Andrzej Koźmiński

polski teoretyk zarządzania

Andrzej Krzysztof Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941 w Warszawie[1]) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, specjalizujący się w zakresie zarządzania, długoletni rektor Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego ojca Leona Koźmińskiego.

Andrzej K. Koźmiński
Ilustracja
Andrzej K. Koźmiński (2019)
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1941
Warszawa
Zawód, zajęcie ekonomista, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki
Uczelnia Akademia Leona Koźmińskiego
Stanowisko rektor Akademii Leona Koźmińskiego (1993–2011)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył w 1963 studia ekonomiczne w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, a w 1964 studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Na SGPiS uzyskał w 1965 stopień naukowy doktora, zaś stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1968 na Wydziale Socjologiczno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1976 uzyskał tytuł profesorski i został zatrudniony na Uniwersytecie Warszawskim na stanowisku profesora nadzwyczajnego, w 1983 został profesorem zwyczajnym. Od 1963 do 1976 pracował w SGPiS, początkowo jako asystent w Katedrze Ekonomii Politycznej, następnie od 1969 jako docent w Katedrze Teorii Organizacji. Od 1973 był wykładowcą na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, początkowo jako docent, a od 1976 jako profesor i kierownik Zakładu Analiz Systemowych Instytutu Zarządzania. W latach 1981–1987 był dziekanem Wydziału Zarządzania UW. W latach 1986–1989 pełnił funkcję kierownika resortowego programu badawczego zatytułowanego „Instrumenty zarządzania w gospodarce narodowej”. Od lat 90. związany z Akademią Leona Koźmińskiego (do 2008 działającą jako Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania). Objął w niej stanowisko profesora zwyczajnego i kierownika Katedry Zarządzania. Przez osiemnaście lat pełnił funkcję rektora tej uczelni (do 2011), następnie został przewodniczącym rady powierniczej i prezydentem ALK.

Został również jednym z dwóch członków korespondentów Polskiej Akademii Nauk z dziedziny zarządzania i członkiem Collegium Invisibile[2]. Był stypendystą Programu Fulbrighta, wykładał m.in. na University of California (UCLA), Washington University i Sorbonie. W 2010 prezydent RP Lech Kaczyński powołał go na członka Narodowej Rady Rozwoju[3].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim[4], Krzyżem Oficerskim (2000)[5] i Komandorskim (2011)[6] Orderu Odrodzenia Polski. W 2016 na mocy decyzji premiera Francji został udekorowany Orderem Palm Akademickich[1].

