Otwórz menu główne

Azotowodór

związek chemiczny

Azotowodór zwany też kwasem azotowodorowymnieorganiczny związek chemiczny o wzorze HN
3
, bezbarwna, łatwo parująca, toksyczna ciecz, silnie wybuchowa. Gazowy azotowodór także wykazuje działanie wybuchowe.

Azotowodór
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HN3
Masa molowa 43,03 g/mol
Wygląd bezbarwna ciecz
Identyfikacja
Numer CAS 7782-79-8
PubChem 24530[1]
Podobne związki
Inne aniony chlorowodór
Pochodne azydki azydek sodu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Azotowodór został po raz pierwszy otrzymany przez T. Curtiusa w 1890 r., obecnie wolny kwas azotowodorowy otrzymuje się z jego soli, najczęściej poddając azydek sodu działaniu rozcieńczonego roztworu kwasu siarkowego i oddestylowując lotny HN
3
, bądź poprzez reakcję amoniaku z podtlenkiem azotu:

H
2
SO
4
+ 2NaN
3
→ 2HN
3
+ Na
2
SO
4
N
2
O + NH
3
→ HN
3
+ H
2
O

Azotowodór reaguje z metalami tworząc odpowiednie sole azydki o działaniu detonującym. Najpopularniejszy azydek ołowiu, używa się do produkcji spłonek pobudzających materiały wybuchowe.

Właściwości biologiczneEdytuj

Toksyczność HN
3
jest porównywalna z toksycznością cyjanowodoru. Zawartość w powietrzu na poziomie 0,0005–0,007 mg/l powoduje wystąpienie objawów zatrucia. Objawami zatrucia są mdłości, ból głowy, wymioty, głębokie obniżenie ciśnienia, demielinizacja włókien nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym oraz uszkodzenie jąder i wątroby.

ZastosowanieEdytuj

Wolny kwas azotowodorowy używa się do syntezy tetrazoli i ich pochodnych.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj