Andrzej Piaseczny

polski piosenkarz

Andrzej Tomasz[a] Piaseczny, pseudonim „Piasek” (ur. 6 stycznia 1971 w Pionkach[2]) – polski piosenkarz, autor tekstów, aktor niezawodowy i celebryta. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[3].

Andrzej Piaseczny
Ilustracja
Andrzej Piaseczny (2018)
Imię i nazwisko Andrzej Tomasz[a] Piaseczny
Pseudonim „Piasek”
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1971
Pionki
Gatunki pop[1]
Zawód piosenkarz, autor tekstów, aktor niezawodowy
Aktywność od 1992
Wydawnictwo BMG Poland, Sony BMG Music Entertainment Poland, QM Music, Sony Music Entertainment Poland
Powiązania Mafia, Robert Chojnacki, Seweryn Krajewski, Stanisław Sojka
Zespoły
Mafia (1992-1997)
Faksymile
Strona internetowa

W latach 1992–1997 wokalista zespołu Mafia, z którym wydał trzy albumy studyjne: Mafia (1993), Gabinety (1995) i FM (1996). Od 1998 artysta solowy, wydał dziewięć albumów studyjnych: Piasek (1998), Popers (2000), Andrzej Piaseczny (2003), Jednym tchem (2005), 15 dni (2008), Spis rzeczy ulubionych (2009), To co dobre (2012), Kalejdoskop (2015) i O mnie, o tobie, o nas (2017). Nagrał i wydał również płyty z innymi wykonawcami: W blasku światła ze Stanisławem Sojką (2011) i Zimowe piosenki z Sewerynem Krajewskim (2012). Reprezentant Polski z piosenką „2 Long” w 46. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kopenhadze (2001).

W latach 1997–2010 grał Kacpra „Górniaka” Złotopolskiego w serialu TVP2 Złotopolscy. Użyczył głosu jednej z postaci filmu animowanego Magiczny miecz – Legenda Camelotu. Był kapitanem jednej z drużyn w programie Bitwa na głosy i trenerem w kilku edycjach The Voice of Poland.

Wczesne lataEdytuj

Urodził się 6 stycznia 1971 w Pionkach[2]. Ma dwoje rodzeństwa: starszego brata Krzysztofa (sędziego i harcmistrza ZHR) i młodszą siostrę Barbarę.

Po ukończeniu liceum podjął studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach[4]. W trakcie studiów pracował w Szwecji[5].

W dzieciństwie występował w szkolnym zespole Cavatina, którego prowadzącym był Janusz Górski[5].

Kariera muzycznaEdytuj

W 1992 wziął udział w konkursie młodych talentów we Wrocławiu i w koncercie „Debiutów” na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Następnie został wokalistą zespołu Mafia, z którym wydał trzy albumy studyjne: Mafia (1993)[6], Gabinety (1995)[4] i FM (1996)[7]. W 1997 nagrali piosenkę „Wolność w nas” na potrzeby promocji filmu Macieja Ślesickiego pt. Sara[4]. Niedługo później odszedł z zespołu, chcąc rozwijać karierę solową.

Pozostając członkiem Mafii, nawiązał współpracę z saksofonistą Robertem Chojnackim, który zaproponował mu napisanie tekstów do piosenek na jego debiutancki album[8]. Następnie nagrał też wersje demo utworów[9], a ostatecznie zgodził się zaśpiewać również właściwe partie wokalne na płycie[9]. Wydany w 1995 album pt. Sax & Sex[10] promowali przebojami „Budzikom śmierć”, „Prawie do nieba” i „Niecierpliwi”, które stały się ogólnopolskimi przebojami. Za album uzyskali certyfikat dwukrotnej platynowej płyty[11]. W 1996 wydali drugi album studyjny pt. Sax & Dance, zawierający utwory z Sax & Sex w nowej aranżacji. Za nagranie piosenek z pierwszej płyty otrzymał honorarium w wysokości siedmiu tysięcy złotych[9]. Pomimo sukcesu komercyjnego płyty, odmówił nagrań kolejnego albumu z Chojnackim[9], zakończywszy z nim współpracę w atmosferze konfliktu[12] wywołanego kwestiami finansowymi[9].

Na początku 1998 wydał debiutancki album solowy pt. Piasek[13], który promował singlami „Mocniej” i „Jeszcze bliżej”, notowanymi na listach przebojów Polskiego Radia, a także piosenką „Pogodniej (Złoty środek)”, wykorzystaną jako główny motyw muzyczny serialu TVP2 Złotopolscy[4]. Również w 1998 wydał singel „Wciąż bardziej obcy”, który nagrał z gościnnym udziałem Jana Borysewicza, a także „Jesteś blisko mnie” i „Znam drogę swą”, które nagrał z Natalia Kukulską na potrzeby ścieżki dźwiękowej filmu animowanego Magiczny miecz – Legenda Camelotu. W 1999, reprezentując Polskę z piosenką „Jeszcze bliżej”, zajął drugie w finale Festiwalu Piosenki Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn[4], a także otrzymał Nagrodę Publiczności[4].

16 lutego 2000 wydał drugi solowy album studyjny pt. Popers[14]. W ramach promocji płyty zagrał koncert pod nazwą Piasek i Przyjaciele w Teatrze Polskim w Warszawie[4]. W 2001 został wybrany wewnętrznie przez Telewizję Polską na reprezentanta Polski podczas 46. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze[4]. 12 maja z piosenką „2 Long”, stworzoną z Robertem Chojnackim i Johnem Porterem, zajął 20. miejsce w finale konkursu[4]. W trakcie występu miał na sobie futro, za które otrzymał tytuł najgorzej ubranego uczestnika konkursu[15][16].

 
Andrzej Piaseczny podczas koncertu w ramach Dni Mikołowa (2006)

W 2002 nagrał utwór „Oj Kot”, który promował film kostiumowy Andrzeja Wajdy Zemsta[4]. 10 listopada 2003 wydał trzeci solowy album studyjny, zatytułowany po prostu Andrzej Piaseczny[17], który promował singlami „Szczęście jest blisko”, „Teraz płacz” i „Jedna na milion”. We wrześniu 2004 pojawił się gościnnie w singlu Krzysztofa Krawczyka „Przytul mnie życie”[4]. W 2005 wziął udział w nagraniach płyty pt. Słowa, zawierającej piosenki skomponowane do wierszy Jana Pawła II. 3 września wystąpił podczas Festiwalu w Sopocie, na którym odebrał główną nagrodę Bursztynowego Słowika za piosenkę „Z głębi duszy[4]. 19 września wydał kolejny album solowy pt. Jednym tchem[18], za który odebrał certyfikat platynowej płyty. Również w 2005 pojawił się na kolejnym albumie Roberta Chojnackiego pt. Saxophonic[19] oraz wystąpił w programie rozrywkowym Arie z uśmiechem, podczas którego zaśpiewał dwie arie operetkowe: „Dziewczyno Ty moja” i „Usta milczą, dusza śpiewa” wraz z Katarzyną Cerekwicką[4]. W 2007 wystąpił podczas festiwalu TOPtrendy w Sopocie, a także wziął udział w recitalu Seweryna Krajewskiego pt. Niebo z moich stron, który odbył się podczas 44. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[4].

7 kwietnia 2008 wydał kolejny solowy album studyjny pt. 15 dni, który nagrał z okazji 15-lecia działalności artystycznej[20]. Na płycie umieścił najpopularniejsze piosenki w karierze oraz dwie premierowe kompozycje: „Komu potrzebny żal” i „15 dni[4].