W 2015 uhonorowany tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego[7], a także Nagrodą Specjalną Lewiatana przyznaną przez Konfederację Lewiatan[8]. W 2017 otrzymał tytuł doktora honoris causa ESCP Europe[9][1][10].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Andrzej K. Koźmiński, Dyrektorzy współczesnych przedsiębiorstw kapitalistycznych, KiW, Warszawa 1966, s. 175.
  • Andrzej K. Koźmiński, Handel a konsumenci, ZW CRS, Warszawa 1967, s. 239.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie systemowe, PWE, Warszawa 1972, s. 179. (wyd. II 1975, wyd. czeskie 1974).
  • Andrzej K. Koźmiński, Adam Sarapata, Socjologia handlu. Wybrane zagadnienia, PWE, Warszawa 1972, s. 422.
  • Andrzej K. Koźmiński, Studia o zarządzaniu we współczesnym kapitalizmie, PWE, Warszawa 1975, s. 238.
  • Andrzej K. Koźmiński, (red.), Decyzje. Analiza systemowa organizacji, PWN, Warszawa 1975, s. 273.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie. Analiza systemowa procesów i struktur, PWE, Warszawa 1974, s. 204. (II wydanie 1976).
  • Andrzej K. Koźmiński, Analiza systemowa organizacji, PWE, Warszawa 1976, s. 416. (wyd. II 1979, wyd. węgierskie Budapeszt 1980).
  • Andrzej K. Koźmiński, Technokraci i humaniści, Iskry, Warszawa 1977, s. 215.
  • Andrzej K. Koźmiński, Andrzej M. Zawiślak, Pewność i gra. Wstęp do teorii zachowań organizacyjnych, PWE, Warszawa 1979, s. 127. (wyd. II 1982).
  • Andrzej K. Koźmiński, Andrzej M. Zawiślak, O organizacji. Dwugłos względnie uporządkowany, PWE, Warszawa 1982, s. 127.
  • Andrzej K. Koźmiński, Po wielkim szoku, PWE, Warszawa 1982, s. 135. (wyd. II 1983).
  • Andrzej K. Koźmiński, Krzysztof Obłój (red.) Gry o innowacje – analiza przedsięwzięć technicznych, PWE, Warszawa 1983, s. 180.
  • Andrzej K. Koźmiński (red.), Współczesne teorie organizacji, PWN, Warszawa 1983, s. 355.
  • Andrzej K. Koźmiński (red.), Współczesne koncepcje zarządzania, PWN, Warszawa 1985, s. 405 (wyd.II 1987).
  • Andrzej K. Koźmiński, Gospodarka w punkcie zwrotnym, PWE, Warszawa 1985, s. 92.
  • Andrzej K. Koźmiński, Krzysztof Obłój, Zarys teorii równowagi organizacyjnej, PWE, Warszawa 1989, s. 404.
  • Andrzej K. Kozminski, Donald P. Cushman (red.), Organizational Communication and Management. A Global Perspective, SUNY Press, Albany 1993, s. 234.
  • Andrzej K. Koźmiński, Catching Up? Case Studies of Organizational and Management Change in the Ex-Socialist Block, SUNY Press, Albany 1993, s. 224.
  • Krzysztof Obłój, Donald P. Cushman, Andrzej K. Koźmiński, Winning. Continuous Improvement in High Performance Organizations, SUNY Press, Albany 1995, s. 224.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie tu i teraz, Wydawnictwo WSPiZ, Warszawa 1996, s. 52.
  • Andrzej K. Koźmiński, Odrabianie zaległości. Zmiany organizacji i zarządzania w byłym bloku socjalistycznym, PWN, Warszawa 1998, s. 257.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie międzynarodowe – konkurencja w klasie światowej, PWE, Warszawa 1999, s. 255.
  • Andrzej K. Koźmiński, George S. Yip (red.) Strategies for Central and Eastern Europe, MacMillan Business, Londyn 2000, St. Martin's Press, Nowy Jork 2000, s. 320.
  • Andrzej K. Koźmiński, Włodzimierz. Piotrowski (red.), Zarządzanie – teoria i praktyka. Wyd. V zmienione, PWN, Warszawa 2000, s. 792.
  • Andrzej K. Koźmiński, Piotr Sztompka, Rozmowa o wielkiej przemianie, Wydawnictwo WSPiZ, Warszawa 2004, s. 228.
  • Andrzej K. Koźmiński Zarządzanie w warunkach niepewności. Podręcznik dla zaawansowanych, PWN, Warszawa 2004, s. 201.
  • Mary Jo Hatch, Monika Kostera, Andrzej K. Koźmiński, The Three Faces of Leadership: Manager, Artist, Priest, Blackwell Publishing, Oksford 2005, s. 169.
  • Andrzej K. Koźmiński, Koniec świata menedżerów?, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 230.
  • Andrzej K. Koźmiński, Dariusz Jemielniak, Zarządzanie od podstaw. Podręcznik akademicki, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 493.
  • Dariusz Jemielniak, Andrzej K. Koźmiński (red.), Zarządzanie wiedzą. Podręcznik akademicki, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 555.
  • Andrzej K. Koźmiński, Ograniczone przywództwo. Studium empiryczne, Poltext, Warszawa 2013.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Prof. Andrzej Koźmiński doktorem honoris causa ESCP Europe. pap.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-12].
  2. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2012-05-01].
  3. Członkowie Narodowej Rady Rozwoju. prezydent.pl. [dostęp 2015-10-16].
  4. Kto jest kim w Polsce 1989, Wyd. Interpress, Warszawa 1989, s. 617
  5. M.P. z 2001 r. nr 5, poz. 91
  6. M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1116
  7. Nowi doktorzy honoris causa US. usz.edu.pl. [dostęp 2015-05-21].
  8. Nagrody Lewiatana. konfederacjalewiatan.pl. [dostęp 2017-07-25].
  9. Prezydent ALK Profesor Andrzej K. Koźmiński odebrał w Paryżu tytuł doktora honoris causa ESCP Europe, najstarszej na świecie uczelni biznesowej. kozminski.edu.pl, 9 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-12].
  10. Professor Andrzej K. Koźmiński, the President of Kozminski University, has been awarded an honorary doctorate by ESCP Europe, the oldest business school in Europe (ang.). kozminski.edu.pl, 9 grudnia 2017. [dostęp 2018-12-15].

BibliografiaEdytuj