batory La condesa sangrienta (Krwawa hrabianka, 1965)[1]. Liryka Aleksandry Pizarnik wyraża charakterystyczne dla emigrantów poczucie osamotnienia i wyobcowania, wykorzenienia z kultury przodków przy jednoczesnej niemożliwości pełnej asymilacji w nowym środowisku[1]. Twórczość ta jest pełna niepokoju, rozpaczy i odniesień do samobójstwa, które później urzeczywistniła[1]. Z tego względu bywa zaliczana do poetów wyklętych, podobnie jak Paul Verlaine, Arthur Rimbaud i wielu innych autorów[1].

PrzekładyEdytuj

Dzieła Alejandry Pizarnik na język polski tłumaczyli Krystyna Rodowska[3], Mieszko A. Kardyni i Paweł Rogoziński. Na język angielski przekładały je Cecilia Rossi[1] i Yvette Siegert[4][5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l Alejandra Pizarnik, Argentine poet (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-01-14].
  2. Kasper Bajon: Nazwisko: Pizarnik (pol.). dwutygodnik.com. [dostęp 2017-01-14].
  3. Alejandra Pizarnik. Wiersze. Tłum.Krystyna Rodowska. „Literatura na Świecie”. 11-12, s. 118-126, 1989 (pol.). 
  4. Alejandra Pizarnik, Poet (1936–1972) (ang.). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-01-14].
  5. Jennifer Croft: The City and the Poet: Alejandra Pizarnik in Buenos Aires (ang.). musicandliterature.org. [dostęp 2017-01-14].

BibliografiaEdytuj

  • Alejandra Pizarnik: Pragnienie szaleństwa. Poezja i proza.. tłum. Mieszko A. Kardyni, Paweł Rogoziński. Kraków: Publishing House Dr Lex, 2012. ISBN 978-83-61448-53-2.