 
Piaseczny (2007)
 
Piaseczny podczas występu na 46. KFPP w Opolu (2009)

Pod koniec marca 2009 wydał album pt. Spis rzeczy ulubionych z muzyką skomponowaną przez Seweryna Krajewskiego[21]. Płytę promował singlem „Chodź, przytul, przebacz”, który został wyróżniony m.in. w programie muzycznym Hit Generator. 30 listopada wraz z Krajewskim wydał wspólny album koncertowy pt. Na przekór nowym czasom – live[22]. W styczniu 2010 odebrał Telekamerę w kategorii Muzyka, a miesiąc później – Złotego Dzioba za album pt. Spis rzeczy ulubionych.

15 kwietnia 2011 wspólnie ze Stanisławem Sojką wydał album pt. W blasku światła[23], na którym znalazła się muzyka Sojki i Seweryna Krajewskiego ilustrująca poematy Karola Wojtyły[4].

23 stycznia 2012 wydał siódmy solowy album pt. To co dobre, który promował singlami: „To co dobre, to co lepsze” i „Z dwojga ciał”. Płyta dotarła do 1. miejsca listy OLiS. Również w 2012 wziął udział w trzeciej edycji programu TVP2 Bitwa na głosy, którą wygrał, będąc kapitanem drużyny z Kielc, a także nagrał z Sewerynem Krajewskim płytę pt. Zimowe piosenki, która w dniu premiery uzyskała status platynowej płyty. W 2014 był gościem muzycznym w finale pierwszej polsatowskiej edycji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami.

Pod koniec marca 2015 wydał kolejny album pt. Kalejdoskop, który nagrał z orkiestrą Metropole Orkest[24]. Album promował singlami: „Kalejdoskop szczęścia” i „O sobie samym”. 5 marca 2016 wystąpił jako gość specjalny krajowych eliminacji do 61. Konkursu Piosenki Eurowizji, wykonując w trakcie koncertu piosenki: „Kalejdoskop szczęścia” i „W świetle dnia”, a także przebój Edyty BartosiewiczOstatni”.

Kariera aktorskaEdytuj

W latach 1997–2010 grał rolę Kacpra Złotopolskiego w serialu telewizyjnym Złotopolscy[2] (TVP2). Zagrał rolę Andrzeja w filmie Trzymajmy się planu (2004), wystąpił w 46. odcinku serialu Niania (2007) i zagrał rolę dyrektora szkoły w improwizowanym spektaklu telewizyjnym Spadkobiercy (2010)[2].

Pozostałe przedsięwzięciaEdytuj

W 2004 uczestniczył w sztafecie z ogniem olimpijskim podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atenach[4].

Był trenerem w czterech edycjach programu rozrywkowego The Voice of Poland (2011, 2015–2017)[25] i trenerem w pierwszej polskiej edycji The Voice Senior (2019)[26]. Był bohaterem jednego odcinka reality show TVN Starsza pani musi fiknać[27]. Wystąpił podczas 16. edycji programu Marzenia Marcina Dańca (2014).

Piaseczny w 2004 z okazji 50-lecia nadania Pionkom praw miejskich (1954) otrzymał tytuł „Zasłużony dla Miasta Pionki”, a w 2017 otrzymał tytuł „Honorowy Obywatel Miasta Pionki”; wniosek o jego nadanie w imieniu mieszkańców Pionek złożył burmistrz Romuald Zawodnik[28].

DyskografiaEdytuj

FilmografiaEdytuj

Tytuł Rok Uwagi Źródło
Złotopolscy 1997–2010 jako Kacper Złotopolski (Kacper Górniak), reżyseria: różni reżyserzy (serial telewizyjny) [2]
Magiczny miecz – Legenda Camelotu 1998 rola dubbingowana, jako Garrett (wykonanie piosenek), reżyseria: Frederik Du Chau
Gwiazdka w Złotopolicach 1999 reżyseria: Radosław Piwowarski
Trzymajmy się planu 2004 jako Andrzej, reżyseria: Marcin Sobociński, Maciej Łęgowski
Niania 2007 jako on sam, gościnnie, odc. 46. pt. „Królowa pocałunku”, reżyseria: Jerzy Bogajewicz
Spadkobiercy 2010 jako dyrektor szkoły, gościnnie odc. 34. (128.), reżyseria: Dariusz Kamys

