Otwórz menu główne

Andrzej Markowski (muzyk)

muzyk, twórca Filharmonii Wrocławskiej
Zobacz też: inne osoby nazywające się Andrzej Markowski.
Tablica pamiątkowa we Wrocławiu
Nagrobek Andrzeja Markowskiego na Cmentarzu Powązkowskim, Warszawa, 8 lipca 2006 r.

Andrzej Markowski, pseudonim Marek Andrzejewski (ur. 22 sierpnia 1924 w Lublinie, zm. 30 października 1986 w Warszawie) – polski dyrygent, kompozytor, dyrektor Filharmonii Wrocławskiej (1965–1968), twórca Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans i jego pierwszy dyrektor.

Podczas II wojny światowej był żołnierzem AK i brał udział w powstaniu warszawskim. Był autorem okupacyjnych piosenek; po upadku powstania wraz z bratem został osadzony przez Niemców w Oflagu VII A Murnau[1]. Kształcił się m.in. w: Trinity College of Music w Londynie (1946–1947) i PWSM w Warszawie (1947–1954). Był uczniem Witolda Rowickiego (dyrygentura) oraz Piotra Rytla i Tadeusza Szeligowskiego (kompozycja). Andrzej Markowski jest autorem licznych utworów orkiestrowych, instrumentalnych i rozrywkowych.

Spis treści

Muzyka filmowaEdytuj

Kariera dyrygenckaEdytuj

W 1966 roku zainicjował powstanie Festiwalu Wratislavia Cantans. Za swoją twórczość i działalność otrzymał w 1965 roku nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, a w 1974 roku nagrodę państwową I stopnia.

PrzypisyEdytuj

  1. Stefan Majchrowski: Za drutami Murnau. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970, s. 112.

BibliografiaEdytuj