Otwórz menu główne

Andrzej Kondratiuk

polski reżyser i scenarzysta

Andrzej Kondratiuk (ur. 20 lipca 1936 w Pińsku, zm. 22 czerwca 2016 w Warszawie[1]) – polski reżyser, scenarzysta, aktor i operator filmowy.

Andrzej Kondratiuk
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1936
Pińsk
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 2016
Warszawa
Zawód reżyser, scenarzysta, operator filmowy, aktor
Współmałżonek Iga Cembrzyńska
Lata aktywności 1958–2006
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się przed II wojną światową w Pińsku (obecnie na Białorusi). Absolwent Wydziału Operatorskiego PWSTiF w Łodzi (1963).

Był twórcą filmów niskobudżetowych, w scenariuszach często wykorzystywał wątki ze swojej biografii, a jako aktorów dobierał nierzadko osoby z najbliższego otoczenia, także naturszczyków. Część swych filmów stworzył w Gzowie koło Pułtuska[2]. W ostatnich latach poważna choroba uniemożliwiła mu aktywność zawodową[3].

Mimo że niektóre jego filmy, jak np. Wniebowzięci czy Hydrozagadka, są zaliczane do filmów kultowych, często nagradzanych, nie są one filmami kasowymi. Wiele z jego wcześniejszych filmów to krótkie etiudy, jak np. Chciałbym się ogolić.

Prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w dziedzinie sztuki i kultury[4].

Życie prywatneEdytuj

Był starszym bratem reżysera Janusza Kondratiuka oraz mężem aktorki Igi Cembrzyńskiej. W 2005 r. doznał udaru[5].

Uroczystości pogrzebowe Andrzeja Kondratiuka odbyły się 29 czerwca 2016 w Warszawie. Po mszy świętej odprawionej w kościele środowisk twórczych na placu Teatralnym urna z prochami artysty została złożona w nowej Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych. W ostatniej drodze towarzyszyli mu oprócz najbliższej rodziny; m.in.: Emilia Krakowska, Zofia Czerwińska, Ewa Błaszczyk, Maja Komorowska, Zbigniew Buczkowski i Daniel Olbrychski[6].

Filmografia (reżyser)Edytuj

Etiudy w PWSF:

  • Juvenalia w Łodzi (1958)
  • Zakochany Pinokio (1958)
  • Dedykacja (1959)
  • Noe (1959; scenariusz z M. Kijowskim)
  • Obrazki z podróży (1960)

Wybrane nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 1970 – Nagroda Specjalna na MFF w Karlovych Varach za film Dziura w ziemi
  • 1984 – Nagroda Specjalna Jury na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za film Gwiezdny pył
  • 1985 – Brązowe Lwy Gdańskie dla filmu niepełnometrażowego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za film Cztery pory roku
  • 1985 – Brązowe Oko Leoparda w sekcji telewizyjnej na MFF w Locarno za film Cztery pory roku
  • 1986 – Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP) za film Big Bang
  • 1987 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Big Bang
  • 1987 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Cztery pory roku
  • 1987 – Złoty Ekran za rok 1986 za reżyserię filmu Big Bang
  • 1995 – Nagroda Specjalna Jury na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za film Wrzeciono czasu
  • 1996 – Złota Taśma (nagroda Koła Piśmiennictwa Filmowego SFP) w kategorii film polski za rok 1995 za film Wrzeciono czasu
  • 1999 – nominacja do Polskiej Nagrody Filmowej, Orzeł za rok 1998 za scenariusz filmu Złote runo

PrzypisyEdytuj

  1. Reżyser Andrzej Kondratiuk nie żyje. warszawa.wyborcza.pl, 2016-06-22. [dostęp 2016-06-22].
  2. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 50, 10 grudnia 2015, s. 16-17.
  3. Nie żyje Andrzej Kondratiuk. filmpolski.pl, 22 czerwca 2016. [dostęp 22 czerwca 2016].
  4. Pogrzeb Andrzeja Kondratiuka. prezydent.pl, 29 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-29].
  5. Tygodnik „Rewia”, 2 grudnia 2015 Nr 49, s. 7
  6. Pogrzeb Andrzeja Kondratiuka – Relacja z uroczystości. se.pl, 2016-06-29. [dostęp 2016-06-29].

Linki zewnętrzneEdytuj