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Rok Kategoria Nagroda Uwagi Źródło
1996 Najlepszy wokalista Mikrofony Popcornu Wygrana [4]
Fryderyk Wygrana [29]
Idol roku Plebiscyt magazynu Machina Wygrana [4]
Najlepszy wokalista Playbox '96 Wygrana
Srebrne Otto '96 Wygrana
1998 Dance Music Award Wygrana
Mikrofony Popcornu Wygrana
Wokalista roku Fantastyczność '98 Wygrana
Przebój roku Wygrana
Fonograficzny debiut Fryderyk Nominacja [30]
Album roku – pop (Piasek) Nominacja
1999 Najlepszy wokalista Mikrofony Popcornu Wygrana [4]
Wokalista roku Fantastyczność '99 Wygrana
II nagroda Festiwal Piosenki Krajów Nadbałtyckich Wygrana
Nagroda publiczności Wygrana
2001 Najgorzej ubrany artysta Nagroda im. Barbary Dex Wygrana [15]
2005 Bursztynowy Słowik Sopot Festival Wygrana [4]
Przyjaciel Zaczarowanego Ptaszka Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” Wygrana
Wykonawca roku Złote Dzioby Wygrana
Wokalista roku Fryderyk Nominacja [31]
2006 Autor roku Nominacja [32]
2008 Główna nagroda i statuetka ( za piosenkę „Chociaż ty” ) Program w TVP wspierający budowę sztucznego serca
– „Serce masz tylko jedno”.
Wygrana [33]
2009 Artysta roku Superjedynki Wygrana [4]
Przebój roku („Chodź, przytul, przebacz”) Wygrana
SuperWystęp Wygrana
2010 Muzyka Telekamera Wygrana
Najlepszy album (Spis rzeczy ulubionych) Złote Dzioby Wygrana
Najlepszy wokalista Eska Music Awards Wygrana
Koncert TOP (Spis rzeczy ulubionych) TOPtrendy 2010 Wygrana [34]
Autor roku Fryderyk Nominacja [35]
Wokalista roku Nominacja
Piosenka roku („Chodź, przytul, przebacz”) Nominacja
2011 Wokalista roku Nominacja [36]
Muzyka Wiktory 2011 Wygrana [37]
2013 Koncert TOP („To co dobre” i „Zimowe piosenki”) TOPtrendy2013 Wygrana [33]
2015 Gwiazda Dobroczynności za udział w spocie „Porozmawiaj ze mną" Wygrana
Złoty Mikrofon Made in Kielce Mikrofony Made in Kielce Wygrana [38]
2016 Superalbum - Kalejdoskop szczęscia Superjedynki Wygrana [39]

UwagiEdytuj

  1. a b Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów A. Piasecznego.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Piaseczny, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-05] (pol.).
  2. a b c d e Andrzej „Piasek” Piaseczny, Filmweb.pl [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  3. Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej), ZPAV [dostęp 2010-10-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-03] (pol.).
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Biografia Andrzeja Piasecznego, piasek.art.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-29] (pol.).
  5. a b http://www.redakcjapolska.dk/radiosteno080501piasek.mp3[martwy link]
  6. Mafia – „Mafia”, piasek.art.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-07] (pol.).
  7. „FM” – Mafia, Wirtualna Polska [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-14] (pol.).
  8. Kuba Frołow: Andrzej Krzywy – Na krzywy ryj. Warszawa: Edipresse Polska, 2016, s. 209. ISBN 978-83-7945-271-2.
  9. a b c d e Kuba Frołow: Andrzej Krzywy – Na krzywy ryj. Warszawa: Edipresse Polska, 2016, s. 210–211. ISBN 978-83-7945-271-2.
  10. „Sax & Sex” – Robert Chojnacki, Wirtualna Polska [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-14] (pol.).
  11. ZPAV: platynowe płyty 2006, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2008, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2009, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2011, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2012, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2013, ZPAV [dostęp 2015-03-17] (pol.).
    ZPAV: platynowe płyty 2015, ZPAV [dostęp 2015-04-02] (pol.).</
  12. Ewa Smolińska-Borecka: Robert Chojnacki i Andrzej Piaseczny (pol.). W: Gala [on-line]. kobieta.onet.pl, 2006-10-16. [dostęp 2020-06-06].
  13. „Piasek” – Andrzej Piaseczny, Wirtualna Polska [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-27] (pol.).
  14. Andrzej Piaseczny – „Popers”, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-14] (pol.).
  15. a b Tomasz Jacyków, Andrzej Piaseczny: Wyciszona elegancja, Puls Biznesu, 26 lutego 2010 [dostęp 2013-05-26].
  16. Bartosz Sadulski, Eurokoszmar, Onet.pl, 25 maja 2012 [dostęp 2013-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-22].
  17. Płyta „Andrzej Piaseczny” – Andrzej Piaseczny, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-14] (pol.).
  18. Płyta „Jednym tchem” – Andrzej Piaseczny, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-11] (pol.).
  19. Robert Chojnacki – „Saxophonic”, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-13] (pol.).
  20. Płyta „15 dni” (2CD+DVD) – Andrzej Piaseczny, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-10] (pol.).
  21. Płyta „Spis rzeczy ulubionych” – Andrzej Piaseczny, Onet.pl [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-10] (pol.).
  22. „Na przekór nowym czasom – Live” – Andrzej Piaseczny, Seweryn Krajewski, Wirtualna Polska [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2011-12-24] (pol.).
  23. Stanisław Soyka i Andrzej Piaseczny dla Jana Pawła II, Interia.pl, 5 kwietnia 2011 [dostęp 2011-08-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-02] (pol.).
  24. Andrzej Piaseczny – „Kalejdoskop” już 24 marca 2015, Radiowawa.pl [dostęp 2015-04-30] (pol.).
  25. Poznaj Trenerów „The Voice of Poland”, TVP, 1 sierpnia 2011 [dostęp 2011-08-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-14] (pol.).
  26. Trenerzy „The Voice Senior” na scenie, TVP, 30 listopada 2019 [dostęp 2019-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-03] (pol.).
  27. Ujawniamy listę uczestników nowego programu TVN „Starsza pani musi fiknąć”!, TVN, 25 stycznia 2019 [dostęp 2019-09-13] (pol.).
  28. Andrzej Piaseczny otrzyma tytuł „Honorowy Obywatel Pionek”, Pionki24, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2017-09-23] (pol.).
  29. Fryderyk – Nominowani i laureaci 1996, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  30. Fryderyk – Nominowani i laureaci 1998, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  31. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2005, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  32. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2006, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  33. a b Andrzej Piaseczny / Biografia, andrzejpiaseczny.art.pl [dostęp 2018-02-05] (pol.).
  34. Piaseczny najlepszy na Sopot TOPtrendy Festival 2010, Onet.pl, 29 maja 2010 [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  35. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2010, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  36. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2011, ZPAV [dostęp 2011-08-01] (pol.).
  37. Katarzyna Gierula, Wiktory 2011 - wyniki głosowania, Ofeminin.pl, 25 października 2011 [dostęp 2011-10-30].
  38. Paweł Solarz, Wręczyliśmy „Specjalne Mikrofony Made in Kielce”, Radio Kielce, 31 stycznia 2015 [dostęp 2018-01-27] (pol.).
  39. SuperJedynki 2016: Wyniki! Kto wygrał Super Jedynki na festiwalu Opole 2016? Lista zwycięzców!, Eska.pl, 5 czerwca 2016 [dostęp 2017-09-14].

Linki zewnętrzneEdytuj